Ημέρα 16η: Καλημέρα Βόρνεο!

Στις 4:30 ακριβώς ξυπνάμε και στις 4:59 είμαστε κάτω στην ρεσεψιόν περιμένοντας το ταξί. Το ραντεβού με το ταξί για το αεροδρόμιο είναι για τις 5:00. Μάταια το περιμένουμε! Δεν έρχεται ποτέ, παρόλο που την κράτηση την έκανε η κυρία της ρεσεψιόν χθές το βράδι. Κάνουμε νέα κλήση για ταξί και στις 5:30 τελικά μπαίνουμε στο ταξί για το αεροδρόμιο. Ευτυχώς όλα πάνε καλά και προλαβαίνουμε το check-in. Στο αεροδρόμιο αυτό είναι η 4η φορά που ερχόμαστε. Το ξέρουμε απ' έξω. Στις 7:10 πετάμε. Μετά από 2 ώρες πτήσης και τόσα χρόνια μέσα στο μυαλό μας, σαν φανταστικός προορισμός, φτάνουμε στο Βόρνεο και στο Kuching. Όλοι μας έχουμε πολύ καλή προδιάθεση για τον τόπο αυτό.

Πολύ γρήγορα παίρνουμε τους σάκους μας και κάνουμε μία μίνι σύσκεψη για το αν πρέπει  να νοικιάσουμε αυτοκίνητο. Καταλήγουμε ότι δεν χρειάζεται και παίρνουμε ταξί για την πόλη που απέχει 14 χιλιόμετρα. Η περιοχή που είσαστε είναι επίπεδη με τροπική βλάστηση, ενώ στο βάθος και γύρω μας, φαίνονται μικροί ορεινοί όγκοι. Φτάνουμε στο ξενοδοχείο. (Κλείσαμε αυτό το ξενοδοχείο για την πισίνα του, αφού κανένα άλλο μεχρι τώρα δεν είχε και κάποια στιγμή έπρεπε να κάνουμε και το χατήρι των παιδιών, ενώ είχαμε διαλέξει και ένα καλό δωμάτιο, αφού θα μέναμε σε αυτό 5 μέρες. Η τιμή του, 62€ η βραδιά, ήταν αρκετά καλή για αυτά που πρόσφερε.)

Στη ρεσεψιόν κάνουν ένα λάθος με την κράτηση και τελικά παίρνουμε την σουίτα του ξενοδοχείου. Πρώτη φορά στη ζωή μας μένουμε σε σουίτα ξενοδοχείου! Το δωμάτιο μας είναι 75 τετραγωνικά! Χλιδή! Τα παιδιά μπαίνουν αμέσως στην πισίνα. Εμείς τακτοποιούμε τα πράγματα μας. Η ώρα πλησιάζει 11:00 και βγαίνουμε έξω στην πόλη, το κέντρο της οποίας απέχει 2 χιλιόμετρα από εδώ. Παίρνουμε ταξί. Η πρώτη εντύπωση, για την πολη, είναι πολύ καλή. Το ταξί μας αφήνει στην παραποτάμια κεντρική οδό Jalan Main Bazaar. Εδώ παντού έχει μικρά μαγαζάκια που πουλάνε σουβενίρ και τουριστικά γραφεία. Ο στόχος μας αυτό το πρωί είναι τα βρούμε ένα φτηνό τρόπο να επισκεφτούμε τις φυλές μέσα στη ζούγκλα του Βόρνεο, αλλά και να κλείσει ο Κωστής μαθήματα Μαλαισιανής μαγειρικής!


Αρχίζουμε να μπαίνουμε στα τουριστικά γραφεία και να παιρνουμε τιμές για την επίσκεψη στη ζούγκλα. Οι τιμές είναι αλμυρές και σχετικά κοντινές μεταξύ τους. Σκεφτόμαστε να επισκεφτούμε τη φυλή Lemanak, κάπου 200 χιλιόμετρα από δω, μέσα στη ζούγκλα. Η διαδρομή είναι 4 ώρες με το αυτοκίνητο και μισή ώρα με το βαρκάκι, μέσα στο ποτάμι. Οι εκδρομές που σκεφτόμαστε είναι δύο. Η πρώτη είναι η ημερήσια, στην οποία το βράδι θα είμαστε πίσω και η άλλη  να μείνουμε ένα βράδι εκεί. Οι τιμές για την πρώτη εκδρομή κυμαίνονται γύρω στα  250€ (για όλους) και για τη δεύτερη γύρω στα 350€.

Περπατώντας φτάνουμε μπροστά στα μαθήματα μαγειρικής που θέλει να παρακολουθήσει ο Κωστής. Παίρνουμε τις πληροφορίες μας. Το πρόγραμμα εκεί έχει βόλτα στη λαϊκή αγορά τους και αγορά των πρώτων υλών, και ακολουθεί η ετοιμασία ενός πλήρους γεύματος. Στο τέλος όλοι οι μαθητές τρώνε ότι δημιούργησαν. Η τιμή είναι 35€ για 4 ώρες. Η συζήτηση για φαγητό μας ανοίγει την όρεξη. Καθόμαστε σε ένα πολύ όμορφο μαγαζί και τρώμε μία πεντανόστιμη έκδοση της Laksa στο Kuching.  Τα παιδιά τρώνε σουβλάκια κοτόπουλου.

Πιο κάτω βρίσκουμε ένα κινέζικο καφέ και μπαίνουμε μέσα για να ξεκουραστούμε, αλλά και να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε, και πως θα αξιοποιήσουμε τις 5 μέρες μας στην περιοχή του Sarawak. Αποφασίζουμε την Πέμπτη και Παρασκευή να πάμε την εκδρομή με τη διανυκτέρευση (με το τουρισιτκό γραφείο που προτείνει ο οδηγός μας), το Σάββατο το πρωί να πάει ο Κωστής στα μαθήματα μαγειρικής, το Σάββατο το βράδι να πάμε στο φεστβάλ μουσικής (για το οποίο έχουμε αγοράσει τα εισιτήρια) και την Κυριακή να πάμε στο εθνικό πάρκο Bako. Όλα καλά. Αλλάζουμε χρήματα και κλείνουμε όλες τις δραστηριότητες.

Συνεχίζουμε τη βόλτα μας δίπλα στο ποτάμι. Τα μαγαζιά εκτός από σουβενίρ πουλάνε viagra, cialis, άλλα και ντόπια ερωτικά διεγερικά. Παράλληλα πουλάνε γιατρικά και καταπραϋντικά που χρησιμοποιούν οι ιθαγενείς στη ζούγκα. Αγοράζουμε για το Βασίλη ένα φυσοκάλαμο και για τη Νάγια μία μαϊμού κουκλάκι. Σταματάμε σε ένα bistro δίπλα στο ποτάμι και απολαμβάνουμε το καφέ μας, ενώ τα παιδιά παίζουν. Η πόλη είναι  ήρεμη αλλά και ζωντανή. Συνεχίζουμε τη βόλτα μας. Τα παιδιά βλέπουν δύο μικρά γατάκια στο δρόμο. Τα αγκαλιάζουν και τα χαϊδεύουν. Τους λείπουν τα δικά μας. Μπαίνουμε στην Ινδική συνοικία. Ψάχνουμε να βρούμε ένα super market για αγοράσουμε προμήθειες. Δεν βρίσκουμε και γυρίζουμε στο ξενοδοχείο.

Έχει φτάσει απόγευμα και κάνουμε ένα μπάνιο στην πισίνα. Όλη η κούραση φεύγει από πάνω μας. Ξαπλώνουμε στις ξαπλώστες. Ο Κωστής διαβάζει τα νέα στο internet, η Λίνα διαβάζει το βιβλίο της και τα παιδιά παίζουν στην πισίνα. Όλοι ευχαριστημένοι. Αργότερα ο Κωστής βγαίνει για ανεύρεση super market, αλλά και βραδινού φαγητού. Κοντά στο ξενοδοχείο βρίσκει και τα δύο. Φαγητό αγοράζει από ένα ζευγάρι Κινέζων, γύρω στα 60, οι οποίοι με θαυμαστή αρμονία και ταχύτητα ετοιμάζουν τα φαγητά. Τρώμε στο δωμάτιο και αργά κοιμόμαστε. Αύριο φεύγουμε για τη ζούγκλα. Θα γυρίσουμε πίσω την Παρασκευή!