Η μέρα σήμερα έχει πάλι ταξίδι. Ο σπιτονοικοκύρης μας έχει κανονίσει ένα ταξί για τις 7:00 για να μας μεταφέρει μέχρι τα σύνορα του Τατζικιστάν με το Ουζμπεκιστάν, στο Oybek, που ήμασταν χθες. Όλα πάνε σύμφωνα με το πρόγραμμα και πριν τις 8:00 είμαστε στα σύνορα. Περνάμε εύκολα όλες τις διατυπώσεις και μπαίνουμε στο Ουζμπεκιστάν. Έχουμε αποφασίσει να μην μιλήσουμε σε κανένα ταξιτζή και να προχωρήσουμε να βρούμε κάπου να καθίσουμε για να βρούμε μόνοι μας ένα ταξί για το δίωρο ταξίδι μέχρι την Τασκένδη. Λειτουργούμε με βάση το σχέδιο. Οι ταξιτζήδες μας λένε διάφορα όμως εμείς σταθεροί! Αφήνουμε τα σακίδια μας και ψάχνουμε να βρούμε ταξί με την εφαρμογή Yandex. Βρίσκουμε αμέσως με τιμή κάτω από 25€, πολύ καλύτερη από κάθε άλλη προσφορά που θα δεχόμασταν. Περιμένουμε τα 7΄που θα κάνει το ταξί για να έρθει. Κάποια στιγμή περνάει ένα ταξί από μπροστά μας και μας φωνάζει Yandex. Τον διώχνουμε κι αυτόν. Είναι συνηθισμένο κόλπο να φωνάζουν Yandex για να νομίσει ο πελάτης ότι έχουν καλύτερη τιμή. Σε λίγο επιστρέφει ξανά και επιμένει. Τσεκάρουμε και είναι τελικά το ταξί που περιμένουμε! Γρήγορος.
Η διαδρομή δεν έχει κάποιο απρόοπτο, εκτός του ότι όταν μπαίνουμε στην Τασκένδη η κίνηση είναι ασφυκτική. Ο ταξιτζής κάνει συνέχεια ελιγμούς και σφήνες για να επιταχύνει. Στις 10:20 είμαστε στο πάρκινγκ έξω από το διαμέρισμα μας. Τέλεια! Πληρώνουμε τον ταξιτζή κάτι παραπάνω για να τον ευχαριστήσουμε και ψάχνουμε να βρούμε τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος για να τον ρωτήσουμε που μπορούμε να αφήσουμε τα σακίδια μας, με την ελπίδα να μας πει ότι μπορούμε να μπούμε νωρίτερα από τις 14:00 που είναι κανονισμένο. Σε κανένα από τα μηνύματα που του στέλνουμε δεν μας απαντάει. Τελικά τον τηλεφωνούμε. Μας απαντάει ότι το διαμέρισμα δεν είναι διαθέσιμο! Θα είναι μετά από μερικές μέρες, αφού είναι σε ανακαίνιση... Δεν το πιστεύουμε. Ψάχνουμε αμέσως να βρούμε ένα άλλο κοντινό. Ευτυχώς η τύχη μας χαμογελάει. Λίγο πιο κάτω υπάρχει ένα λίγο ακριβότερο, αλλά πολύ καλό. Το κλείνουμε και στέλνουμε μήνυμα στον ιδιοκτήτη για να ρωτήσουμε αν μπορούμε να κάνουμε νωρίτερο check-in. Αμέσως μας απαντάει ότι το διαμέρισμα είναι άδειο και άμεσα διαθέσιμο. Μας στέλνει και οδηγίες για να πάμε μέχρι εκεί. Τέλεια. Σε 10' είμαστε εκεί. Μπαίνουμε με βάση τις οδηγίες. Το διαμέρισμα είναι τέλειο! Είναι στον 9ο όροφο μίας πολυκατοικίας, είναι λουξ και είναι ό,τι πρέπει για μας.
Τακτοποιούμαστε, κάνουμε τα μπάνια μας και ξεκουραζόμαστε λίγο για να βγούμε έξω να εξερευνήσουμε την Τασκένδη. Γύρω στις 12:30 βγαίνουμε. Το πρόγραμμα μας έχει να επισκεφτούμε το Μουσείο Τέχνης της πόλης. Θα πάρουμε το μετρό για να φτάσουμε μέχρι εκεί. Το μετρό της Τασκένδης κατασκευάστηκε όταν ακόμα το Ουζμπεκιστάν αποτελούσε ακόμη μέρος της Σοβιετικής Ένωσης.
Διαβάζουμε ότι θεωρείται από τα ομορφότερα στον κόσμο, όμως αυτό δεν μπορούμε να το πούμε, έχοντας δει τόσα μετρό στη ζωή μας. Παρόλα αυτά έχει μία διαφορετική αισθητική και είναι αρκετά ενδιαφέρον. Στην είσοδο μας ελέγχουν για τυχόν απαγορευμένα αντικείμενα, ενώ χρειαζόμαστε τη βοήθεια μίας ευγενικής υπαλλήλου για να βγάλουμε τα εισιτήρια. Φτάνουμε στη στάση μας και πριν περπατήσουμε μέχρι το μουσείο πίνουμε ένα δροσιστικό τσάι για να ανταπεξέλθουμε στην πολύ μεγάλη ζέστη που έχει αυτή τη στιγμή. Φτάνουμε στην είσοδο του μουσείου και βλέπουμε ότι είναι κλειστό για ανακαίνιση... Κρίμα.
Προχωράμε στο επόμενο σχέδιο. Αφού θέλουμε να δούμε τέχνη αποφασίζουμε να πάμε στο μουσείο Εφαρμοσμένης Τέχνης που είναι λίγο πιο μακριά. Παίρνουμε ένα ταξί και γρήγορα φτάνουμε εκεί. Αυτό το μουσείο είναι ευτυχώς ανοιχτό. Πληρώνουμε το εισιτήριο και μπαίνουμε. Το μουσείο δεν είναι μεγάλο όμως αμέσως μας τραβάει την προσοχή. Εκτός του ότι στεγάζεται σε ένα παλιό αρχοντικό, η συλλογή του περιλαμβάνει εξαιρετικά δείγματα παραδοσιακής ουζμπεκικής τέχνης. Βλέπουμε κεραμικά, υφάσματα, κεντήματα και χαλιά, κοσμήματα, μαχαίρια και μουσικά όργανα. Μας κάνουν μεγάλη εντύπωση οι μινιατούρες που βλέπουμε. Ολοκληρώνουμε την περιήγηση μας εδώ και αποφασίζουμε ότι είναι καλύτερο να επιστρέψουμε στο διαμέρισμα μας, να ξεκουραστούμε λίγο και να βγούμε αργότερα, αφού η ζέστη είναι αφόρητη...
Κατεβαίνουμε στη στάση του μετρό Kosmonavtlar, η οποία θεωρείται και η πιο διάσημη. Η στάση είναι αφιερωμένη στους κοσμοναύτες και στην κατάκτηση του διαστήματος. Στους τοίχους υπάρχουν πορτρέτα διάσημων πρωτοπόρων της διαστημικής εξερεύνησης, ενώ οι αποχρώσεις του μπλε στους τοίχους δημιουργούν την αίσθηση του ουρανού. Φτάνουμε στη στάση κοντά στο σπίτι μας. Αγοράζουμε κάτι για να τσιμπίσουμε για μεσημέρι και ξεκουραζόμαστε μέχρι τις 18:00 για να πέσει λίγο ο ήλιος. Βγαίνουμε μετά τις 18:00 με σκοπό να πιούμε ένα καφεδάκι. Κινούμαστε στο κέντρο. Το καφέ που έχουμε στο χάρτη μας είναι κλειστό, ομως είμαστε κοντά κοντά στο διάσημο ξενοδοχείο Uzbekistan, το πιο εμβληματικό ξενοδοχείο της Τασκένδης και ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια της σοβιετικής αρχιτεκτονικής στην Κεντρική Ασία. Για δεκαετίες αποτέλεσε σύμβολο της πόλης και ακόμη σήμερα δεσπόζει στην πλατεία Αμίρ Τεμούρ. Απ' έξω φαίνεται ότι είναι παλιό και πιθανώς χρειάζεται συντήρηση, όμως είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Πίνουμε ένα ωραίο καφεδάκι στο μπαρ του ισογείου.
