Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Ημέρα 14η: Πάρκο Πλίτβιτσε. Τόση ομορφιά!

Ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το πιο σημαντικό, αφού στην Κροατία υπάρχουν συνολικά οκτώ εθνικά πάρκα, είναι οι Λίμνες Πλίτβιτσε (Plitvička jezera). Πρόκειται για ένα τεράστιο εθνικό πάρκο, όπου σίγουρα χρειάζεται να αφιερώσει κανείς τουλάχιστον μία ημέρα για να δει, το πιο όμορφο κομμάτι του, αυτό των λιμνών. Οι λίμνες στο σύνολο τους είναι δεκαέξι. Το εντυπωσιακό όμως δεν είναι ο αριθμός τους, άλλα το γεγονός ότι βρίσκονται σχεδόν όλες σε διαφορετικά επίπεδα, ενώ επικοινωνούν μεταξύ τους είτε υπόγεια είτε με καταρράκτες, δημιουργώντας έτσι μια "σκάλα" λιμνών, σε ένα φυσικό τοπίο με πολύ πλούσια βλάστηση και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πανίδα και χλωρίδα. Στο πάρκο υπάρχουν αυστηρά μέτρα προστασίας και αρκετές απαγορεύσεις. Έτσι δεν επιτρέπεται το μπάνιο, το ψάρεμα, αλλά και το κόψιμο λουλουδιών.Σε κάθε περίπτωση το τοπίο είναι μαγευτικό και σίγουρα οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν την φυσική ομορφιά.

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Ημέρα 13η: Η μέρα του τελικού!

Σήμερα είναι Κυριακή και ξημέρωσε η μέρα του τελικού! Γαλλία - Κροατία! Έχουμε από χθες φορέσει στους καθρέφτες του αυτοκινήτου τα προστατευτικά με τη σημαία της Κροατίας. Ξυπνάμε νωρίς, αφού πρέπει να ετοιμαστούμε για αναχώρηση. Φεύγουμε από το πάρκο του Κρκα για να πάμε κοντά στο πιο γνωστό και τουριστικό πάρκο της Κροατίας αυτό του Πλίτβιτσε. Αναχωρούμε γύρω στις 9:00 και αποχαιρετούμε άλλο ένα κάμπινγκ που μας έμεινε στην καρδιά. Μπαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο και οδηγούμε βόρεια προς το Ζαντάρ. Διαβάζουμε ότι στο Ζαντάρ ένα τεράστιο πανό που φέρει τις φωτογραφίες του Μόντριτς, του γκολκίπερ Ντάνιελ Σούμπασιτς, του Σίμε Βρσάλικο και του αναπληρωματικού τερματοφύλακα Ντόμινικ Λιβάκοβιτς, όλοι τους προερχόμενοι από την πόλη, είναι κρεμασμένο στην είσοδο της παλαιάς πόλης,  Δυστυχώς είναι η μόνη πόλη που δεν θα επισκεφτούμε... Την προσπερνάμε και συνεχίζουμε. Ο δρόμος έχει γίνει ανηφορικός και ανεβαίνουμε τα βουνά. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετά τούνελ με μεγαλύτερο το τούνελ Sveti Rok των σχεδόν 6 χιλιομέτρων, το οποίο διαπερνά τα πολύ εντυπωσιακά βουνά Velebit. Στην διασταύρωση 13  αφήνουμε τον αυτοκινητόδρομο και παίρνουμε τον επαρχιακό δρόμο D522.

