Ημέρα 17η: Άρρωστοι!

Ακόμα ένα βράδυ που δεν κοιμόμαστε καλά... Το δωμάτιο είναι πάρα πολύ ζεστό. Κάποια στιγμή όταν η θερμοκρασία πέφτει κοιμόμαστε. Ο Κωστής όπως πάντα σηκώνεται πολύ νωρίς για να γράψει στο blog. Παρόλα αυτά δεν αισθάνεται καλά. Νοιώθει άρρωστος. Γράφει για λίγο, ξυπνάει και η Λίνα και μετράμε θερμοκρασία. 38,5°... Νοιώθει παρόμοια με τη Λίνα πριν κάποιες μέρες. Πονοκέφαλο, στομάχι, τάση εμετό, πόνο στα κόκκαλα... Να είναι ηλίαση, λόγω της μεγάλης έκθεσης στον ήλιο; Να είναι από την κούραση; Να είναι από το κοτόπουλο που έφαγε χθες ο Κωστής και δεν έφαγε η Λίνα; Δεν ξέρουμε. Ο Κωστής παίρνει ένα αντιπυρετικό και κοιμάται  λίγο. Η Λίνα κατεβαίνει για πρωϊνό. Εκεί μαθαίνει ότι και ο Stephen είναι άρρωστος με τα ίδια συμπτώματα. Και αυτός έφαγε κοτόπουλο. Είναι πολύ πιθανό λοιπόν να φταίει αυτό. Ελπίζουμε να μην είναι σαλμονέλα γιατί είναι άτιμη. Ετοιμάζουμε τα σακίδια, τα φορτώνουμε στο τζιπ και γύρω στις 8:10 ξεκινάμε. Ο Κωστής και ο Stephen κάθονται στα δύο παράθυρα πίσω και δεν μιλάνε καθόλου. Πρώτη στάση είναι ένας βουδιστικός ναός. Φυσικά τον επισκέπτονται μόνο η Λίνα και ο Λιβάι. Ο Κωστής με το Stephen δεν πρόκειται να κουνηθούν από τη θέση τους σήμερα, όλη τη μέρα. Ο Βουδιστικός ναός δεν λέει και πολλά, όμως η Λίνα πιάνει φιλίες με ένα μικρό μοσχαράκι.

Συνεχίζουμε. Επόμενη στάση το φρούριο Yamchun, ένα από τα πιο εντυπωσιακά ιστορικά μνημεία του Παμίρ που δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα Wakhan, σε υψόμετρο περίπου 3.000 μέτρων. Φτάνουμε. Σήμερα το φρούριο είναι σε φάση αναστήλωσης, ώστε να αναδειχθεί το μέγεθος και η σημασία που είχε στο παρελθόν. Από εδώ η θέα προς τον ποταμό Panj και τα βουνά του Αφγανιστάν είναι πραγματικά μοναδική. Λίγο πιο πάνω από εδώ βρίσκονται οι ιαματικές πηγές Bibi Fatima, από τις πιο γνωστές θερμές πηγές του Παμίρ. Oι πηγές θεωρούνται ιερές από πολλούς κατοίκους του Παμίρ και αρκετοί τις επισκέπτονται όχι μόνο για χαλάρωση αλλά και για προσκύνημα. Φτάνουμε. Οι εγκαταστάσεις είναι απλές, μία πισίνα για όλο τον κόσμο. Κανένας δεν θέλει να κάνει μπάνιο. Ευτυχώς ο Λιβάι αντιλαμβάνεται την κατάσταση και προσπαθεί να βοηθήσει από τη μεριά του. Συνεχίζουμε. Ο Shodi πάει με τα χίλια. Πρσπαθεί κι αυτός να βοηθήσει την κατάσταση, έτσι ώστε να φτάσουμε όσο δυνατόν νωρίτερα στον τελικό μας προορισμό και στο ξενοδοχείο μας,.

Λίγο πιο κάτω πέφτουμε επάνω σε έναν γάμο. Κόρνες, κόσμος, χαμός! Προσπερνάμε το αυτοκίνητο που καλύπτει τηλεοπτικά το γάμο και συνεχίζουμε το τρέξιμο. Αρκετά πιο κάτω βλέπουμε την περίφημη Αφγανική αγορά. Η αγορά βρίσκεται κοντά στο χωριό Ishkashim, στα σύνορα του Τατζικιστάν με το Αφγανιστάν, πάνω στον ποταμό Panj. Δημιουργήθηκε ώστε οι κάτοικοι των δύο χωρών να μπορούν να εμπορεύονται προϊόντα μεταξύ του. Χρόνια τώρα είναι μία από τις τουριστικές ατραξιόν, όμως τον τελευταίο καιρό έχει απαγορευτεί σε τουρίστες να την επισκέπτονται. Λίγο πιο κάτω σταματάμε σε ένα μαγαζάκι του δρόμου για φαγητό. Φυσικά ο Κωστής με το Stephen μένουν στο τζιπ. Ο Κωστής όλη τη μέρα σήμερα μοιάζει με τη γάτα μας την Κούκλα που όταν έπεφτε από το μπαλκόνι μας του 3ου, λόγω του ότι είχε προβλήματα αστάθειας, επιβίωνε και για 2-3 μέρες καθόταν ακούνητη, σε ένα ασφαλές μέρος, μέχρι να γίνει καλά! Η Λίνα με το Λιβάι παραγγέλνουν στο μαγαζάκι αυγά με λουκάνικα, σαν πιο ασφαλές από τα έτοιμα φαγητά που τους πρότειναν.

Από εδώ και πέρα έχει μόνο μία μικρή στάση σε ένα ακόμα φρούριο, το οποίο επισκέπτεται μόνο ο Λιβάι και συνεχίζουμε με κατεύθυνση το Khorog, όπου θα διανυκτερεύσουμε σήμερα. Το Khorog είναι η «καρδιά» του Παμίρ και η μεγαλύτερη πόλη της ορεινής αυτής περιοχής. Αποτελεί το βασικό κέντρο ζωής για ολόκληρη την περιοχή. Εδώ μπορεί να βρει κανείς καφέ, εστιατόρια, καταστήματα και μια πιο ζωντανή καθημερινότητα. Αξίζει να επισκεφτεί κανείς τον βοτανικό της κήπο, το παζάρι της και το πάρκο της όπου συγκεντρώνονται οι κάτοικοι τα απογεύματα. Δυστυχώς εμείς δεν θα δούμε τίποτα απ' όλα αυτά. Το μόνο που θέλουμε είναι να φτάσουμε στο ξενοδοχείο μας και να ξεκουραστούμε. Φτάνουμε και ξεφορτώνουμε τα σακίδια μας. Ο ευτραφής ιδιοκτήτης, ο οποίος μας θυμίζει Ρώσο μαφιόζο, μας υποδέχεται με τις πυτζάμες του. Τακτοποιούμαστε και για τη συνέχεια της ημέρας δεν κάνουμε τίποτα. Ευτυχώς πάντα κουβαλάμε το φαρμακείο μας και έτσι έχουμε ό,τι χρειάζεται για να δώσουμε λύσεις. Αργότερα το απόγευμα η Λίνα παρουσιάζει και αυτή συμπτώματα αρρώστιας και πυρετό. Ευτυχώς έχουμε αρκετό χρόνο να ξεκουραστούμε και να αναρρώσουμε. Ελπίζουμε αύριο να είναι καλύτερα τα πράγματα.