Σήμερα είναι μία μέρα που είμαστε και πάλι πολύ χαλαροί. Σηκωνόμαστε, ετοιμαζόμαστε και βγαίνουμε για βόλτα έξω στην πόλη. Πρώτη στάση το μεγαλύτερο άγαλμα του Λένιν στην κεντρική Ασία που βρίσκεται απέναντι από το Δημαρχείο της πόλης. Περπατάμε μέχρι εκεί, αφού είμαστε αρκετά κοντά. Στο δρόμο συναντάμε και το γήπεδο της πόλης. Έξω από το γήπεδο αναγράφονται τα στοιχεία της τελευταίας ποδοσφαιρικής συνάντησης πριν απο 4 μέρες και η τιμή εισιτηρίου που είναι 1,50€. Φτάνουμε στο Δημαρχείο και ψάχνουμε να βρούμε το αγαλμα. Πουθενά! Αναζητούμε στο ChatGPT περισσότερες πληροφορίες και ανακαλύπτουμε ότι τον Ιούνιο του 2025 οι αρχές του Osh το απομάκρυναν από τη θέση του και στη θέση του τοποθετήθηκε ένας μεγάλος ιστός με τη σημαία του Κιργιστάν... Πρόκειται να μεταφερθεί σε άλλο σημείο στο μέλον, όμως δεν είναι πλέον εδώ. Όταν σχεδιάζαμε το ταξίδι μας 10 μήνες πριν δεν υπήρχε αυτή η πληροφορία... Καθόμαστε σε μία σκιά για να σκεφτούμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια. Σκεφτόμαστε να ψάξουμε να βρούμε πού μεταφέρθηκε το Jayma Bazaar, μία τεράστια λαϊκή αγορά και μία από τις παλαιότερες της Κεντρικής Ασίας.
Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Ak-Buura River για χιλιάδες χρόνια και η ιστορία της συνδεόταν άμεσα με το δρόμο του Μεταξιού, καθώς το Osh αποτελούσε σημαντικό εμπορικό σταθμό για τα καραβάνια που ταξίδευαν μεταξύ Κίνας, Περσίας και Μεσογείου. Δυστυχώς τον Ιούλιο του 2024 η αγορά καταστράφηκε ολοσχερώς, όταν ο ποταμός υπερχείλισε μετά από έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρισε ολόκληρη την παραποτάμια περιοχή. Στη συνέχεια, οι δημοτικές αρχές αποφάσισαν να αναπλάσουν το σημείο και να μεταφέρουν την αγορά σε νέα τοποθεσία. Ο Κωστής έχει ψάξει λεπτομερώς για το που μεταφέρθηκε και έχει βρει μερικές αναφορές που την τοποθετούν, είτε κάπου πολύ μακριά από το κέντρο, είτε ακριβώς απέναντι από την άλλη μεριά του ποταμού. Αποφασίζουμε να ψάξουμε το τελευταίο. Με ένα ταξί φτάνουμε εκεί και περπατάμε μέχρι το σημείο που πιστεύουμε ότι βρίσκεται.
Καθώς πλησιάζουμε αρχίζουμε να βλέπουμε πάγκους και κίνηση. Εδώ βρίσκεται! Τι ωραίο να ανακαλύπτεις πράγματα όταν ταξιδεύεις; Φυσικά δεν φαίνεται να έχει το αρχικό της μέγεθος, όμως αξίζει να την επισκεφτούμε. Περπατάμε δίπλα στους πάγκους όπου πουλάνε λαχανικά, φρούτα, κρέατα, παραδοσιακά ψωμιά, αλλά και ρούχα, παπούτσια και ένα σωρό άλλα πράγματα. Βλέπουμε, για πρώτη φορά στη ζωή μας, να πουλάνε πόδια και κεφάλια αλόγων (!).
Ο Κωστής πιο κάτω αγοράζει ένα παραδοσιακό καπέλο ενώ η Λίνα αγοράζει μπλουζάκια και ρουχαλάκια για να χαρίσουμε στα παιδιά που θα συναντήσουμε στο 7ήμερο ταξίδι μας που θα ξεκινήσει αύριο.
Ο Κωστής βρίσκει somsa που τα ψήνουν στα εσωτερικό τοίχωμα ενός παραδοσιακού φούρνου. Παίρνει ένα με γέμιση κρέας και τρώει για πρωϊνό. Συνεχίζουμε πιο κάτω. Από μία κυρία στο δρόμο αγοράζουμε για να δοκιμάσουμε ένα μικρό ποτήρι Maksym, το πιο δημοφιλές καλοκαιρινό ποτό στο Κιργιστάν. Παρασκευάζεται από ζυμωμένα δημητριακά και έχει ελαφρώς ξινή γεύση. Μάλλον δεν μας αρέσει...
Πιο κάτω υπάρχει ένας σκεπαστός χώρος όπου υπάρχουν ξύλινα τραπέζια και ο κόσμος κάθεται και τρώει. Το κρατάμε στη μνήμη μας και προχωράμε. Φτάνουμε μέχρι το τέλος της αγοράς. Εδώ η γειτονιά είναι διαφορετική από το κέντρο. Μοιάζει λίγο πιο λαϊκή.