Ο ήλιος δύει, έτσι είναι η ώρα να συνεχίζουμε τη βόλτα μας. Περνάμε μέσα από την πλατεία Αμίρ Τεμούρ και περπατάμε προς τον πεζόδρομο Sailgokh, καθώς αποτελεί αγαπημένο σημείο συνάντησης, βόλτας και ψυχαγωγίας για τους ντόπιους. Εδώ βγαίνουν για την απογευματινή τους βόλτα. Βλέπουμε οικογένειες με παιδιά, παρέες, μουσικούς του δρόμου, ζωγράφους και μικροπωλητές. Σε ένα σημείο είναι τοποθετημένα δεκάδες τραπέζια του πινγκ πονκ, όπου ζευγάρια παίζουν αγώνες. Ο Κωστής αποφασίζει να ρίξει 5 βελάκια για να πάρει έναν αρκούδο δώρο για τη Λίνα. Όπως γίνεται συνήθως καταφέρει τα πρώτα 4 και το 5ο σφηνώνεται μεταξύ του μπαλονιού και του ξύλου. Δεν κερδίζουμε ούτε αυτή τη φορά... Συνεχίζουμε την ωραία βόλτα μας μέχρι το παλάτι του Μεγάλου Δούκα Νικόλα Κωνσταντίνοβιτς και την πλατεία Mustakillik όπου υπάρχουν ωραία συντριβάνια.
Στη διαδρομή και πάνω στην πλατεία που είμαστε βλέπουμε εργασίες κατασκευής ενός τεράστιου κτιρίου, ενώ δίπλα του υπάρχει μία μικρή πολιτεία με κοντέινερ για τους εργάτες που δουλεύουν σε εαυτό το έργο. Προσπερνάμε το παλάτι που φαίνεται εγκαταλελειμμένο.
Στην πλατεία Mustakillik υπάρχει πολύ κόσμος. Πολλά παιδιά είναι με το μαγιό τους και κάνουν μπάνιο μέσα στα συντριβάνια. Η Λίνα βγάζει και αυτή τα παπούτσια της και βάζει τα πόδια της μέσα. Υπέροχη αίσθηση με τόση ζέστη που έχει ακόμα... Για κανένα μισάωρο καθόμαστε σε αυτήν την πλατεία και χαζεύουμε τον κόσμο. Αυτήν την ώρα ο κόσμος βγαίνει έξω. Είναι η καλύτερη ώρα.
Έχει νυχτώσει πλεόν για τα καλά. Κάνουμε μία μικρή σύσκεψη για τη συνέχεια της βραδιάς. Αποφασίζουμε να επιστρέψουμε στην περιοχή μας και να πιούμε ένα ποτό στο Steam Bar που έχουμε στις σημειώσεις μας. Με το μετρό φτάνουμε εκεί γρήγορα. Στην περιοχή μας παρατηρούμε πολλά μαγαζιά που δουλεύουν συνεχώς 24/7. Φαίνεται η περιοχή αυτή προσελκύει πολύ κόσμο. Βρίσκουμε το μπαρ και καθόμαστε. Είναι πολύ όμορφο και μας αρέσει. Βλέπουμε ότι έχει και φαγητό. Παραγγέλνουμε μπύρες και μεζέδες για συνοδεία. Μετά από λίγο ξεκινάει να παίζει και μία μπάντα ξένη μουσική. Περνάμε πολύ ωραία. Παίρνουμε και δεύτερη γύρα με μπύρες. Σήμερα μπορεί να μην είδαμε πολλά πράγματα από την Τασκένδη, όμως η πόλη μας έδειξε αμέσως ότι πρόκειται για μία εντυπωσιακή, ζωντανή και αληθινά ισάξια πόλη με τις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Αύριο θα προσπαθήσουμε να την εξερευνήσουμε περισσότερο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου