Σήμερα δεν έχουμε βιασύνη. Είναι μία μέρα που θα ξεκουραστούμε, θα κάνουμε βόλτες, θα αγοράσουμε μερικά αναμνηστικά και θα ετοιμαστούμε για να είμαστε έτοιμοι το βράδυ στις 21:00 να αφήσουμε το διαμέρισμα και να πάμε στο αεροδρόμιο για να αναχωρήσουμε για την Κωνσταντινούπολη. Έτσι και κάνουμε. Βγαίνουμε από το σπίτι στις 9:00 με κατεύθυνση το Chorsu Bazaar, τη μεγαλύτερη λαϊκή αγορά της πόλης. Πριν πάρουμε το μετρό αγοράζουμε για πρωϊνό μερικά μπουρεκάκια, από το ίδιο μαγαζί που αγοράσαμε και χθες. Στο σταθμό Oybek αλλάζουμε γραμμή και παίρνουμε τη γραμμή 2 μέχρι την αγορά. Φτάνουμε και περπατάμε μέχρι εκεί. Η αγορά είναι πολύ μεγάλη και πουλάνε ό,τι μπορείς να φανταστείς. Από εδώ μπορούμε να αγοράσουμε και μερικά αναμνηστικά και δωράκια για τους φίλους μας. Ξεκινάμε να περπατάμε περιμετρικά της αγοράς, τώρα που δεν έχει και τόσο ζέστη και είναι υποφερτά. Ρωτάμε τιμές, σημαδεύουμε μαγαζιά που μας ενδιαφέρουν και προχωράμε τη βόλτα μας. Φτάνουμε στο κεντρικό μέρος της αγοράς, που είναι μία μεγάλη κυκλική κατασκευή. Εδώ πουλάνε κρεατικά όπου οι πωλητές είναι μόνο άνδρες και γαλακτοκομικά, όπου οι πωλητές είναι μόνο γυναίκες. Περίεργο...
Αγοράζουμε μπαχαρικά από έναν νεαρό. Ευτυχώς στην αγορά αυτή, αλλά και γενικότερα στην πόλη δεν μας πιέζει κανένας να αγοράσουμε. Είναι πιο φυσιολογικά τα πράγματα σε σχέση με τη Σαμαρκάνδη. Σε ένα μέρος της αγοράς βλέπουμε να πουλάνε έτοιμα καλάθια, με γλυκίσματα, καραμέλες και σοκολάτες, που δωρίζουνε σε γάμους και βαφτίσεις. Πρώτη φορά το βλέπουμε αυτό. Η Λίνα αγοράζει καραμέλες για να χαρίζει στα παιδάκια που έρχονται στο φαρμακείο πίσω στη Λάρισα. Αγοράζει πάντα παραδοσιακά σε κάθε ταξίδι. Συνεχίζουμε να χαζεύουμε και να φωτογραφίζουμε. Όταν χορταίνουμε από τις βόλτες επιστρέφουμε στα μαγαζιά της αγοράς που έχουμε σημειώσει και κάνουμε τις αγορές μας. Η Λίνα δεν προλαβαίνει να κάνει πολλά παζάρια. Ο Κωστής μόλις ακούει το ποσό βγάζει τα χρήματα και πληρώνει. Δεν γίνονται έτσι τα παζάρια... Τέλος πάντων, πρέπει να ξοδέψουμε και όλα μας τα χρήματα, αφού σήμερα θα φύγουμε. Το πρωί ξεκινήσαμε με περισσότερα από 150€ σε Ουζμπέκικα som. Τελειώνουμε με τις αγορές μας και παίρνουμε ένα ταξί για να γυρίσουμε πίσω στο σπίτι μας. Η ζέστη έχει ξεκινήσει.
Αποφασίζουμε να αγοράσουμε μερικά πραγματάκια και να μαγειρέψουμε στο σπίτι μας. Λέμε στον ταξιτζή να μας αφήσει μπροστά από ένα σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μας και αγοράζουμε κοτόπουλο για να φτιάξουμε μία ωραία τηγανιά, ένα πεπόνι για να δοκιμάσουμε τα ονομαστά γλυκά πεπόνια του Ουζμπεκιστάν, ενώ βρίσκουμε και φέτα, που είναι μάλιστα σε προσφορά, και την παίρνουμε για να την δοκιμάσουμε. Στο σπίτι μας μαγειρεύουμε, ξεκουραζόμαστε και βαζουμε σε σειρά τα πράγματα για να φτιάξουμε τα σακίδια μας. Το φαγητό γίνεται νοστιμότατο, η φέτα είναι περίεργη, όμως δεν είναι κακή, ενώ το πεπόνι είναι μεν νόστιμο, αλλά όπως λέει η Λίνα, σαν το πεπόνι που αγοράζει στη λαϊκή στα Ταμπάκικα, δεν υπάρχει ! Κοιμόμαστε και γύρω στις 18:00 αποφασίζουμε να βγούμε για την τελευταία μας βόλτα στην πόλη. Θα μπορούσαμε να γυρίσουμε και να εξερευνήσουμε πολύ περισσότερο την Τασκένδη, όμως αυτή τη στιγμή θέλουμε απλά να χαλαρώσουμε. Η Λίνα βρίσκει ένα μεγάλο εμπορικό, όχι πολύ μακριά από εδώ, το Tashkent City Mall. Παίρνουμε ένα ταξί και πάμε.
Το Mall αυτό δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα καλύτερα Mall που έχουμε επισκεφτεί στη ζωή μας. Εδώ υπάρχουν όλες οι γνωστές μάρκες, υπάρχει χλιδή και είναι γεμάτο από κόσμο, ιδιαίτερα νέο κόσμο, που κάνει τις αγορές του. Καθώς περπατάμε στους ορόφους του πέφτουμε πάνω σε μία τηλεοπτική εκπομπή που γυρίζεται αυτή τη στιγμή εδώ και μάλλον είναι κάτι σαν το Master Chef. Υπάρχουν δύο ομάδες μαγείρων που φτιάχνουν φαγητά και μία επιτροπή που τα δοκιμάζει. Πλάκα έχει! Καθόμαστε και τους χαζεύουμε, όπως και αρκετοί άλλοι μαζί μας. Συνεχίζουμε τις βόλτες μας. Μπαίνουμε στα γνωστά μαγαζιά ένδυσης που υπάρχουν και στην Ελλάδα και βλέπουμε ότι διαφέρουν τα ρούχα που πουλάνε εδώ. Είναι πιο προσαρμοσμένα στη συγκεκριμένη αγορά που απευθύνονται. Έχει ενδιαφέρον! Η Λίνα αγοράζει δύο μπλουζάκια. Τέλεια, αυτή τη στιγμή μας έχουν μείνει μόνο 21€ που μάλλον θα χαλάσουμε στο αεροδρόμιο. Πριν φύγουμε από το Mall μπαίνουμε σε ένα καφέ και πίνουμε από έναν αμερικάνο. Συζητάμε για το ταξίδι μας και τι άρεσε στον καθένα μας. Για τη Λίνα αυτό που της έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ο Pamir Highway, χωρίς να παραβλέπει όλα τα υπόλοιπα φυσικά. Για τον Κωστή όλα όσα είδαμε ήταν σωστά επιλεγμένα, χωρίς να ξεχωρίζει κάτι περισσότερο.
Επιστρέφουμε στο δωμάτιο μας. Η ώρα πηγαίνει 20:00 και πρέπει να μαγειρέψουμε κάτι για βραδινό, να ετοιμάσουμε τα σακίδια μας και να αφήσουμε το σπίτι όπως το βρήκαμε. Στις 21:20 καταφέρνουμε να βγούμε από το διαμέρισμα, φορτωμένοι με όλα μας τα σακίδια. Φωνάζουμε ένα ταξί για να μας πάει μέχρι το αεροδρόμιο. Ανταποκρίνεται ένας νεαρός που ευτυχώς έχει κλιματισμό. Το αεροδρόμιο είναι μέσα στην πόλη, έτσι δεν θέλουμε πολύ ώρα για να φτάσουμε εκεί. Ο νεαρός ταξιτζής σκέφτεται να μιλήσει μαζί μας. Με το google translate μας ρωτάει πράγματα. Από που είμαστε, πως μας φάνηκε εδώ και πολλά άλλα πράγματα. Η κουβέντα μαζί του είναι πολύ ενδιαφέρουσα και τρυφερή. Μας μιλάει για τη φιλοξενία του τόπου του και το πόσο σημαντικός είναι ο φιλοξενούμενος εδώ. Μας λέει πόσο ωραία θα ήτανε να μην βιαζόμασταν να φύγουμε σήμερα και να μας κερνούσε αύριο ένα ρύζι σαν ένδειξη φιλίας. Αυτή η κουβέντα είναι η πιο ζεστή κουβέντα που είχαμε σε όλο το ταξίδι μας και έτυχε να μας συμβεί στις τελευταίες μας στιγμές στη χώρα. Φτάνουμε και τον αποχαιρετούμε εγκάρδια. Του αφήνουμε ένα μεγάλο φιλοδώρημα και βλέπουμε στα μάτια του την βαθιά του ευγνωμοσύνη. Φορτωνόμαστε τα σακίδια μας και προχωρούμε για το check-in και την παράδοση του μεγάλου σακιδίου.
Ευτυχώς δεν έχουμε κανένα περίεργο απρόοπτο. Η Λίνα τσακίζει τα υπόλοιπα χρήματα στο Duty Free και λίγο πριν τα μεσάνυχτα μπαίνουμε στο αεροπλάνο. Ευτυχώς καθόμαστε στο τέλος, όπου υπάρχουν πολλές άδειες θέσεις. Πιάνουμε ο καθένας μας από μία τριάδα θέσεων για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε λίγο καλύτερα στην πτήση αυτή που θα διαρκέσει γύρω στις 4 ώρες. Αύριο θα είμαστε στην Κωνσταντινούπολη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου