Σήμερα ξεκινά μία από τις πιο πολυαναμενόμενες εμπειρίες ολόκληρου του ταξιδιού μας: το Pamir Highway. Πρόκειται για έναν από τους πιο διάσημους και εντυπωσιακούς ορεινούς δρόμους του κόσμου, που διασχίζει τα βουνά του Κιργιστάν και του Τατζικιστάν, ακολουθώντας σε μεγάλο βαθμό τα αρχαία μονοπάτια του Δρόμου του Μεταξιού. Με συνολικό μήκος που ξεπερνά τα 1.200 χιλιόμετρα, ο δρόμος συνδέει το Osh με το Dushanbe και περνά μέσα από απομονωμένες κοιλάδες, ορεινά χωριά και οροπέδια που ξεπερνούν τα 4.000 μέτρα υψόμετρο. Για τους λάτρεις των οδικών ταξιδιών, θεωρείται ένας από τους κορυφαίους προορισμούς στον κόσμο. Εμείς θα τον διασχίσουμε με τζιπ, καθώς σε πολλά σημεία ο δρόμος είναι χωμάτινος ή αρκετά κακοτράχαλος. Οι επόμενες ημέρες θα μας οδηγήσουν σε περιοχές όπου η φύση κυριαρχεί, οι αποστάσεις είναι μεγάλες και οι υποδομές ελάχιστες. Είναι ένα ταξίδι που δεν γίνεται για την άνεση, αλλά για τις μοναδικές εικόνες και τις εμπειρίες που προσφέρει. Το ταξίδι αυτό το έχουμε κλείσει με την εταιρεία Visit Alay. Ο οδηγός μας θα είναι ο Shodi ο οποίος θα μας παραλάβει με ένα τζιπ απο τα γραφεία της εταιρεία στο Osh. Το ραντεβού είναι για τις 9:00. Ξυπνάμε αρκετά νωρίς για να ετοιμαστούμε και να είμαστε στην ώρα μας.
Στις 8:30 έχουμε ήδη αφήσει το δωμάτιο μας και περιμένουμε ένα ταξί για να μας πάει μέχρι εκεί. Μετά από λίγη περιπέτεια τελικά φτάνουμε στην ώρα μας. Ο Shodi μας περιμένει έξω από το γραφείο με το τζιπ του, που είναι ένα σχετικά καινούργιο Lexus. Τον χαιρετούμε και φορτώνουμε τους σάκους μας πίσω. Συνολικά στο ταξίδι αυτό θα είμαστε 4 και ο οδηγός 5. Εμείς μαζί με ένα Γερμανό, τον Levi, ξεκινάμε από εδώ και στο χωριό Sary Mogul θα συναντήσουμε τον Stephen, Άγγλος, ο οποίος θα βρίσκεται εκεί να μας περιμένει. Μία κοπέλα μας κάνει ενημέρωση σχετικά με το ταξίδι και γύρω στις 9:30 ξεκινάμε. Σιγά σιγά αφήνουμε την πόλη και αρχίζουμε να κινούμαστε νότια με κατεύθυνση το Sary-Tash, όπου υπολογίζουμε να φτάσουμε μετά από 3-3,5 ώρες. Σταματάμε για να αγοράσουμε νερά, αφού πρέπει να κάνουμε κουμάντο για το νερό μας. Συνεχίζουμε. Εδώ και αρκετή ώρα δεξιά και αριστερά βλέπουμε κινέζικα φορτηγά που είναι αραγμένα. Είναι τόσα πολλά που μπορεί να είναι και χιλιάδες! Η διαδρομή αυτή αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς άξονες της Κεντρικής Ασίας, καθώς συνδέει το Κιργιστάν με την Κίνα και το Τατζικιστάν.
Κάποια στιγμή αρχίζουμε να ανεβαίνουμε. Μπροστά μας είναι το Taldok Pass, το οποίο βρίσκεται στα 3615 μέτρα. Έχει ήδη ξεκινήσει να κάνει κρύο, ενώ τα βουνά δεν έχουν πλέον βλάστηση. Τέλος η ζέστη των τελευταίων ημερών. Φτάνουμε στο διάσελο. Ο οδηγός σταματάει για να βγάλουμε φωτογραφίες. Πραγματικά είναι μοναδική η θέα των βουνών και της κοιλάδας Alay. Φωτογραφίζουμε και συνεχίζουμε το δρόμο μας. Αρχίζουμε να κατεβαίνουμε τώρα. Μπροστά μας βλέπουμε τα εντυπωσιακά χιονισμένα βουνά του βόρειου τμήματος των βουνών του Παμίρ. Δεν μπορούμε να πάρουμε τα μάτια μας από αυτήν την ομορφιά.
Φτάνουμε στο Sary-Tash. Σταματάμε σε ένα παράπηγμα το οποίο λειτουργεί ως πρατήριο βενζίνης. Ο οδηγός αγοράζει μερικά πλαστικά μπιτόνια και γεμίζει το τζιπ. Λίγο πιο κάτω σταματάμε για μεσημεριανό. Είναι ένα μικρό εστιατόριο με 4-5 τραπέζια. Παραγγέλνουμε τηγανητό κοτόπουλο, ενώ καθώς περνάει η ώρα το μαγαζί γεμίζει με μοτοσυκλετιστές που κάνουν στάση εδώ. Το φαγητό είναι νόστιμο. Πληρώνουμε 7€ για τις 2 μερίδες και το τσάι.
Συνεχίζουμε για το Sary Mogul, για να παραλάβουμε τον Άγγλο. Σε λιγότερο από 30 λεπτά είμαστε εκεί, τον βρίσκουμε, φορτώνει τα σακίδια του πίσω και συνεχίζουμε πλέον 4. Βγαίνουμε από το χωριό και οδηγούμε σε χωματόδρομο αλλά και στα λιβάδια, σε δρόμους όπου υπάρχουν ροδιές. Η κατεύθυνση μας είναι η λίμνη Tulparkul,στα 3500 μέτρα υψόμετρο, εκεί όπου θα διανυκτερεύσουμε σήμερα, αλλά και εκεί όπου ξεκινούν τα μονοπάτια για να ανεβεί κανείς στην επιβλητική οροσειρά Trans-Alay, όπου δεσπόζει μία από τις ευκολότερα προσβάσιμες κορυφές άνω των 7.000 μέτρων στον κόσμο και αγαπημένος προορισμός ορειβατών, η κορυφή Lenin Peak στα 7.134 μέτρα. Γύρω στις 16:00 είμαστε εκεί. Η περιοχή έχει αρκετές κατασκηνώσεις με γιούρτες, ενώ υπάρχουν και αρκετοί που κατασκηνώνουν με τη σκηνή τους ή με το τροχοκινούμενο τους. Η ομορφιά του τοπίου είναι κάτι που πρέπει να το δει κανείς για να το καταλάβει. Από τη μία η λίμνη, από την άλλη η οροσειρά Trans-Alay και στο βάθος ο παγετώνας που κατεβαίνει προς την κοιλάδα. Τα κόκκινα βουνά που είναι πιο δίπλα μας και το χρώμα τους οφείλεται σε πετρώματα σιδήρου, δίνουν ακόμα έναν εντυπωσιακό τόνο στο τοπίο. Όνειρο!
Ξεφορτώνουμε τα πράγματα μας και οδηγούμαστε σε μία γιούρτα με 4 κρεβάτια, αφού θα κοιμηθούμε όλοι μαζί. Νοιώθουμε ότι χρειαζόμαστε λίγη ξεκούραση έτσι σε πρώτη φάση ξαπλώνουμε για λίγη ώρα για να πάρουμε τα πάνω μας. Το υψόμετρο βοηθάει στο να νοιώθουμε έτσι, ενώ παίρνουμε πιο πολλές ανάσες, λόγω του περιορισμένου οξυγόνου. Μετά από καμιά ώρα σηκωνόμαστε και κάνουμε μία μεγάλη βόλτα μέχρι τη λίμνη. Πόση ομορφιά! Στη διπλανή κατασκήνωση παίζουν βόλει, το οποίο μάλλον είναι εθνικό σπορ. Πιο κάτω βρίσκουμε και τους Γάλλους που είχαμε βρει στην Osh. Βρίσκονται από χθες εδώ με τη σκηνή τους. Περπατάμε μέχρι τη μέση της λίμνης. Το νερό της είναι πεντακάθαρο. Σκεφτόμαστε ότι κάνουμε μία μικρή προπόνηση για αύριο που θα περπατήσουμε 5-6 ώρες στο βουνό! Ελπίζουμε να τα καταφέρουμε. Γυρίζουμε προς τα πίσω. Σε όλα τις κατασκηνώσεις έχει πολύ κόσμο. Είναι αρκετοί τρελοί τελικά, δεν είμαστε μόνοι μας! Φτάνουμε στην κατασκήνωση μας και σε λίγο οι κυρίες μας φωνάζουν για φαγητό. Καθόμαστε σε ένα γιουρτ εστιατόριο, με άλλους ταξιδιώτες. Το βραδινό είναι σούπα και πατάτες με λίγο κρέας. Φυσικά πάντα με τη συνοδεία τσαγιού.
Αργότερα ο Κωστής γράφει στο blog, ενώ η Λίνα παίζει με τα παιδάκια της κατασκήνωσης. Τους χαρίζει παιχνιδάκια που έχουμε αγοράσει. Ο ήλιος πέφτει και ο παγετώνας στο βάθος δείχνει εξωπραγματικός! Αρκετός κόσμος φωτογραφίζει τη δύση, ενώ κάποιοι έχουν ανεβεί σε ένα ύψωμα για να βλέπουν καλύτερα. Γύρω στις 21:30, που ο ήλιος έχει πέσει πέφτουμε και οι 4 στα κρεβάτια μας. Μας ανάβουν τη σόμπα για να σπάσει το τσουχτερό κρύο που έχει αρχίσει από ώρα. Ενισχύουμε τις πυτζάμες μας με στρώσεις ρούχων, κουκουλωνόμαστε με τα βαριά σκεπάσματα και κοιμόμαστε. Αύριο έχουμε μία απαιτητική ημέρα. Θα έχουμε πρωϊνό γύρω στις 7:00-7:30, έτσι ώστε να ξεκινήσουμε από νωρίς την ανάβαση στο βουνό, έτσι ώστε να προλάβουμε το μεσημεριανό της κατασκήνωσης και να φύγουμε με κατεύθυνση τα σύνορα με το Τατζικιστάν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου