Ημέρα 12η: Μια πολύ μεγάλη μέρα στο Penang

Σήμερα ξυπνάμε με μεγάλες φιλοδοξίες. Θέλουμε να κάνουμε μία μεγάλη βόλτα στο νησί, να κάνουμε μπάνιο στην πιο γνωστή παραλία του νησιού, την Batu Ferringhi, να φάμε στην Georgetown και να δούμε το ηλιοβασίλεμα από το Penang Hill. Τα παιδιά και η Λίνα απαιτούν να φάμε πρωϊνό στο ξενοδοχείο. Η επιθυμία τους διαταγή! Κατεβαίνουμε για πρωϊνό κάτω. Αντικρίζουμε τον μεγαλύτερο μπουφέ, μετά το μπουφέ του ξενοδοχείου της Αβάνα. Έχει όλες τις κουζίνες. Κινέζικη, Μαιλαισιανή, Γιαπωνέζικη, Δυτική, Ινδική! Δοκιμάζουμε απ' όλα!

Βγαίνουμε από το ξενοδοχείο με κατεύθυνση το σταθμό υπεραστικών λεωφορείων της πόλης, που είναι 500 μέτρα μακριά. Τα λεωφορεία της πόλης έχουν καταρτίσει έτσι τα δρομολόγια, ώστε να μην χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις κανένα άλλο μέσο, για να δεις τα αξιοθέατα όλου του νησιού. Υπάρχει ακόμα και χάρτης τσέπης με όλα τα δρομολόγια, ώστε να είναι ακόμα πιο εύκολη η μετακίνηση και του τελευταίου τουρίστα. Στο δρόμο για το σταθμό των λεωφορείων φωτογραφίζουμε.

Ξεκινάμε για το μεγαλύτερο ναό Βουδιστών της Μαλαισίας, τον Kek Lok Si. Μας κάνει εντύπωση η ευγένεια όλων των υπαλλήλων των λεωφορείων και η προθυμία τους να μας βοηθήσουν, σε άπταιστα Αγγλικά. Φτάνουμε σχετικά γρήγορα. Για να φτάσουμε στο ναό είμαστε αναγκασμένοι να περάσουμε ανάμεσα από δεκάδες μαγαζάκια που πουλάνε αναμνηστικά. Ο δρόμος μας περνάει ακόμα και μέσα από μαγαζιά, όπου οι υπάλληλοι προσπαθούν να μας πουλήσουν κάτι. Οργανωμένα πράγματα! Επιτέλους φτάνουμε. Ο ναός μας αρέσει. Φωτογραφίζουμε. Βλέπουμε ο κόσμος να αγοράζει ευχές χάρτινες τις οποίες και κρεμάει σε ένα δέντρο. Αγοράζουμε και εμείς την ευχή μας. "Dreams come true". Την ευχή την βάζει ο Βασίλης στο δέντρο.

Πιο κάτω βρίσκουμε ένα τρενάκι που σε ανεβάζει πιο πάνω. Ο κόσμος ανεβαίνει. Ακολουθούμε κι εμείς. Πάνω βρίσκεται ένας πελώριος Βούδας, κάτω από ένα μεγάλο σκέπαστρο, που βλέπει όλη την πόλη. Πιστοί κάθονται μπροστά του και προσεύχονται. Τα παιδιά βρίσκουν κρεμαστά, με τα ζώα τους στο Κινέζικο ημερολόγιο. Τους έχει αρέσει αυτή η ιστορία. Τους τα αγοράζουμε. Κατεβαίνουμε προς τα κάτω. Ο ήλιος πήρε τη θέση της συννεφιάς. Βρίσκουμε την στάση για το επόμενο αξιοθέατο. Ο λόφος του Penang. Αποφασίζουμε να αλλάξουμε το αρχικό μας πρόγραμμα, αφού ο χρόνος έχει αρχίσει να μας πιέζει.

Ο λόφος του Penang είναι 833 μέτρα πάνω από τη θάλασσα και έχει μέχρι και 5 βαθμούς μικρότερη θερμοκρασία από την πόλη. Πάνω από το λόφο φαίνεται όλη η πόλη, ενώ υπάρχουν ναοί, παιδική χαρά, εστιατόριο καφέ και ξενοδοχείο. Με ένα τρενάκι ανεβαίνουμε.

