Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Ημέρα 25η: Η επιστροφή και ο απολογισμός

Το τροχόσπιτο είναι έτοιμο για αναχώρηση από το βράδυ! Είμαστε όλοι έτοιμοι για το 12ωρο ταξίδι που θα κάνουμε σήμερα. Όσο πιο νωρίς ξεκινήσουμε τόσο πιο νωρίς θα φτάσουμε και θα έχουμε λίγο χρόνο να κάνουμε ένα μπάνιο στον Πλαταμώνα! Είμαστε και μία ώρα πίσω από την Ελλάδα... Στις 5:58 αφήνουμε το κάμπινγκ μας και πατάμε το γκάζι για την Ε75. Όπως πάντα περνάμε το Βελιγράδι και το αποχαιρετούμε. Μάλλον θα το ξαναδούμε σύντομα. Τα πρώτα 400 χιλιόμετρα από τα συνολικά 750 είναι αρκετά εύκολα. Είμαστε ξεκούραστοι, έχει δροσιά και το αυτοκίνητο πάει καλά. Ακόμα και τα δύσκολα χιλιόμετρα μετά το Λέσκοβατς φέυγουν γρήγορα. Φτάνουμε στα σύνορα και αντικρύζουμε μία τεράστια ουρά... Το αυτοκίνητο έχει αρχίσει να ζεσταίνεται και προχωράμε σημειωτόν. Δεν ξέρουμε γιατί να έχει τόση καθυστέρηση να βγεις από τη χώρα. Μετά από σχεδόν 1 ώρα περνάμε και προχωράμε στα σύνορα των Σκοπίων. Εκεί τα πράγματα είναι πιο γρήγορα. Σε 10 λεπτά περνάμε. Σταματάμε για ανεφοδιασμό και ξεκούραση στο LUK oil μετά το Κουμάνοβο. Η συνέχεια και μέχρι τα σύνορα περιλαμβάνει μόνο μία μανούρα με ένα Σέρβο που θέλει να μας πάρει τη σειρά στα διόδια και λίγο μας ξυπνάει. 

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Ημέρα 24η: Η κάθοδος των Τούρκων και η δικιά μας

Σήμερα πρέπει να ξεκινήσουμε νωρίς, έτσι ώστε να φτάσουμε νωρίς στο Βελιγράδι που είναι ο στόχος μας. Είναι γύρω στα 580 χιλιόμετρα. Τελικά καταφέρνουμε να φύγουμε στις 8:30. Κάθε μέρα και αργότερα... Ο δρόμος που θα πάρουμε είναι εύκολος. Μετά από λίγα χιλιόμετρα θα μπούμε στην Ουγγαρία, θα πάρουμε την Μ1, την περιφερειακή Μ0 γύρω από τη Βουδαπέστη και την Μ5 μέχρι να βγούμε από τη χώρα και να μπούμε στην Σερβία. Από εκεί είναι μία ευθεία. Τα πράγματα τελικά δεν πάνε έτσι ακριβώς. Καταρχήν σχεδόν από την αρχή καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι η συνηθισμένη κίνηση του δρόμου. Έχει ξεκινήσει η μεγάλη κάθοδος των Τούρκων από τις ευρωπαϊκές χώρες που δουλεύουν προς την Τουρκία, γεμάτοι μέχρι επάνω με τα μπαγκάζια τους. Όλα τα πάρκινγκ που προσπερνάμε είναι φίσκα. Η κίνηση είναι πραγματικά πολύ μεγάλη. Λίγα χιλιόμετρα πριν το Γκιορ και ενώ έχουμε μπει στην Ουγγαρία το GPS μας προειδοποιεί για ένα ατύχημα στο δρόμο και μας προτείνει να αλλάξουνε πορεία. Δυστυχώς δεν το ακούμε και χάνουμε1 ώρα στην αναμονή.

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Ημέρα 23η: Do widzenia Polska! Βόλτα στην μοναδική Μπρατισλάβα!

Ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε την Πολωνία. Σε αντίθεση με χθες ξημερώνουμε με έναν φανταστικό ήλιο, σαν να μας λέει το Worlclaw να μείνουμε κι άλλο. Δυστυχώς όμως πρέπει να φύγουμε... Στις 8:15 αποχαιρετούμε το κάμπινγκ και πατάμε γκάζι για το νότο. Επιλέγουμε τον αυτοκινητόδρομο Α4 ο οποίος μας φτάνει μέχρι το Katowice, με σκοπό να πάρουμε μετά τον αυτοκινητόδρομο Α1, μέχρι τα σύνορα με την Τσεχία. Δυστυχώς μετά από μία ώρα οδήγησης βλέπουμε στο GPS, αλλά και σε ταμπέλες  ότι έχει κλείσει ο δρόμος μετά από ένα μάλλον ατύχημα. Ταυτόχρονα από τη μηχανή ακούγεται ένας δυνατός τριγμός που μας κάνει να βρούμε το πρώτο πάρκινγκ και να μπούμε μέσα. Μιλάμε τηλεφωνικά με το Χρήστο τον μηχανικό μας και ανακαλύπτουμε ότι είναι ο ιμάντας του δυναμό που έχει ξελασκάρει λίγο. Σβήνουμε το ρεύμα του ψυγείου για καμιά ώρα και σβήνουμε τα φώτα, αφού ο θόρυβος είναι αρκετά ενοχλητικός. Θα το διορθώσουμε όταν φτάσουμε με το καλό. Φεύγουμε από τον αυτοκινητόδρομο και παίρνουμε την επαρχιακή οδό 45, η οποία θα μας φτάσει μέχρι τα σύνορα. Περνάμε από μικρά χωριουδάκια και παρατηρούμε για ακόμη μία φορά, ένα φαινόμενο πραγματικά ενδιαφέρον. Όσο μικρό και να είναι ένα χωριό η εκκλησία του είναι πάντα μεγαλειώδης! Ίσως ο Πάπας Ιωάννης Παύλος, λόγω εντοπιότητας, να βοήθησε σ' αυτό...

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Ημέρα 22η: Κυνήγι νάνων!

Σήμερα όπως περιμέναμε η μέρα είναι βροχερή. Έχει ένα ψιλόβροχο που ευτυχώς δεν κρατάει για πολύ. Εμείς ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά και γύρω στις 10:30, που η βροχή σταματάει, ξεκινάμε τη σημερινή μας μέρα. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να δούμε ό,τι περισσότερο μπορούμε από την πόλη, αλλά και να ανακαλύψουμε όλα τα νανάκια που θα βρεθούν στο διάβα μας. Η Λίνα σήμερα από το πρωί έχει ετοιμαστεί κατάλληλα. Έχει κατεβάσει μέχρι και εφαρμογή στο κινητό της γιαυτό το σκοπό! Πρώτη μας στάση η φοιτητική εστία και το πανεπιστήμιο του φίλου μας του Χρήστου, για να βγάλουμε φωτογραφίες και να δει πως είναι σήμερα τα μέρη που σπούδασε πριν από 28 χρόνια. Τα βρίσκουμε και τα φωτογραφίζουμε όλα. Φτάνουμε μέχρι και έξω από το δωμάτιο 210 που έμενε! Ευτυχώς η βροχή έχει σταματήσει! Συνεχίζουμε οδικώς μέχρι το εντυπωσιακό κτίριο της Εκατονταετηρίδας. Το στρογγυλό αυτό κτίριο κατασκευάστηκε με την αφορμή της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη μάχη της Λειψίας και την ήττα του Ναπολέοντα, με στόχο να φιλοξενεί εκθέσεις, συναυλίες, παραστάσεις όπερας και αθλητικά γεγονότα.Ο θόλος του έχει ύψος 42 μέτρα και πλάτος 65 μέτρα. Σταματάμε για λίγο απ' έξω και το φωτογραφίζουμε. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό!

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Ημέρα 21η: Wroclaw,η πόλη του καλού μας φίλου Χρήστου, είναι αληθινά η πιο όμορφη της Πολωνίας!

Σήμερα έχουμε πολύ πρωϊνό εγερτήριο! Πρέπει στις 7:00 να ξεκινήσουμε την κατηφόρα μας προς τα κάτω. Επόμενος σταθμός το Wroclaw, τελευταίος σταθμός της Πολωνίας. Το Wroclaw ή Βρότσλαβ στα ελληνικά, είναι η πόλη που σπούδασε ο φίλος μας ο Χρήστος και μας έχει μιλήσει γι'αυτή. Θεωρείται ότι είναι η πιο όμορφη στην Πολωνία. Εμείς θα το διαπιστώσουμε σήμερα... Ο καιρός είναι βροχερός. Όλο το βράδυ ακούμε τη βροχή στο τροχόσπιτο. Ήρθε πραγματικά η ώρα να αποχαιρετήσουμε το Gdansk. Ετοιμαζόμαστε και στις 7:15 ακριβώς τελικά αναχωρούμε. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι που μπορούμε να πάρουμε. Ο μακρύτερος είναι 560 χιλιόμετρα και είναι αυτοκινητόδρομος, ενώ ο συντομότερος είναι 470 χιλιόμετρα και κατά το μεγαλύτερο μέρος του ακολουθεί τον επαρχιακό δρόμο 15 και 25. Αποφασίζουμε να πάρουμε τον δεύτερο για να κάνουμε λιγότερα χιλιόμετρα. Περνάμε μέσα από χωριά και πόλεις που δεν έχουν την λάμψη των τουριστικών, όμως βλέπουμε την πραγματική Πολωνία, η οποία μας αρέσει το ίδιο. Παλιά κτίρια και αρχοντικά, δείγμα μιας πλούσιας ιστορίας. Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, μάλλον με τον αυτοκινητόδρομο θα κάναμε πιο γρήγορα... 

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Ημέρα 20η: Το κάστρο του Malbork και το φιάσκο του πάρκου των δεινοσαύρων...

Σήμερα το πρόγραμμα έχει το κάστρο του Malbork, το οποίο χτίστηκε από τους Τεύτονες ιππότες και όταν ολοκληρώθηκε το 1406 ήταν το μεγαλύτερο πλίνθινο κάστρο στο κόσμο. Σήμερα θεωρείται το μεγαλύτερο σε εμβαδόν κάστρο του κόσμου. Ξεκινάμε αργά, και μέχρι να κάνουμε τα 70 χιλιόμετρα απόστασης η ώρα φτάνει 11:30. Παρκάρουμε έξω από το κάστρο. Από μακριά φαίνεται πολύ εντυπωσιακό! Είναι όλο φτιαγμένο με τούβλα. Πλησιάζουμε. Η ουρά για τα εισιτήρια είναι ήδη πολύ μεγάλη. Ευτυχώς έχουμε βγάλει τα εισιτήρια μας από το internet και προχωράμε. Λίγο πριν την είσοδο βλέπουμε μία μεγάλη φωτογραφία του 1946, όπου φαίνεται το κάστρο κατεστραμμένο. Έχει γίνει πολύ μεγάλη δουλειά εδώ ώστε να βλέπουμε σήμερα αυτό που έβλεπαν οι ιππότες που το κατοικούσαν πριν από 600 χρόνια. Προσέχουμε τα κανούργια τούβλα που έχουν αντικαταστήσει τα κατεστραμμένα μέρη. 

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Ημέρα 19η: Μπάνιο στη Βαλτική θάλασσα!

Σήμερα δεν βιαζόμαστε. Ξυπνάμε αργά, ενώ μία μηχανική βλάβη του αυτοκινήτου που ευτυχώς ο Κωστής διορθώνει μας κάνει να φύγουμε γύρω στις 11:00 από το κάμπινγκ. Σήμερα έχουμε αρχικά στόχο να φτάσουμε μέχρι το Hel, στο τέλος αυτής της στενής λουρίδας γης που βλέπουμε στο χάρτη. Η χερσόνησος αυτή βρίσκεται βόρεια και κατά κάποιο τρόπο προστατεύει μερικώς τον κόλπο Danzing, που βρισκόμαστε τώρα, από τους βόρειους ανέμους του χειμώνα. Είναι γύρω στα 35 χιλιόμετρα μήκος και το πλάτος του σε μερικά σημεία είναι μόνο 100 μέτρα. Διασχίζεται από μία σιδηροδρομική γραμμή, έναν δρόμο για τα αυτοκίνητα και έναν φυσικά για τα ποδήλατα, που βλέπουμε παντού σε όλη σχεδόν την Πολωνία. Το χειμώνα μετατρέπεται συχνά σε νησί. Η διαδρομή μέχρι εκεί δεν είναι μεγάλη, όμως οι ουρές των αυτοκινήτων, που βλέπουμε πολύ συχνά σε αυτήν την περιοχή δεν αργούν να κάνουν την εμφάνιση τους. Την μεγαλύτερη ουρά την πετυχαίνουμε λίγο πριν μπούμε στην χερσόνησο, στο χωριό Wladysalwowo. Μέχρι εκεί βλέπουμε έξω από το παράθυρο μας τα στάρια που ακόμα εδώ είναι πράσινα και τη φύση που δεν έχει διαφοροποιηθεί πολύ από αυτή των λιμνών.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Ημέρα 18η: Το μουσείο Αλληλεγγύης, βόλτα στο Gdansk και στο Sopot

Σήμερα είναι Κυριακή. Το πρόγραμμα μας είναι να επισκεφτούμε το μουσείο Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης, που παρουσιάζει την ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος Σολιντάρνοσκ (Αλληλεγγύη), που ήταν η αρχή του τέλους για την Κομμουνιστική κυριαρχία στην Ανατολική Ευρώπη. Ο Κωστής ξυπνάει πρώτος απ' όλους και στις 8:00 που ανοίγει το μαγαζάκι του κάμπινγκ περιμένει σε μία μεγάλη ουρά να ψωνίσει φρέσκα ψωμάκια για πρωϊνό. Στην περιοχή του Gdansk, αλλά και στην Πολωνία γενικότερα οι ουρές είναι πολύ συνηθισμένο πράγμα. Ο κόσμος περιμένει υπομονετικά την σειρά του, ακόμη και αν θέλει να αγοράσει ένα μικρό ψωμάκι. Ο Κωστής παρατηρεί έναν μπαμπά που με το μωρό του στο καρότσι περιμένει στην ουρά. Κάποια στιγμή το μωρό αρχίζει να κλαίει και το πηγαίνει στη μαμά του. Επιστρέφει και χωρίς να ενοχλήσει κανέναν πηγαίνει ξανά στο τέλος της ουράς. Αυτή είναι η κουλτούρα τους. Στις 10:00 είμαστε έτοιμοι να αναχωρήσουμε. Το μουσείο βρίσκεται βόρεια της παλιάς πόλης, στην περιοχή των ναυπηγείων, γύρω στα 10 χιλιόμετρα από το κάμπινγκ. Σε 20' φτάνουμε και αντικρύζουμε ένα πολύ εντυπωσιακό κτίριο και καθόλου κόσμο. Κατεβαίνουμε στο υπόγειο πάρκινγκ και βλέπουμε 2-3 αυτοκίνητα. Περίεργο!

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Ημέρα 17η: Το υπέροχο Gdansk

Ξυπνάμε σχετικά νωρίς. Τα τρία μικρά γατάκια έχουν ήδη ξυπνήσει και οργιάζουν. Ο Κωστής για να πιάσει καλύτερο intenet κάθεται και γράφει στο blog, στο πέτρινο τραπέζι κοντά στη ρεσεψιόν. Τα γατάκια μόνο στο κεφάλι του δεν ανέβηκαν για να παίξουν και να εξερευνήσουν. Σιγά σιγά εμφανίζονται και οι χήνες και τα παιδιά ξεκινάνε να τις ταϊζουν γαριδάκια που περίσσεψαν από χθες. Είμαστε τόσο καλά που θα θέλαμε να μείνουμε μία εβδομάδα εδώ. Όμως πρέπει να αναχωρήσουμε για το Gdansk όπου έχουμε κάνει κράτηση. Είμαστε γύρω στα 160 χιλιόμετρα μακριά και από ότι μας λέει το GPS, κάπου θα συναντήσουμε έργα και σήμερα. Ξεκινάμε γύρω στις 11:00. Παίρνουμε τον επαρχιακό δρόμο 527 και 530 μέχρι να συναντήσουμε τον αυτοκινητόδρομο 7. Εκεί τα πράγματα είναι τέλεια. Προχωράμε γρήγορα. Δυστυχώς κοντά στο Elbląg, για αρκετό διάστημα βρίσκουμε ουρές και τελικά φτάνουμε στο κάμπινγκ στις 14:30. Η περιοχή μοιάζει αρκετά με τον Πλαταμώνα! Είναι 10 χιλιόμετρα έξω από το Gdansk και είναι μάλλον η πιο δημοφιλής παραλία της περιοχής. Βλέπουμε ουρές ανθρώπων να περπατούν από και προς την παραλία με πετσέτες, σωσίβια και όλο τον εξοπλισμό θαλάσσης. Στο κάμπινγκ επικρατεί το αδιαχώρητο! Ευτυχώς έχουμε κράτηση. Υπάρχουν 2 τελευταίες θέσεις για 3. Πιάνουμε την καλύτερη και στήνουμε το τροχόσπιτο. Μετά έρχονται και οι υπόλοιποι.

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Ημέρα 16η: Ο παράδεισος στο αγροτουριστκό κάμπινγκ του Olsztyn!

Το βράδυ για όλους μας δεν ήταν πολύ καλό... Όλοι μας ξυπνήσαμε με άσχημα όνειρα στη μνήμη μας και μία διάθεση να γυρίσουμε πίσω στο σπίτι μας. Περίεργο που συνέβη σε όλους μας ταυτόχρονα αυτό. Ο καιρός επίσης είναι βροχερός. Όλα δείχνουν ότι πρέπει να φύγουμε προς άλλες κατευθύνσεις. Εχθές κουβεντιάσαμε να φτάσουμε μέχρι το Olsztyn, έτσι ώστε να μοιράσουμε την απόσταση από το Gdansk. Είναι μία πόλη που αξίζει να εξερευνήσουμε. Αρχίζει ένα ψιλόβροχο, κάτι πουμας αναγκάζει να κάνουμε ανάποδα τα πράγματα. Ετοιμάζουμε πριν απ' όλα το τροχόσπιτο για αναχώρηση. Αφού το κοτσάρουμε στο αυτοκίνητο έτοιμο να φύγει, τρώμε το πρωϊνό μας. Αποχαιρετούμε αυτό το υπέροχο κάμπινγκ που μας φιλοξένησε και ξεκινάμε γύρω στις 11:00 με κατεύθυνση δυτική. Ο καιρός ευτυχώς είναι συννεφιασμένος και δεν βρέχει. Μέχρι το Mikolajki ο δρόμος είναι γνωστός από χθες. Συνεχίζουμε δυτικά το δρόμο 16, μέχρι το Olsztyn. Λίγο πριν φτάσουμε το GPS μας γράφει περίεργα πράγματα. Μας δίνει για τα τελευταία 20 χιλιόμετρα χρόνο πάνω από 1 ώρα. Περίεργο. Λίγο πιο κάτω ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν έργα και φανάρια που εξηγούν τα πράγματα. Φτάνουμε στο αγροτουριστικό κάμπινγκ του Olsztyn γύρω στις 14:00. Αυτό που αντικρύζουμε είναι ο παράδεισος!