Γυρίζουμε προς τα πίσω και σταματάμε φυσικά για φαγητό στα ξύλινα τραπέζια. Η Λίνα διαλέγει μία από τις πολλές κυρίες που πουλάνε φαγητό. Καθόμαστε και μας σερβίρει ένα πιάτο με ζυμαρικά και πίκλα κρεμμύδι από πάνω. Είναι πολύ νόστιμο. Το τρώμε με τα χέρια, αφού όλοι έτσι τρώνε εδώ. Κοιτάμε το διπλανό μας, ο οποίος τρώει κάτι άλλο. Παραγγέλνουμε και εμείς, από άλλη κυρία. Είναι plov με καφέ ρύζι, ρεβύθια, λίγο κρέας, αγγούρι και ντομάτα. Και αυτό είναι πολύ νόστιμο. Τρώμε για πρωϊνόμεσημεριανό, αφού η ώρα είναι 11:30!
Επιστρέφουμε αργά προς τη γέφυρα απ' όπου ξεκινήσαμε την εξερεύνηση μας. Ο Κωστής αγοράζει αναμνηστκά γραφικής ύλης από ένα βιβλιοχαρτοπωλείο.
Έχει πολύ ήλιο... Φτάνουμε κάτω από τη γέφυρα όπου υπάρχει σκιά. Ο Κωστής δεν αισθάνεται πολύ καλά. Έχει μία εξάντληση. Φταίνει ο ήλιος, φταίει το φαγητό; Αποφασίζουμε να πάρουμε ένα ταξί για να πάμε στο ήσυχο καφέ Coffee House "Brio" για να πιούμε κάποιο δροσιστικό και να πάρουμε δυνάμεις. Παραγγέλνουμε, όμως μόλις ο Κωστής πίνει τη λεμονάδα νοιώθει ότι δεν αντέχει άλλο... Πρέπει να επισκεφτεί γρήγορα την τουαλέτα. Σίγουρα είναι το πιτάκι με το κρέας που έφαγε, αφού η Λίνα δεν έφαγε και είναι μια χαρά. Φεύγει με ταξί και φτάνει στο δωμάτιο. Έχει καταντήσει συνήθεια πια, μία διάρροια σε κάθε ταξίδι... Ευτυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο σοβαρά. Ξεκουράζεται στο δωμάτιο, έρχεται και η Λίνα και αράζουμε μέχρι τις 17:00, όπου φαίνεται ότι το πρόβλημα ξεπεράστηκε. Όλα καλά!
Βγαίνουμε έξω για βόλτα, αλλά και για να αγοράσουμε ένα αντιανεμικό για τη Λίνα και προμήθειες για το ταξίδι μας αύριο. Βρίσκουμε ένα μάλλον ιμιτασιόν Nike με 30€, το οποίο είναι ό,τι πρέπει, ενώ πιο κάτω μπαίνουμε στο σούπερ μάρκετ που είχαμε δει χθες και αγοράζουμε ξηρούς καρπούς, σοκολάτες, ψωμί, ελιές και διάφορα άλλα πράγματα για να έχουμε μαζί μας. Τέλεια! Κάνουμε ένα διάλειμμα και πίνουμε ένα δροσιστικό μοχίτο χωρίς αλκοόλ, που είναι αρκετά δημοφιλές εδώ. Συνεχίζουμε τη βόλτα μας και πέφτουμε πάνω σε ένα γκράφιτι στο τοίχο ενός οικοδομήματος, φτιαγμένο όλο με καπάκια! Πολύ ενδιαφέρον. Αποφασίζουμε να γυρίζουμε πίσω στο δωμάτιο για να ετοιμάσουμε τα σακίδια μας για το ταξίδι. Θα κινηθούμε σε μεγάλα υψόμετρα και χαμηλές θερμοκρασίες, έτσι κάνουμε μία σωστή ανακατανομή για να είμαστε έτοιμοι. Κάνουμε τα μπάνια μας και την περιποίηση μας, αφού για μία εβδομάδα οι συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης θα είναι πολύ βασικές. Αργά βγαίνουμε έξω για βραδινό στο Ιταλικό εστιατόριο Fratelli. Τρώμε δυτικό φαγητό που έχουμε καιρό να φάμε και δεν έχουμε φυσικά τη δυνατότητα να φάμε τις επόμενες μέρες.
Αύριο ξεκινά το κομμάτι του ταξιδιού που περιμέναμε περισσότερο. Το Pamir Highway δεν είναι απλώς ένας δρόμος, είναι μια εμπειρία ζωής. Για τις επόμενες επτά ημέρες αφήνουμε πίσω μας τις πόλεις, τις ανέσεις, το διαδίκτυο και ακολουθούμε μία από τις πιο εντυπωσιακές ορεινές διαδρομές του πλανήτη, μέσα από τα άγρια τοπία της Κεντρικής Ασίας, με το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ταξιδιού να είναι ακριβώς πάνω στα σύνορα με το Αφγανιστάν! Ίσως δεν καταφέρνουμε να έχουμε την καθημερινή ενημέρωση του ταξιδιού μας, αλλά θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου