Ημέρα 8η: Το κούρεμα

Σήμερα ξυπνάμε όλοι αργότερα. Είμαστε κουρασμένοι από χθες. Τρώμε πρωϊνό και βγαίνουμε έξω. Πρώτος σταθμός είναι το γραφείο όπου θα παραλάβουμε  τα εισιτήρια του φεστιβάλ Rainforest World Music στο Βόρνεο, που έχουμε προαγοράσει από την Ελλάδα.

Σήμερα αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε τον υπέργειο και υπόγειο τρένο της πόλης, κάνοντας προσεχτικά το πρόγραμμα μας. Η Κουάλα Λουμπούρ διαθέτει γύρω στις 7 γραμμές τρένων με σχετικά χαμηλές τιμές εισιτηρίων. Το πρόβλημα είναι ότι όταν πρέπει να αλλάξεις γραμμή βγαίνεις από το σταθμό, περπατάς μέχρι το σταθμό ανταπόκρισης και ξαναπληρώνεις εισιτήριο.

Μπαίνουμε στο πρώτο τρένο. Μετά από 2 στάσεις κατεβαίνουμε και πηγαίνουμε στον σταθμό ανταπόκρισης. Εκεί και αφού βγάζουμε τα εισιτήρια, βλέπουμε το τρένο να έχει φτάσει στο σταθμό. Ο Κωστής παίρνει αγκαλιά το Βασίλη και τρέχουμε να το προλάβουμε. Ο Κωστής με το Βασίλη μπαίνουν την ώρα που χτυπάει το κουδούνι. Οι πόρτες αρχίζουν να κλείνουν και τα κορίτσια θέλουν ακόμα 2 μέτρα. Ο Κωστής με το πόδι καθυστερεί για 2-3 δευτερόλεπτα το κλείσιμο της πόρτας και τα κορίτσια μπαίνουν. Η πόρτα κλείνει πίσω τους. Τα καταφέραμε!

Γρήγορα φτάνουμε στην περιοχή που βρίσκεται το γραφείο. Σήμερα τα πάμε καλύτερα στο να διαλέγουμε σωστά την αριστερή πλευρά για το περπάτημα μας με κόσμο που διασταυρωνόμαστε.

Στην  περιοχή που είμαστε υπάρχουν μοντέρνα κτίρια, κολέγια και γραφεία εταιριών. Βρίσκουμε το γραφείο, παίρνουμε τα εισιτήρια και για τον κόπο μας πίνουμε ένα δροσιστικό σε ένα καφέ, όπου μία ομάδα φοιτητών γιορτάζει τα γενέθλια ενός συμφοιτητή τους.

Παίρνουμε το τρένο και γυρίζουμε προς το κέντρο. Επόμενος σταθμός η περιοχή Kampung Baru. Η περιοχή αυτή είναι στο κέντρο (ακριβώς δίπλα στους πύργους της Πετρόνα) και σε αυτή είναι χτισμένα τα παραδοσιακά ξύλινα σπίτια των Μαλαισιανών, με αυλές και ήσυχους δρόμους. Είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπει κάποιος το παλιό ξύλινο σπίτι με φόντο τους τεράστιους ουρανοξύστες δίπλα του.

Περπατώντας βλέπουμε ένα κομμωτήριο και αποφασίζουμε να κουρέψουμε πρώτα τον Κωστή. Ανάλογα με το αποτέλεσμα ίσως κουρευτεί και η Λίνα. Ο κομμωτής είναι λιγνός, με χέρια που τρέμουν. Μάλλον δεν έχει κλείσει μήνα κουρεύοντας!

Παρόλα αυτά, με σπαστά Αγγλικά συνεννοούμαστε και κουρεύει καλά τον Κωστή. Στη φωτογραφία που τραβάει η Λίνα φαίνεται η μεγάλη του αυτοσυγκέντρωση. Ξυρίζει με φαλτσέτα και μερικές τρίχες από την πλάτη του Κωστή! Η Λίνα δεν κουρεύεται ...

Πιο κάτω συναντούμε έναν μεγάλο μουσουλμανικό ναό, τον Masjid Kampung Baru Ο Κωστής με το Βασίλη μπαίνουν μέσα. Υπάρχει κόσμος που προσεύχεται σε μία μεγάλη άδεια αίθουσα με παχύ χαλί. Λίγο πιο κάτω συναντούμε την πολύ μεγάλη αγορά Chow Kit. Μπαίνουμε μέσα. Περπατάμε στην περιοχή των κρεάτων και ψαριών. Τα παιδιά κλείνουν τη μύτη τους με το χέρι. Βγαίνουμε και περπατάμε απ' έξω. Στην αγορά αυτή πωλούνται τα πάντα. Είναι βέβαια η ώρα που συμμαζεύουν και κλείνουν σιγά σιγά.

Παίρνουμε το τρένο για την Κινέζικη συνοικία. Φτάνουμε γρήγορα και με οδηγό το βιβλίο μας ακολουθούμε μία διαδρομή μέσα στη συνοικία. Βλέπουμε έναν πολύ ατμοσφαιρικό ναό Ταοϊστών, την κεντρική κλειστή αγορά που πουλάνε αναμνηστικά και είδη χειροτεχνίας, μαγαζιά που πουλάνε πολλά ωραία πράγματα που δεν καταλαβαίνουμε αν είναι φαγώσιμα, γιατρικά ή καλλυντικά και φυσικά φαγεία.

Σταματάμε σε έναν εκπληκτικό Ινδοϊστικό ναό, τον Sri Mahamariamman, από όπου ακούγεται λειτουργία. Φυσικά μπαίνουμε. Παρακολουθούμε μία λειτουργία που δεν έχουμε ξαναδεί! Φωτογραφίζουμε ότι μπορούμε. Οργανοπαίχτες παίζουν δυνατά μουσική, την ώρα που οι ιερείς δίνουν κάτι σαν πρόσφορο στους πιστούς.

Περπατούμε στο πεζόδρομο Petaling, τελευταίο αξιοθέατο της Κινέζικης συνοικίας, ο οποίος είναι γεμάτος από μαγαζιά και μικρά μαγαζάκια στον πεζόδρομο, και πουλάνε αναμνηστικά, ρολόγια, ρούχα και παπούτσια. Η κατάσταση μας θυμίζει παζάρι της Λάρισας. Φεύγουμε. Επιστρέφουμε προς το ξενοδοχείο. Σήμερα πρέπει να κοιμηθούμε νωρίς, αφού αύριο το πρωί έχουμε ξύπνημα στις 3:30 το πρωί. Φεύγουμε για τα νησιά Perhentian.

Στο δρόμο βρίσκουμε ένα εστιατόριο που τρώνε οι ντόπιοι. Τρώμε καλά και φτηνά. Λίγο πριν φτάσουμε στο ξενοδοχείο και με τα πόδια κουρασμένα από το περπάτημα τόσων ημερών, βλέπουμε ένα μαγαζί με μασάζ ποδιών. Χωρίς καμία αντίσταση μπαίνουμε και κάνουμε για 30' το πρώτο μας μασάζ! Μαγεία!

Γυρίζουμε στο δωμάτιο, ετοιμάζουμε τα πράγματα και κοιμόμαστε.