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Ημέρα 12η: Το Σπλιτ, η πόλη του Διοκλητιανού και το Sibenik

Σήμερα έχουμε να επισκεφτούμε το Σπλιτ. Οι αναφορές που έχουμε πάρει μέχρι τώρα μιλάνε για μία πόλη που τα έχει όλα. Την παλιά πόλη, η οποία σήμερα κατοικείται, και μέσα στην οποία έφτιαξε ο Διοκλητιανός το παλάτι του, για να περάσει άνετα και όμορφα τα γεράματα του,  (είναι ο μόνος Ρωμαίος αυτοκράτορας που πέθανε από φυσικά αίτια),  την νέα πόλη, με το λιμάνι και το κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, τις παλιές γειτονιές σκαρφαλωμένες πάνω στο λόφο, τα σκουροπράσινα παντζούρια με τα περίτεχνα μπαλκόνια, τις ηλιόλουστες παραλίες, τη χαλαρή ζωή και τις γαλάζιες θάλασσες.  Ξυπνάμε σχετικά νωρίς και γύρω στις 8:30 ξεκινάμε για να οδηγήσουμε τα περίπου 90 χιλιόμετρα. Παίρνουμε τον γρήγορο αυτοκινητόδρομο όμως όταν πλησιάζουμε στην πόλη η κίνηση γίνεται αφόρητη. Πέφτουμε σε μποτιλιάρισμα και καθυστερούμε αρκετά μέχρι το πάρκινγκ, πολύ κοντά στο κέντρο. Φτάνουμε. Η χρέωση είναι 7 kuna (1 €) την ώρα. Ούτε πολλά, ούτε λίγα... Από εκεί περπατάμε και σε 10' λεπτά φτάνουμε στην αγορά δίπλα στην ασημένια πύλη. Χαζεύουμε καθώς περπατάμε μέσα από αυτή. Προσέχουμε έναν χώρο που μπορείς να αφήσεις τις βαλίτσες σου έτσι ώστε να μπορείς να περπατήσεις άνετα μέσα στην πόλη. Περνάμε την ασημένια πύλη.

Ημέρα 11η: Το Εθνικό Πάρκο Κρκα και η πόλη έκπληξη Skradin

Σήμερα όπως όλες τις μέρες ξυπνάμε νωρίς. Έχουμε να κάνουμε λίγο πάνω από 200 χιλιόμετρα, μέχρι το Εθνικό Κρκα, στην Κροατία.  Αφήνουμε αυτήν την υπέροχη χώρα, τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, η οποία μας χάρισε μοναδικές εικόνες. Αφήνουμε επίσης και το εξαιρετικό αυτό κάμπινγκ, το Autocamp Green Park, δίπλα στο Νερέτβα, που το συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε όποιον επισκεφθεί την περιοχή. Χθες το βράδυ η ιδιοκτήτρια μας αγκάλιασε έναν - έναν και μας χάρισε και ένα αναμνηστικό από την πόλη του Μόσταρ. Στις 7:30 πατάμε το γκάζι και αναχωρούμε. Επιλέγουμε να περάσουμε μέσα από την πόλη Capljina, όπου ο δρόμος φαίνεται καλύτερος και στη συνέχεια να βρούμε τον αυτοκινητόδρομο Α1, ο οποίος θα μας οδηγήσει μέχρι το τελικό προορισμό μας. Όλα πηγαίνουν καλά, περνάμε πολύ γρήγορα τα σύνορα, μπαίνουμε ξανά στην Κροατία, και οδηγούμε πλέον όπως και για όλο το υπόλοιπο ταξίδι, σε καλούς αυτοκινητοδρόμους. Γύρω στις 10:30 φτάνουμε στο κάμπινγκ μας, το Autocamp Krka, 2 χιλιόμετρα από το ομώνυμο πάρκο. Φαίνεται αρκετά καλό και οργανωμένο, με χαλίκι και πολλά πεύκα που δημιουργούν μπόλικη σκιά, όμως το μεγάλο του προτέρημα είναι  η πισίνα. Στήνουμε το τροχόσπιτο και πάμε όλοι για μία ή περισσότερες βουτιές. 

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Ημέρα 10η: Πικ νικ στους καταρράκτες Kravica

Σήμερα έχουμε μια χαλαρή μέρα. Θα γυρίσουμε σε αξιοθέατα κοντινά, ενώ έχουμε υπολογίσει να κάνουμε πικ νικ στους περίφημους καταρράκτες Kravica. Πίνουμε τον καφέ μας μπροστά στο ποτάμι, ενώ η διπλανή οικογένεια από την Ολλανδία κάνουν πρωινό μπάνιο στα κρύα νερά του. Κάνουμε τις ετοιμασίες μας και ξεκινάμε γύρω στις 10:00 με κατεύθυνση το Blagaj Tekke, έναν άλλοτε σημαντικό χώρο συνάντησης σουφιστών, που θεωρείται ένα από τα πιο μυστικιστικά μέρη σε όλη τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ο σουφισμός είναι η εσωτερική μυστικιστική διάσταση του Ισλάμ, κάτι σαν τους δικούς μας μοναχούς. Παράλληλα το Tekke είναι χτισμένο στη βάση ενός τοίχου δίπλα σε μια σπηλιά, μέσα στο οποίο βρίσκεται η πηγή που δημιουργεί τον ποταμό Buna.

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Ημέρα 9η: Το υπέροχο Σαράγιεβο!

Σήμερα έχουμε να επισκεφτούμε την πρωτεύουσα της χώρας το Σαράγιεβο. Έχουμε ακούσει τόσα πράγματα για αυτήν την πόλη που έχουμε μεγάλη επιθυμία να την δούμε! Ξεκινάμε γύρω στις 8:00 και οδηγούμε βορειοανατολικά. Η πόλη βρίσκεται 146 χιλιόμετρα από εδώ και θα χρειαστούμε πάνω από 2 ώρες. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού κουβεντιάζουμε για τον πόλεμο της Βοσνίας. Η Βοσνία είναι η πατρίδα τριών συστατικών εθνοτήτων: των Βοσνίων, των Σέρβων και των Κροατών. Αυτό θρησκευτικά σημαίνει ότι υπάρχουν μουσουλμάνοι, ορθόδοξοι και καθολικοί. Μετά τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας οι τρεις αυτές διαφορετικές εθνότητες προσπάθησαν να κερδίσουν το μεγαλύτερο κομμάτι που μπορούσαν. Ο πόλεμος της Βοσνίας ήταν η τρίτη κατά διαδοχική σειρά πολεμική σύρραξη στα πλαίσια του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου και ακολούθησε τον πόλεμο της Σλοβενίας και της Κροατίας, και έλαβε χώρα από το Μάρτιο του 1992 μέχρι το Δεκέμβριο του 1995. Δυστυχώς και εδώ, όπως σε όλους τους πολέμους, έγιναν φρικαλεότητες που μόνο θλίψη μπορούν να προσφέρουν. Για παράδειγμα το Mostar, που ήμασταν χθες, δέχθηκε σφοδρότατο χτύπημα, με πάνω από 2.000 νεκρούς, πολλοί από αυτούς άμαχοι, πάνω από 90.000 ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, και πολλά κτίρια και μνημεία τα οποία δέχθηκαν μεγάλες καταστροφές, με πιο σημαντική αυτή της περίφημης γέφυρας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που και σήμερα στο δρόμο μας βλέπουμε τόσα πολλά και μεγάλα νεκροταφεία...

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Ημέρα 8η: Μόσταρ, η πόλη του πρίγκιπα του Νερέτβα

Σήμερα θα περάσουμε 3 φορές τα σύνορα μέσα σε λίγα χιλιόμετρα. Θα βγούμε από την Κροατία και θα μπούμε στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, θα βγούμε από τη Βοσνία - Ερζεγοβίνη και θα μπούμε στην Κροατία, θα βγούμε από την Κροατία και θα μπούμε στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη! Δεν μας έχει ξανασυμβεί αυτό. Ξυπνάμε νωρίς ώστε να ξεκινήσουμε όσο το δυνατό πιο γρήγορα, αφού δεν ξέρουμε πόσο θα μας καθυστερήσουν τα σύνορα. Παρόλα αυτά καταφέρνουμε να φύγουμε λίγο μετά τις 8:00. Ο δρόμος είναι παραλιακός, στενός, όμως καλός. Μετά από 45 χιλιόμετρα φτάνουμε στα πρώτα σύνορα, όμως ευτυχώς δεν σταματάμε καθόλου. Προσπερνάμε το φύλακα που μας κάνει νόημα να συνεχίσουμε. Συναντούμε τη μοναδική λουτρόπολη της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, Neum. Η χώρα έχει μόνο 7,5 χιλιόμετρα γη που βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα. Μυστήρια πράγματα... Πολύ γρήγορα φτάνουμε και στα επόμενα σύνορα, όπου και αυτά τα περνάμε πολύ γρήγορα. Στην Podgradina στρίβουμε ανατολικά, στον δρόμο Ε73, ο οποίος θα μας οδηγήσει, δίπλα από τον ποταμό Νερέτβα, μέχρι το κάμπινγκ μας. Περνάμε γρήγορα και τα τελευταία σύνορα και λίγο μετά τις 10:00 είμαστε στο Autocamp Green Park, το οποίο μάλλον το αδικεί το site που έχει, αφού είναι φανταστικό! Πιάνουμε μία θέση δίπλα στο Νερέτβα, κάτω από έναν ίσκιο και είμαστε στον παράδεισο!

Μέχρι τις 15:00 ξεκουραζόμαστε, τρώμε, ξαπλώνουμε και γενικά κάνουμε ό,τι μας ευχαριστεί. Ο Βασίλης κυνηγάει λιβελούλες, που πετούν παντού γύρω μας, με την απόχη του, και μετά τις αφήνει. Μετά τις 15:00 ξεκινούμε για το Mostar, 20 χιλιόμετρα βορειότερα από εδώ. Παρκάρουμε πολύ κοντά στο ιστορικό κέντρο, σε ένα σημείο όπου η στάθμευση είναι δωρεάν, ενώ λίγα μέτρα πιο κάτω αρχίζουν τα διάφορα νόμιμα και ημινόμιμα πάρκινγκ για αυτούς που δεν ξέρουν. Περπατάμε μέχρι το σύμβολο της πόλης την γέφυρα Stari Most. Mostar εξάλλου σημαίνει ο φύλακας της γέφυρας. Ο κόσμος είναι πολύς. Αναμεμιγμένοι δυτικοί τουρίστες με σορτς και χαλαρή αμφίεση αλλά και μουσουλμάνες με νικάμπ, στις οποίες φαίνονται μόνο τα μάτια. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Χαϊρουντίν, όταν τελείωσε την κατασκευή της γέφυρας το 1566, το έσκασε λίγο πριν από τα εγκαίνια, αφού ο Σουλτάνος τον είχε απειλήσει ότι θα του πάρει το κεφάλι έτσι και δεν σταθεί η καμάρα. Ευτυχώς γι αυτόν τα κατάφερε! Κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια ώστε να δούμε τη γέφυρα από κάτω. Υπέροχη! Ο κόσμος τη φωτογραφίζει από διάφορα σημεία προσπαθώντας να πάρει την καλύτερη φωτογραφία. Στο μοναδικό μπλε του ποταμού βουτάνε νέα παιδιά κάνοντας βουτιές από ψηλά. Όλο αυτό το πράγμα που βλέπουμε μας ξεκουράζει και παίρνουμε το χρόνο μας. Ο Κωστής ψάχνει και βρίσκει την πιο παλιά μικρή γέφυρα Kriva ćuprija, λίγο πιο πάνω και τη φωτογραφίζει.

Περπατάμε πάνω από την γέφυρα Stari Most, όπου άνδρες με μαγιό περιμένουν κάποιον να τους πληρώσει καλά για να πηδήξουν από την κορυφή της γέφυρας στο ποτάμι. Δεν συμβαίνει κάτι όση ώρα χαζεύουμε από πάνω και συνεχίζουμε στο στενό δρομάκι με τα μαγαζάκια, το ένα δίπλα στο άλλο που πουλάνε ότι αναμνηστικό μπορείς να φανταστείς. Οι τιμές φυσικά αλμυρές, με το νερό που για εμάς είναι μέτρο σύγκρισης στο ένα ευρώ το μικρό μπουκάλι. Περνάμε το τζαμί του Πασά, που όμως θέλει 6 ευρώ είσοδο για να το δεις, ενώ είσοδο έχει και το περίφημο τζαμί Καραντιόζ Μπεκ, λίγο πιο κάτω, το μεγαλύτερο και ωραιότερο ίσως τέμενος της Ερζεγοβίνης. Αρκούμαστε να το θαυμάσουμε από έξω. Έχουμε ήδη αφήσει την παλιά πόλη και περπατάμε στην καινούργια, η οποία είναι πολύ πιο ήρεμη. Μας αρέσει πολύ αυτή η βόλτα. Φτάνουμε μέχρι το ερειπωμένο ξενοδοχείο Neretva, που συμβολικά έχουν αφήσει έτσι για να θυμίζει τον πρόσφατο πόλεμο. Εκτός από το ξενοδοχείο παρατηρούμε και άλλα κτίρια που έχουν τρύπες από σφαίρες. Γυρίζουμε μέχρι το αυτοκίνητο μας, με το οποίο πηγαίνουμε κοντά στη γέφυρα Lučki most, απ' όπου έχουμε διαβάσει ότι μπορούμε να τραβήξουμε την καλύτερη φωτογραφία της γέφυρας. Φωτογραφίζουμε και οδηγούμε μέσα στην πόλη.

Από ό,τι είδαμε στο Τρεμπινιέ, αλλά και εδώ στο Μόσταρ, οι κάτοικοι της χώρας καταναλώνουν, αφού βλέπουμε πολλά μαγαζιά αλλά και εμπορικά κέντρα γεμάτα κόσμο. Από αυτό δεν ξεφεύγουμε κι εμείς που μόλις δούμε ένα ωραίο εμπορικό κέντρο τραβάμε χειρόφρενο. Έτσι κάνουμε την απαραίτητη στάση στο Mepas Mall, όπου ο καθένας μας κάνει και μία μικρή αγορά! Στο τέλος αγοράζουμε κρέας για να κάνουμε μπάρμπεκιου στο κάμπινγκ, δίπλα στο ποτάμι. Πραγματικά μετά από λίγη ώρα φτάνουμε και βάζουμε τα κάρβουνα να γίνουν. Τσικνίζουμε όλο το κάμπινγκ... Τρώμε αρχοντικά, όπως και ο σκυλάκος του κάμπινγκ, ο οποίος από τη στιγμή που ήρθαμε μας υιοθέτησε! Πέφτουμε για ύπνο κουρασμένοι. Αύριο έχουμε να επισκεφτούμε το Σαράγιεβο!  

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Ημέρα 7η: Από το τουριστικό Ντουμπρόβνικ στο ήσυχο Τρεμπινιέ

Σήμερα το πρόγραμμα μας ξεκινάει με την επίσκεψη της παλιάς πόλης του Ντουμπρόβνικ. Ξεκινάμε για εκεί με καθυστέρηση περίπου μίας ώρας από την προγραμματισμένη. Γύρω στις 9:30 παρκάρουμε κοντά στο κάμπινγκ Solitudo, στην περιοχή Babin Kuk, αρκετά μακριά από το ιστορικό κέντρο, αφού το ελάχιστο ωριαίο κόστος των πάρκινγκ εκεί είναι 5 ευρώ. Από το μέρος που παρκάρουμε υπάρχει λεωφορείο, το νούμερο 6, το οποίο σε 15' και με κόστος 1,60-2,00 ευρώ μας μεταφέρει μέχρι την δυτική πύλη Pile μία από τις δύο κεντρικές εισόδους για την παλιά πόλη. Η παλιά πόλη κατοικείται και ο δημοφιλέστερος τρόπος να την δει κανείς είναι περπατώντας πάνω στα τείχη, μήκους 2 χιλιομέτρων. Γύρω στις 10:00 έχουμε βγάλει το εισιτήριο (20€ για τον ενήλικα και 6,75€ για το παιδί) και ανεβαίνουμε. Διαβάζουμε ότι το 2015 τα περπάτησαν πάνω από 1.000.000 επισκέπτες. 

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Ημέρα 6η: Καραβοκύρηδες στα νησάκια Elaphiti

Ξυπνάμε για να φύγουμε αρκετά νωρίς, αφού πρέπει να περάσουμε τα κοντινά σύνορα με την Κροατία και φοβόμαστε μήπως καθυστερήσουμε εκεί. Έτσι λίγο μετά τις  7:00 ξεκινάμε. Ο δρόμος μέχρι τα σύνορα είναι γύρω στα 30 χιλιόμετρα, έτσι σε λιγότερο από μία ώρα φτάνουμε εκεί. Αυτή τη φορά στα Κροατικά σύνορα ζητάνε και το δίπλωμα οδήγησης, που μας συμβαίνει για πρώτη φορά! Παρόλα αυτά σχετικά γρήγορα ξεμπερδεύουμε και μπαίνουμε στην Κροατία. Από την πρώτη στιγμή βλέπουμε συνεχώς αυτοκίνητα με σημαίες της χώρας και μάλλον έχει να κάνει με τη χθεσινή νίκη στο Μουντιάλ επί της Ρωσίας και την είσοδο στους 4. Περνάμε πάνω από το Ντουμπρόβνικ, που θα επισκεφτούμε αύριο, και σταματάμε 2-3 χωριά πιο κάτω στο Orasac, όπου βρίσκεται το κάμπινγκ μας. Είμαστε πολύ νωρίτερα από τις 12:00 που θα έπρεπε να κάνουμε check-in όμως τα παιδιά που δουλεύουν στο κάμπινγκ μας υποδέχονται με χαμόγελο και μας δείχνουν τις διαθέσιμες θέσεις. Διαλέγουμε αυτήν με τον παχύ ίσκιο και το δυνατό wifi. Τακτοποιούμαστε και γρήγορα γρήγορα ετοιμαζόμαστε για εξερεύνηση των απέναντι νησιών, αφού κανονίσαμε να νοικιάσουμε μία βάρκα με μηχανή για τη σημερινή ημέρα.

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Ημέρα 5η: Το υπέροχο Κοτόρ και τα 1350 σκαλοπάτια για το κάστρο

Σήμερα έχουμε πρωινό εγερτήριο, ώστε να προλάβουμε να ανεβούμε τα 1350 του κάστρου του Κοτόρ νωρίς το πρωί, αφού μέχρι τις 10:00 δεν τα πιάνει ακόμα ο ήλιος. Στις 8:20 ξεκινάμε για το Κοτόρ, επιλέγοντας να πάρουμε το φέρι μποτ που φεύγει από το Kamenari και μας περνάει γρήγορα από την απέναντι πλευρά του κόλπου στο Lepetane. Φτάνουμε γρήγορα, πληρώνουμε το κόμιστρο για το αυτοκίνητο που είναι 4,50€, και σχεδόν αμέσως αναχωρούμε. Σε 5 λεπτά είμαστε απέναντι και οδηγούμε μέχρι τον προορισμό μας. Το σχέδιο μας είναι να παρκάρουμε κοντά στη βόρεια πύλη ή «Πύλη του Ποταμού» (όλα τα πάρκινγκ μέχρι τώρα χρεώνουν 0,80 την ώρα) και από εκεί να ανεβούμε τα σκαλοπάτια δωρεάν, αφού από αυτή την είσοδο δεν υπάρχει φύλακας. Μετά από ένα μικρό μποτιλιάρισμα στην είσοδο της πόλης παρκάρουμε και περπατούμε μέχρι το σημείο που έχουμε σηματοδοτήσει. Δυστυχώς ανακαλύπτουμε ότι έχουν διαβάσει τις αναφορές του tripadvisor και οι υπάλληλοι και έχουν στήσει και εκεί είσοδο. Το αντίτιμο καθόλου ευκαταφρόνητο (8€ / άτομο). Το πληρώνουμε (εκτός του Βασίλη που είναι παιδί), αφού ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στο Κοτόρ είναι να ανέβεις μέχρι πάνω και να θαυμάσεις τη θέα.