Είμαστε λίγο κουρασμένοι από τη βόλτα μας μέχρι τώρα και καθόμαστε για δροσιστικό στο καφέ που βρίσκουμε, μόλις ανεβαίνουμε. Εκεί πίνουμε τον χειρότερο καφέ και την χειρότερη σοκολάτα της ζωής μας. Ακόμα και τα παιδιά δεν πίνουν τίποτα. Ξεκουραζόμαστε, πληρώνουμε και φεύγουμε.

Πιο κάτω βρίσκουμε μία κοπέλα και έναν άνδρα που κάνουν τατουάζ με χένα. Και τα δυο παιδιά μας φεύγουν με ένα. Η Νάγια με διακοσμητικά και μία πεταλούδα στο χέρι και ο Βασίλης με ένα δράκο στο μπράτσο!

Ο λόφος δεν μας ενθουσιάζει ιδιαίτερα. Μάλλον, εκτός από τη δροσιά, δεν άξιζε να ανέβουμε μέχρι εδώ. Βέβαια μας κάνει, για μια φορά ακόμα, εντύπωση, το γεγονός ότι οι διαφορετικής θρησκείας ναοί, βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλον, χωρίς κανένα πρόβλημα.

Κατεβαίνουμε στην πόλη. Έχουμε ήδη διαβάσει τι θα φάμε σήμερα και πηγαίνουμε στο κατάλληλο μέρος! Στον δρόμο Macalister! Εκεί βρίσκουμε μία σειρά από μαγαζάκια που μαγειρεύουν στο δρόμο και έχουν πολύ καλή φήμη.

Τρώμε fried oyster (τηγανητά στρείδια), char koay kak (κάτι με γαρίδες), chee cheong fun (noodles με σάλτσα γαρίδας), και satay (σουβλάκια χοιρινά και κοτόπουλου). Τέλεια. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι. Το μέρος είναι γνωστό και γεμάτο κόσμο.

Φεύγουμε, μετά από επιθυμία των παιδιών, με κατεύθυνση το μουσείο παιχνιδιών, που είναι έξω από την πόλη, κοντά στην παραλία Batu Ferringhi. Παίρνουμε το λεωφορείο. Κατευθυνόμαστε στο βόρεια πλευρά του νησιού. Σε όλη τη διαδρομή, μετά την πόλη, βλέπουμε ξενοδοχεία, εστιατόρια και εμπορικά κέντρα. Μας κάνει εντύπωση. Σε μία ώρα φτάνουμε.

Το μουσείο είναι μικρό, όχι τόσο συντηρημένο, αλλά περιέχει μία εξαιρετική συλλογή από φιγούρες παιχνιδιών, ταινιών, τραγουδιστών και οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Μόνο οι φιγούρες για τον πόλεμο των άστρων ξεπερνούν τις 10 γυάλινες προθήκες.

Συνεχίζουμε με κατεύθυνση την βραδινή αγορά της Batu Ferringhi. Παίρνουμε το λεωφορείο και μας αφήνει στην αρχή της. Η αγορά είναι τεράστια και ο κόσμος πάρα πολύς (λες και μεταφέρθηκε όλος ο κόσμος από την Georgetown εδώ). Περπατάμε χωρίς να τελειώνει. Βλέπουμε μαγαζιά με φαγητό. Δεν συγκρατούμαστε. Τρώμε κοτόπουλο ινδικό σε δύο παραλλαγές (cashew και tandoori), όπως επίσης και spring rolls. Φεύγουμε και συνεχίζουμε το περπάτημα. Συμφωνούμε ότι θα έπρεπε να δούμε την  παραλία, ημέρα. Την άλλη φορά! Λίγο πριν ξεσπάσει η μπόρα μπαίνουμε στο λεωφορείο και παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Σε μία ώρα είμαστε στο δωμάτιο μας (είναι μεσάνυχτα!) και κοιμόμαστε ξεθεωμένοι. Αύριο φεύγουμε για το επόμενο νησί.