Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026

Ημέρα 10η: Πτήση για το Osh

Σήμερα θα πετάξουμε με το αεροπλάνο από το Bishkek στο Osh, τη συμπρωτεύουσα της χώρας, γύρω στα 300 χιλιόμετρα, σε ευθεία γραμμή, νοτιοδυτικά. Υπάρχει η δυνατότητα να κάνεις το δρόμο αυτό οδικώς, όμως θέλει, για τα περίπου 600 χιλιόμετρα, 12-15  ώρες οδήγηση... Μία πτήση θέλει γύρω στα 40' και το κόστος συνήθως είναι 50-80€ το άτομο. Πολύ πιο συμφέρουσα λύση! Ξυπνάμε το πρωί και ετοιμαζόμαστε. Η κυρία στις 8:30 μας έχει ετοιμάσει το πρωϊνό που είναι αρκετά χορταστικό. Ετοιμάζουμε τα σακίδια μας να έχουν βάρος κάτω από 15 κιλά, τα φορτώνουμε στο τζιπ και ευγνώμονες αποχαιρετούμε την οικογένεια που μας φιλοξένησε στο σπιτικό της. Φεύγουμε. 

Στο επόμενο χωριό είχαμε δει χθες ένα πλυντήριο αυτοκινήτων και σκεφτήκαμε ότι είναι μία καλή ευκαιρία να το πλύνουμε εδώ. Είναι μέσα στις υποχρεώσεις ενοικίασης. Το βρίσκουμε και σταματάμε. Ευτυχώς ένας ντόπιος πλένει το δικό του αυτοκίνητο και μας βοηθάει για να πληρώσουμε τα 2,5€ που χρειάζεται. Ο Κωστής πιάνει τη μάνικα και ξεπλένει με νερό. Είναι τόσο μεγάλη η πίεση που με δυσκολία την κάνει κουμάντο. Στη συνέχεια πλένει με τον κλασσικό ροζ αφρό που βλέπουμε όλες τις μέρες εδώ να πλένουν τα αυτοκίνητα. Στο τέλος ξεπλένει και το τζιπ μας πλέον είναι πεντακάθαρο! Συνεχίζουμε χωρίς να βιαζόμαστε. Έχουμε αρκετή ώρα αφού το αεροπλάνο μας φεύγει το απόγευμα και δεν έχουμε πολλές δουλειές να κάνουμε. Βγαίνουμε στη διασταύρωση και συνεχίζουμε με κατεύθυνση το Bishkek. Έχουμε σημειώσει στο χάρτη μας ένα σημείο για να βάλουμε βενζίνη και να τσιμπίσουμε κάτι, αφού μετά θα φάμε το βράδυ στο Osh. 

Μετά από 2 ώρες φτάνουμε στην πρωτεύουσα με μοναδικό απρόοπτο το γεγονός ότι ο δρόμος βρίσκεται σε μεγάλο μέρος ακριβώς δίπλα στο Καζακστάν, μάλιστα κάποια στιγμή για 1-2 χιλιόμετρα μπαίνει και μέσα! Στο σημείο αυτό φυσικά ο δρόμος ανήκει στο Κιργιστάν ενώ αριστερά και δεξιά του υπάρχουν συρματοπλέγματα, αφού είναι άλλη χώρα. Περίεργα πράγματα! Φτάνουμε στον προορισμό μας και βλέπουμε κάτι σαν εμπορικό κέντρο. Κάνουμε μία βόλτα και πίνουμε ένα καφέ. Η ώρα έχει πάει 12:30. Συνεχίζουμε για το μαγαζί που θα φάμε. Είναι ένα μικρό take away, που όμως έχει και πάγκους να καθίσεις να φας εκεί. Η κοπελίτσα που δουλεύει εκεί παίρνει την παραγγελία μας και όταν έρχεται μας ζητάει να βγάλουμε μία φωτογραφία μαζί. Φυσικά δεν της χαλάμε χατήρι. Το φαγητό της Λίνας είναι αρκετά καυτερό, όμως μετά από τόσα χρόνια με την πικάντικη μαγειρική του Κωστή, έχει πλέον συνηθίσει. Πληρώνουμε 6€ και φεύγουμε για να γεμίσουμε το αυτοκίνητο βενζίνη και να το παραδώσουμε.

Στις 14:00 ακριβώς είμαστε στο γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινήτων. Παραδίδουμε το αυτοκίνητο για έλεγχο και ενημερώνουμε για το μικρό ράγισμα του παρπρίζ. Αμέσως εμφανίζονται 3-4 υπάλληλοι και αρχίζουν να κοιτάνε το ράγισμα. Παράλληλα ο υπεύθυνος ψάχνει να βρει πότε αλλάχθηκε τελευταία φορά το τζάμι. Μετά από κανένα 20λεπτο που ο υπεύθυνος ψάχνει μήπως δεν είναι δικό μας το λάθος βεβαιωνόμαστε ότι σε μας τελικά οφείλεται η ζημιά και μας ενημερώνει ο υπεύθυνος ότι με 20€ είμαστε έτοιμοι. Θα τοποθετήσουν μία ειδική κόλλα και όλα καλά. Ευτυχώς! Τέλος η αγωνία μας. Αν ήμασταν σε καμιά Ιταλία θα πληρώναμε μάλλον τα μαλλιοκέφαλα μας. Παράλληλα κοιτάει στον υπολογιστή του και συγχαίρει για το ταξίδι που κάναμε... Έπειτα μας δίνει μία εκτύπωση με όλο το ταξίδι μας. Αυτό δεν μας έχει συμβεί άλλη φορά. Το αυτοκίνητο έχει gps και καταγραφέα και στο χαρτί που παίρνουμε και κρατάμε ως ενθύμιο φαίνονται όλα. Οι πορεία, οι στάσεις, οι ταχύτητες.... Απίθανο! Πληρώνουμε τα 20€, μας δίνει πίσω την εγγύση των 500$ και καλούμε ταξί για να μας πάει στο αεροδρόμιο.

Η απόσταση μέχρι το αεροδρόμιο είναι γύρω στη 1 ώρα, περισσότερο από την πτήση που θα πάρουμε μετά και είναι 40'... Φτάνουμε, δίνουμε 1€ φιλοδώρημα στον ταξιτζή, μας σκάει ένα πολύ μεγάλο χαμόγελο και μας σφίγγει το χέρι για να μας αποχαιρετήσει. Μπαίνουμε στο κτήριο και βρίσκουμε τις αναχωρήσεις εσωτερικού. Η ώρα έχει πάει 15:30. Έχουμε ώρα ακόμα μέχρι να έρθει η ώρα του check-in. Παίρνουμε ένα μεγάλο κρύο μπουκάλι τσάι και αράζουμε στις καρέκλες. Έχει αρκετή ζέστη σήμερα στο Μπισκέκ. Ευτυχώς βλέπουμε ότι στο Osh η θερμοκρασία είναι αισθητά χαμηλότερη. Πριν την πτήση μας προηγείται μία άλλη με ίδιο προορισμό. Η Λίνα προσέχει τη διαδικασία check-in και βλέπει ότι ζυγίζουν και τις αποσκευές που παραδίδονται, αλλά και τις αποσκευές που παίρνει κάποιος στο αεοροσκάφος. Με βάση το εισιτήριο που πληρώσαμε έχουμε δικαίωμα για μία αποσκευή παράδοσης μέχρι 15 κιλά και μέσα μέσα στο αεροσκάφος μία μεγάλη αποσκευή μέχρι 5 κιλά και μία μικρή που να χωράει στο κάτω από το μπροστινό κάθισμα. Αρχίζουμε να αλλάζουμε τα πράγματα μας από τσάντα σε τσάντα μέχρι να φτάσουμε στα επιθυμητά κιλά. Έχουμε και το μισό μπουκάλι βότκας που μας περίσσεψε... Φροντίζουμε να βάλουμε τα πολύ βαριά πράγματα στη μικρή τσάντα που δεν βλέπουμε να ζυγίζουν. Ευτυχώς η δουλειά μας δεν πάει χαμένη, αφού όταν έρχεται η ώρα μας μας ελέγχουν τα πάντα και φυσικά μας βρίσκουν πολύ εντάξει!

Μπαίνουμε στο αεροπλάνο, η πτήση καθυστερεί να απογειωθεί γύρω στα 25' και τελικά προσγειωνόμαστε στις 20:00 στο Osh. Το πιο εντυπωσιακό στην πτήση βέβαια είναι ότι περνάμε μέσα από το Ουζμπεκιστάν πριν προσγειωθούμε. Έτσι σήμερα βρεθήκαμε σε 3 διαφορετικές χώρες! Παραλαμβάνουμε τις αποσκευές μας και βγαίνουμε έξω για ταξί. Πολλοί ταξιτζήδες έρχονται κατά πάνω μας όμως εμείς έχουμε την εφαρμογή Yandex και δεν έχουμε ανάγκη κανέναν. Πόσο ανεκτίμητο εργαλείο είναι αυτό! Σε 15' έρχεται το ταξί μας και φεύγουμε για το ξενοδοχείο μας. Είναι σχετικά κοντά στο κέντρο, όμως δεν το βρίσκουμε τόσο εύκολα, αφού είναι κρυμμένο μέσα στα στεναδάκια. Κάνουμε check-in και επιτέλους μπαίνουμε στο δωμάτιο μας που για σήμερα είναι 4 ατόμων με κουκέτα. Η σημερινή μέρα, παρόλο που δεν κάναμε και πολλά πράγματα μας έχει φανεί πολύ μεγάλη και λίγο χαμένη...και όλα αυτά για την ακύρωση της πτήσης μας από την Tezjet. Παρόλα αυτά πιστεύουμε ότι είναι καλύτερα που θα έχουμε μία μέρα ακόμα στο Osh, αφού από ό,τι είδαμε από το παράθυρο του ταξί , είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα πόλη, ίσως και πιο ενδιαφέρουσα από την πρωτεύουσα Μπισκέκ. 

Κάνουμε ένα ντους και βγαίνουμε έξω για να αγοράσουμε νερά και να φάμε. Η κοπέλα στη ρεσεψιόν μας έχει στείλει μία σειρά από κοντινά εστιατόρια για να μας βοηθήσει. Εμείς επιλέγουμε τη πιο σίγουρη λύση που είναι το NAVAT. Το NAVAT δεν είναι απλώς ένα εστιατόριο, αλλά η πιο γνωστή αλυσίδα παραδοσιακών εστιατορίων του Κιργιστάν. Διαθέτει δεκάδες καταστήματα στη χώρα άλλα και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Ασίας, διατηρώντας ως βασική φιλοσοφία την αναβίωση της ανατολίτικης φιλοξενίας και της τοπικής γαστρονομίας. Φτάνουμε. Ο χώρος είναι διακοσμημένος σε ανατολίτικο ύφος, με ξύλινα στοιχεία, πολύχρωμα υφάσματα, εντυπωσιακούς πολυελαίους και λεπτομέρειες που παραπέμπουν στην κουλτούρα της Κεντρικής Ασίας. Από την πρώτη στιγμή νιώθεις ότι δεν βρίσκεσαι σε ένα συνηθισμένο εστιατόριο. Το μενού είναι τεράστιο με πιάτα από διαφορετικές κουζίνες της περιοχής και κάνουμε πολύ ώρα μέχρι να επιλέξουμε. Διαλέγουμε τελικά ένα παραδοσιακό νομαδικό πιάτο το Beshbarmak και το Brizol που μέχρι τώρα δεν έχουμε καταφέρει να δοκιμάσουμε. Για να δροσιστούμε παίρνουμε μία μπίρα Urban και για τελείωμα δίπλες. Όλα είναι τέλεια, ενώ οι δίπλες είναι οι πιο αφράτες και νόστιμες δίπλες έχουμε φάει μέχρι τώρα. Πληρώνουμε το μεγαλύτερο ποσό που έχουμε πληρώσει μέχρι σήμερα, 20€ και γυρίζουμε στο δωμάτιο μας για ύπνο. Αύριο έχουμε χαλαρό αλλά πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα σε αυτήν την πόλη που από την αρχή μας έχει μαγέψει.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου