Σήμερα είναι μία μέρα χαλαρή. Θα μείνουμε σήμερα δίπλα στη λίμνη Song Kul και θα ξεκουραστούμε. Το μόνο που έχουμε κανονίσει να κάνουμε είναι 1 ώρα ιππασία γύρω στις 10:30. Το βράδυ κοιμηθήκαμε πολύ καλά. Βέβαια κάποια στιγμή η σόμπα έσβησε και είχε κρύο, όμως κάτω από τα βαριά παπλώματα που είμασταν σκεπασμένοι δεν καταλάβαμε τίποτα. Στις 8:30 πηγαίνουμε για πρωϊνό στη γιούρτα εστιατόριο. Καθόμαστε μαζί με δύο κοπέλες από την Ινδία. Η μία γιατρός και η άλλη μηχανικός πληροφορικής. Κουβεντιάζουμε αρκετή ώρα για πολλά και διάφορα πράγματα. Για τις κοπέλες η εκδρομή στο Κιργιστάν σήμερα τελειώνει. Μετά το πρωϊνό χαλαρώνουμε μέχρι να έρθει η ώρα για την ιππασία. Η Λίνα χαρίζει μία σβούρα στο πιο μικρό αγοράκι που μένει εδώ και παίζουν αρκετή ώρα μαζί. Γύρω στις 10:30 έρχεται ο νεαρός που μιλήσαμε χθες, ο οποίος θα είναι και ο οδηγός μας, για να συννενοηθούμε. Μαζί με μας θα είναι και μία οικογένεια Βέλγων που γνωρίσαμε στο χθεσινό βραδινό που θα κάνουν περισσότερη ώρα από μας έτσι θα μας συνοδέψει και ο αδερφός του νεαρού, ο Ελντάρ που είναι 9 χρονών για να μας γυρίσει πίσω. Η κυρία από το Βελγιο μας ρωτάει αν τον έχουμε εμπιστοσύνη. Φυσικά της απαντάμε. Θυμόμαστε τις ιστορίες του μπαμπά της Λίνας που σε τέτοια ηλικία έπαιρνε 3 άλογα από το Θαυμακό Φαρσάλων και τα πήγαινε μόνος του στα Τρίκαλα! Ανεβαίνουμε στα άλογα. Ευτυχώς και η οικογένεια των Βέλγων δεν έχει και τόση μεγάλη εμπειρία και θα πάμε χαλαρά. Το άλογο της Λίνας είναι η Pula. Ξεκινάμε. Η πορεία μας είναι προς τα βουνά.
Αρχίζουμε να κατευθύνουμε το άλογο στην πορεία που θέλουμε τραβώντας τα γκέμια κατάλληλα. Έχουμε και ένα ραβδί με πέτσινη άκρη που μπορούμε να χτυπήσουμε στα καπούλια του αλόγου για να αρχίσει να τρέχει. Ούτε κατά πλάκα δεν το σκεφτόμαστε... Το λιβάδι που διασχίζουμε είναι γεμάτο αγριολούλουδα. Η κυρία από το Βέλγιο μας λέει ότι έχει σίγουρα εντελβάις εδώ, αφού είμαστε σε αλπικό τοπίο. Το internet στο κινητό μία πιάνει, μία δεν πιάνει, όμως εκεί λειτουργεί και ψάχνουμε φωτογραφίες από το λουλούδι για να το αναγνωρίσουμε. Βρίσκουμε ότι είναι το λευκό λουλουδάκι που βλέπουμε παντού γύρω μας! Ο οδηγός μας ενημερώνει ότι το Βέλγιο κέρδισε τις Η.Π.Α. στο Μουντιάλ και οι Βέλγοι πανηγυρίζουν. Λίγη ώρα πιο μετά αποχωριζόμαστε. Εμείς αρχίζουμε το δρόμο της επιστροφής μαζί με τον Ελντάρ. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κάνουμε ιππασία σε ένα τόσο όμορφο περιβάλλον. Ηρεμούμε πραγματικά. Η πορεία μας είναι προς τη λίμνη και τον καταυλισμό μας. Κάποια στιγμή ο Κωστής θέλει να δοκιμάσει τη χρήση του ραβδιού και δίνει μία στα καπούλια του αλόγου. Το άλογο αρχίζει να τρέχει. Ευτυχώς υπακούει όταν τραβάει ο Κωστής τα γκέμια και σταματάει. ..... Φτάνουμε στο τέρμα και αφήνουμε τα άλογα, ευχαριστώντας τον Ελντάρ. Αυτό ήταν. Δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα άλλο όλη τη μέρα, εκτός από το να ξεκουραστούμε!
Στις 13:30 πηγαίνουμε για το μεσημεριανό. Σήμερα έχει σαλάτα και ρύζι με λαχανικά και λίγο κρέας, σε μεγάλη ποσότητα ευτυχώς! Ο Κωστής πίνει και ένα τσιπουράκι που κουβαλάει από τη Λάρισα. Τέλεια! Το μεσημέρι κοιμόμαστε μέχρι νωρίς το απόγευμα. Αργότερα ο Κωστής σηκώνεται πρώτος και προσπαθεί να τελειώσει το άρθρο για τη χθεσινή ημέρα. Είναι πολύ δύσκολο, αφού όταν υπάρχει internet είναι σε πολύ χαμηλή ταχύτητα. Θυμίζει λίγο τις εποχές με τα modem και τις ταχύτητες σε Kbps... Μετά από 2 ώρες καταφέρνει να ανεβάσει τελικά το άρθρο. Ξέρουμε ότι η Αθανασία το περιμένει πως και πως! Όση ώρα ο Κωστής προσπαθεί με το internet η Λίνα βοηθάει στην κατασκευή μιας γιούρτας και μετά παίζει με τα δυο μικρά αγοράκια που την τριγυρίζουν εδώ και ώρα. Αργότερα ανεβαίνουμε στο τζιπ για μία βόλτα δίπλα στη λίμνη και η Λίνα παίρνει το τιμόνι. Δεν έχει οδηγήσει άλλη φορά αυτόματο αυτοκίνητο και είναι μία ευκαιρία. Της αρέσει η ευκολία του. Οδηγούμε καμιά ώρα δίπλα από κοπάδια από αγελάδες, μοσχάρια και άλογα. Παρατηρούμε δύο σκύλους που προσπαθούν να φέρουν πίσω στο κοπάδι 2 μοσχαράκια που λοξοδρόμησαν, χαμογελάμε με τις αγελάδες που περνάμε δίπλα τους και μένουν ακούνητες, ηρεμούμε με το τοπίο που βλέπουν τα μάτια μας. Στο βάθος, από την άλλη μεριά της λίμνης βρέχει. Ελπίζουμε να μην έρθει προς την κατασκήνωση μας. Γυρίζουμε προς τα πίσω. Στη διαδρομή κάνουμε λήψεις με το drone για να θυμόμαστε τις εικόνες που βλέπουμε.
Το απόγευμα είναι επίσης χαλαρό. Αράζουμε στο γιουρτ μας. Κάποια στιγμή σηκώνεται δυνατός αέρας, δείγμα ότι η καταιγίδα έρχεται προς τα εδώ. Οι ιδιοκτήτες κλείνουν τα καπάκια που δίνουν φως από πάνω σε όλες τις γιούρτες και σφίγγουν τα λουριά. Μένουμε μέσα με τον αέρα να δυναμώνει. Ευτυχώς μετά από κανένα δεκάλεπτο ο αέρας σταματάει. Η καταιγίδα τελικά δεν θα έρθει. Μένουμε μέσα στο γιουρτ. Σήμερα δεν θα φάμε στο εστιατόριο αλλά θα τσιμπίσουμε από αυτά που αγοράσαμε από το σούπερ μάρκετ. Ελιές, πατέ σε ψωμί, πιπεριές, χαλβά και θα πιούμε και λίγη βότκα. Τα ετοιμάζουμε και τρώμε. Κάποια στιγμή η Λίνα πετάγεται. "Ποντίκι"! Δεν προλαβαίνουμε να σηκωθούμε και το ποντίκι βγαίνει από το φόβο του γρήγορα έξω. Φωτίζουμε την πόρτα και βλέπουμε ότι κάνει απόπειρα να ξαναμπεί. Η Λίνα του φωνάζει να φύγει και αυτό κάνει στροφή 180 μοιρών και φεύγει. Αυτή τη φορά οριστικά... Γελάμε πολύ! Μαζεύουμε όλα τα φαγητά και τα πάμε στο αυτοκίνητο. Μας έρχονται οι μνήμες της Καμπότζης και του ποντικιού που είχε φάει και το σαπούνι! Μετά από λίγο έρχεται και ο νεαρός και μας ανάβει τη σόμπα. Επιτέλους γιατί η Λίνα είχε αρχίσει να κρυώνει. Του λέμε για το ποντίκι και μας απαντάει: "Yes! A lot of mouses"... Μέχρι να κοιμηθούμε η Λίνα, όταν πια έχει ξεχάσει το ποντίκι, διαβάζει το βιβλίο της και ο Κωστής γράφει στο blog. Από το εστιατόριο ακούγεται δυνατά μουσική. Μάλλον το ξεφαντώνουν οι επισκέπτες που ήρθαν σήμερα. Αύριο φεύγουμε από εδώ και πηγαίνουμε στη μεγάλη λίμνη Issyk-Kul τη δεύτερη μεγαλύτερη αλπική λίμνη στον κόσμο μετά την Titicaca.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου