Σήμερα φεύγουμε και επιστρέφουμε στον πολιτισμό. Σηκωνόμαστε νωρίς. Είναι τόσο όμορφο το πρωϊνό τοπίο. Παρόλα αυτά η Λίνα δεν είχε καλό ύπνο και σηκώνεται λίγο κάπως. Ετοιμαζόμαστε. Φτιάχνουμε τα καφεδάκια μας στον πορτμπαγκάζ του τζιπ, αφού όλα μας τα φαγώσιμα τα μεταφέραμε χθες το βράδυ εδώ. Πριν τις 8:00 είμαστε έτοιμοι και τρώμε το πρωϊνό μας στο γιουρτ εστιατόριο. Πληρώνουμε, χαιρετούμε τον νεαρό που μαθαίνουμε ότι τον λένε Tarel και φεύγουμε. Ο δρόμος φυσικά μέχρι τον κεντρικό δρόμο δεν υπάρχει. Διαλέγουμε ποιες ροδιές να ακολουθήσουμε. Ευτυχώς το GPS μας καθοδηγεί τουλάχιστον για την κατεύθυνση. Φωτογραφίζουμε και θαυμάζουμε το τοπίο όμως καθώς οδηγούμε φτάνουμε σε ένα ποτάμι που δείχνει αδύνατο να το περάσουμε. Καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε πάρει τον ίδιο δρόμο με προχθές. Σκεφτόμαστε το να κάνουμε. Αποφασίζουμε να περάσουμε το ποτάμι από ένα σημείο που δείχνει πιο ρηχό. Ευτυχώς το τζιπ μας βγάζει ασπροπρόσωπους! Συνεχίζουμε και βγαίνουμε στον κεντρικό χωματόδρομο. Από εδώ αρχίζει η ανηφόρα μέχρι το διάσελο του Kalmak-Ashuu Pass.
Πριν ξεκινήσουμε την ανηφόρα βλέπουμε ένα ζευγάρι που κάνει ωτοστόπ. Σταματάμε και τους παίρνουμε. Είναι από την Ιταλία. Πιάνουμε την κουβέντα. Είναι η Angela και ο Paolo, δύο νέα παιδιά που ταξιδεύουν, και με το κανάλι που έχουν στο youtube (
www.youtube.com/@BeyondTheTrip), βγάζουν τα προς το ζην για να μπορούν να το κάνουν. Μέχρι να φτάσουμε στη διασταύρωση που θα τους αφήσουμε δεν σταματάμε να μιλάμε για ταξίδια, αλλά και για τις εμπειρίες στην περιοχή που είμαστε. Δεν καταλαβαίνουμε πότε περνάει η ώρα. Στην διασταύρωση τους αποχαιρετούμε με αγκαλιές, εμείς φεύγουμε βόρεια και αυτοί θα περιμένουν κάποιον άλλο για να συνεχίσουν νότια. Οδηγούμε με κατεύθυνση το Balykchy, μία μεγάλη πόλη στη δυτική άκρη της λίμνης Issyk-Kul. Στο δρόμο που οδηγούμε αρκετές φορές συναντούμε ζώα που μας κλείνουν το δρόμο. Μία από τις φορές μάλιστα βουβάλια πέφτουν πάνω στο αυτοκίνητο μας, καθώς προσπαθούν να βρουν το δρόμο!
Φτάνουμε στο Balykchy. Έχει πολύ κίνηση. Από εδώ περνάνε όλα τα αυτοκίνητα που έρχονται από το Μπισκέκ και που κατευθύνονται στο βόρειο μέρος της λίμνης. Βρίσκουμε γρήγορα το σούπερ μάρκετ που ψάχνουμε για να πάρουμε κάποιες προμήθειες, ενώ ο Κωστής στο πάρκινγκ ανεβάζει στο blog την προηγούμενη μέρα. Πριν ξεκινήσουμε να φύγουμε η Λίνα πάει να πιει καφέ και της πέφτει όλος πάνω της. Πιο πριν είχε δοκιμάσει να φάει ένα σκληρό καρπό και της έσπασε μία γωνίτσα από το δόντι! Δεν είναι η μέρα της σήμερα... Συνεχίζουμε και λίγα μέτρα πιο κάτω γίνεται μία τράκα μεταξύ δύο αυτοκινήτων ακριβώς μπροστά μας. Ευτυχώς εμείς δεν έχουμε κάποιο θέμα. Τους προσπερνάμε και συνεχίζουμε. Γενικώς περίεργα πράγματα... Ο δρόμος έχει πολύ κίνηση, ενώ κάθε 100 μέτρα βλέπουμε και έναν αστυνομικό! Δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε και δεν το έχουμε δει αυτό άλλη φορά... Μετά από καμιά ώρα μπαίνουμε στην Cholpon-Ata, τη μεγαλύτερη λουτρόπολη και παραθεριστικό κέντρο της βόρειας όχθης της λίμνης. Εδώ θα μείνουμε σήμερα το βράδυ. Διασχίζουμε την πόλη, η οποία είναι απλωμένη σε αρκετά χιλιόμετρα. Τα μαγαζάκια που πουλάνε σωσίβια και είδη θαλάσσης κυριαρχούν.
Βρίσκουμε το ξενοδοχείο μας που βρίσκεται σε αρκετά καλό σημείο, λίγο πιο μέσα από τον κεντρικό δρόμο. Μία κοπέλα μας ανοίγει και μας δείχνει το δωμάτιο. Είναι πολύ καθαρό, ενώ υπάρχει και κοινόχρηστη κουζίνα για να μαγειρέψουμε το πρωϊνό μας αύριο. Αφήνουμε τα πράγματα μας, τακτοποιούμαστε και αποφασίζουμε να φάμε το πεπόνι που είχαμε πάρει προχθές, και τυρί και ψωμί που αγοράσαμε από το Balykchy. Καλύτερα έτσι ώστε να ξεκουραστούμε λίγο στο δωμάτιο και μετά να βγούμε προς τα έξω. Γύρω στις 16:00 έχουμε κοιμηθεί λιγάκι και είμαστε έτοιμοι για να δούμε την πόλη. Με το αυτοκίνητο οδηγούμε μέχρι την παραλία που έχουμε σημειώσει στο χάρτη μας. Η κίνηση συνεχίζει να είναι υπερβολική! Φτάνουμε στο σημείο αλλά ο δρόμος δεν συνεχίζεται. Είναι κλειστός με πόρτες. Βρίσκουμε λίγο χώρο για να παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας και με τα πόδια συνεχίζουμε. Το μέρος μοιάζει παρατημένο με παλιά σπιτάκια δεξιά και αριστερά που φαίνεται να μένει κόσμος που παραθερίζει. Προχωρούμε προς τη θάλασσα.
Ο δρόμος μας κάποια στιγμή διακόπτεται... Υπάρχει μεταλλικός φράκτης. Από την άλλη μεριά γίνονται εκτεταμένες εργασίες για την ανέγερση εξοχικών κατοικιών και πολυκατοικιών. Δεν ξέρουμε πως να συνεχίσουμε... Βλέπουμε έναν κύριο με μαγιώ που περνάει ανάμεσα από ένα λυγισμένο σημείο του μεταλλικού φράκτη, μπαίνει στο χώρο εργασιών και βγαίνει ξανά από ένα σημείο πιο πέρα. Τον ακολουθούμε και βγαίνουμε σε ένα σημείο όπου υπάρχουν υπερπολυτελείς κατοικίες μπροστά ακριβώς στη λίμνη. Η πρόσβαση στη λίμνη τώρα είναι εύκολη. Περπατούμε μέχρι την πλαζ, όπου υπάρχουν ξαπλώστρες, σκέπαστρα, πύργοι για ναυαγοσώστες και μία ωραία αποβάθρα που μπαίνει μέσα στη λίμνη. Διαβάζουμε τη μεγάλη ταμπέλα. Bellagio Resort.Τα βουνά τριγύρω είναι πραγματικά επιβλητικά. Μας θυμίζουν έντονα το Βιετνάμ. Ο Κωστής αποφασίζει να μπει για μπάνιο. Το νερό δεν είναι τόσο κρύο. Παρόλο που βρισκόμαστε πάνω από τα 1600 μέτρα υψόμετρο, η λίμνη που το όνομα της σημαίνει ζεστή λίμνη, λόγω της ελαφριάς αλατότητας και του μικροκλίματος της περιοχής διατηρεί μία καλή θερμοκρασία. Μάλιστα το χειμώνα δεν παγώνει ποτέ.
Το νέρο είναι πολύ ρηχό, ενώ πολύ γρήγορα ο Κωστής συνηθίζει τη θερμοκρασία. Το νερό της λίμνης είναι πολύ καθαρό. Μετά από κανένα τέταρτο βγαίνει και πάει να βουτήξει από την αποβάθρα. Εκεί το νερό είναι λίγο πιο βαθύ και η Λίνα μπορεί να τον φωτογραφίσει καλύτερα για να έχει μία φωτογραφία να το θυμάται :) Αφού χορταίνει με το μπάνιο γυρίζουμε προς το αυτοκίνητο από τον ίδιο δρόμο. Αλλάζει στο αυτοκίνητο και οδηγούμε για να ανακαλύψουμε και άλλα μέρη της πόλης. Αυτά που είχαμε σημειώσει για δούμε στην πόλη, δηλαδή ένα ανοιχτό μουσείο, το ιπποδρόμιο και ένα θεματικό πάρκο, δεν μας ενδιαφέρουν και τόσο να τα δούμε. Προτιμούμε να δούμε τη ζωή των κατοίκων και παραθεριστών περισσότερο.
Παρκάρουμε σε ένα σημείο όπου βλέπουμε περισσότερο κόσμο να ανεβαίνει προς τα πάνω. Κατεβαίνουμε για να το εξερευνήσουμε. Εδώ υπάρχουν πολλά μαγαζάκια που πουλάνε διάφορα. Βρίσκουμε τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στη λίμνη. Δεξιά και αριστερά υπάρχουν πολλά εστιατόρια, ενώ πλανώδιοι πουλάνε από τουριστικές υπηρεσίες μέχρι είδη θαλάσσης, παστά ψάρια, αναψυκτικά και φρούτα. Φτάνουμε σε μία πύλη, την οποία περνάμε και συνεχίζουμε. Εδώ είναι πιο προσεγμένα τα μαγαζάκια, ενώ υπάρχει και ένα τρενάκι που κατεβάζει μέχρι την παραλία. Χαζεύουμε τα μαγαζάκια και συνεχίζουμε. Ένας μπαμπάς, ο οποίος έχει αγκαλιά το παιδάκι του, το οποίο κλαίει σπαρακτικά, τρέχει να προλάβει το τρενάκι που έχασε. Η μαμά ακολουθεί από πίσω.
Φτάνουμε στην παραλία. Εδώ δεν είναι τόσο πολυτελή τα πράγματα, όπως στην προηγούμενη. Είναι πιο λάϊκή η κατάσταση. Χαζεύουμε τον κόσμο. Κι εδώ έχει μία μικρότερη αποβάθρα, ενώ ένα πλοίο περιμένει να γεμίσει για να κάνει τη βόλτα της λίμνης. Καθόμαστε σε ένα από τα μπιτσόμπαρα της παραλίας και πίνουμε Salam Cola Premium! Οι καρέκλες και το τραπέζι που καθόμαστε είναι το λιγότερο ρετρό. Μιλάμε με τα παιδιά μας στο Messenger, χαζεύουμε και όταν περνάει η ώρα επιστρέφουμε προς τα πάνω. Στην αρχή αυτού του δρόμου είχαμε δει το εστιατόριο που είχαμε σημειώσει να φάμε, το U Salimy. Η ώρα έχει πάει 19:00 και μάλλον είναι καλή ώρα για να φάμε.
Φτάνουμε. Το μαγαζί δεν μοιάζει με τα δυτικά πρότυπα. Γύρω γύρω έχει χαμηλά τραπέζια πάνω σε υπερυψημένα επίπεδα, όπου βγάζεις τα παπούτσια, ανεβαίνεις και κάθεσαι στραυροπόδι για να φας. Στο κέντρο υπάρχουν τα κλασσικά τραπέζια. Εμείς καθόμαστε εκεί και παραγγέλνουμε αρνί, plov (το κλασσικό ρύζι με κρέας και καρότο) και μία σαλάτα με μελιτζάνα, τομάτα και φέτα (;). Όλα είναι πεντανόστιμα, η δε φέτα είναι αρκετά κρεμώδης και διαφέρει φυσικά από τη δική μας. Πληρώνουμε 13€ για όλα και φεύγουμε για να επιστρέψουμε στο δωμάτιο μας. Νομίζουμε είδαμε ό,τι θέλαμε να δούμε από την πόλη αυτή. Η Λίνα παρόλο που είχε δει πολλές φορές το πρόγραμμα, δεν περίμενε ποτέ ότι θα δει μία κατάσταση εδώ τόσο ίδια με αυτά που βλέπουμε στις λουτροπόλεις που ξέρουμε. Περίμενε να δει πιο πρωτόγονες καταστάσεις. Αυτό όμως κάνει η τουριστική ανάπτυξη. Πολλές ντόπιες εταιρείες αλλά και εταιρείες από το Καζακστάν την Κίνα και τη Ρωσία ανοικοδομούν και αλλάζουν συνεχώς την περιοχή αφού βλέπουν μία πολύ επιτυχημένη επένδυση. Το βράδυ κοιμόμαστε νωρίς. Αύριο έχουμε πάλι μετακίνηση προς τη νοτιοανατολική πλευρά της λίμνης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου