Όλο το βράδυ βρέχει. Το πρωί το σκηνικό δεν αλλάζει. Τρώμε πρωινό και αποφασίζουμε να πάμε στο ποτάμι για tubing (κατάβαση του ποταμού με σαμπρέλες), ή για καγιάκ. Ούτως ή άλλως ο βρεγμένος τη βροχή δε φοβάται! Βάζουμε τα μαγιό μας και βγαίνουμε έξω στην πόλη. Συναντούμε ένα μαγαζί που ασχολείται με τέτοια σπορ αλλά δεν μας γεμίζει το μάτι. Λίγο πιο κάτω βλέπουμε ένα άλλο μαγαζί, με τα καγιάκ φορτωμένα σε έναjumbo, έτοιμα για αναχώρηση και ρωτάμε για τιμές. Με 16,5€ θα έχουμε 2 καγιάκ, σωσίβια, οδηγό σε άλλο καγιάκ, αδιάβροχη τσάντα και μεταφορά μέχρι το σημείο αναχώρησης. Καθόλου άσχημα! Πληρώνουμε και επιβιβαζόμαστε στο έτοιμο jumbo. Μαζί μας επιβιβάζεται την τελευταία στιγμή και ένα ακόμα ζευγάρι. Ανεβαίνουμε βόρεια, εκεί απ’ όπου ξεκινάνε και οι νεαροί με τις σαμπρέλες, 5 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Φτάνουμε, φοράμε τα σωσίβια μας, και κατεβαίνουμε στην όχθη, όπου στο μεταξύ έχουν μεταφερθεί όλα τα καγιάκ. Ανεβαίνουμε. Στο ένα ο Κωστής με τη Νάγια και στο άλλο η Λίνα με το Βασίλη.
Η Νάγια από την πρώτη στιγμή ενθουσιάζεται. Μαθαίνει να κωπηλατεί. Ο Βασίλης, από την άλλη, δεν έχει κουπί και δεν ενθουσιάζεται καθόλου. Τον ενοχλεί το λίγο νεράκι μέσα στο καγιάκ που λερώνει το μαγιό του και τα πόδια του. Προχωράμε. Το ποτάμι που είμαστε ονομάζεται Nam Song. Είναι σχετικά μεγάλο ποτάμι, αφού σε μερικά σημεία του το πλάτος ξεπερνάει τα 100 μέτρα, ενώ η ροή του είναι μεγάλη. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η πλεύση του σε αυτόν είναι ασφαλής. Αρχίζουμε να συναντάμε τα μπαρ στις όχθες του ποταμού. Δεν έχουν αρχίσει να έρχονται οι τουρίστες ακόμα, είναι νωρίς. Κάνουν τις απαραίτητες ετοιμασίες. Μετά από καμιά 10αριά μπαρ, βλέπουμε μόνο τη φύση, σε ένα τοπίο μοναδικό. Έχει αρχίσει ήδη να βρέχει καλά. Η Νάγια ξετρελαίνεται. Μας λέει ότι είναι η καλύτερη εμπειρία της ζωής της. Ο Βασίλης από την άλλη περιμένει να τελειώσουμε. Η Λίνα που τον ακούει να γκρινιάζει είναι η άτυχη! Περνάμε μέσα από το χωριό και μπροστά από το ξενοδοχείο μας. Λίγο πιο κάτω και μετά από συνολικά 1 ώρα στο ποτάμι σταματάμε. Η Νάγια κάνει μία βουτιά.
Μουσκεμένοι όπως είμαστε, περπατάμε μέχρι το ξενοδοχείο μας, αφού ευτυχώς είναι πολύ κοντά. Φτάνουμε και αμέσως τα παιδιά μπαίνουν στην πισίνα. Για καμιά ώρα, που ξεκινάει πάλι δυνατή βροχή είμαστε στην πισίνα. Τα παιδιά δεν την χορταίνουν. Βγαίνουμε με ομπρέλες για φαγητό και πίσω στο δωμάτιο, αφού η βροχή είναι δυνατή. Το απόγευμα πια που έχει κάπως κοπάσει η βροχή βγαίνουμε έξω. Σήμερα η μέρα δεν ήταν για πολλά. Η βροχή μας χάλασε τα περισσότερα σχέδια. Πίνουμε καφέ και αρχίζουμε να παρατηρούμε και πάλι τα μεθυσμένα καραβάνια να καταφθάνουν. Αποφασίζουμε να κάνουμε μασάζ ποδιών, ο Κωστής, η Λίνα και ο Βασίλης. Ο Βασίλης κάθεται κανονικά και το απολαμβάνει! Μετά το χαλαρωτικό μασάζ, τρώμε σάντουιτς και κρέπες στο χέρι και γυρίζουμε πίσω στο δωμάτιο. Και αύριο μέρα είναι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου