Σήμερα έχουμε να οδηγήσουμε μέχρι το Καρακόλ, 200 χιλιόμετρα μακριά από εδώ, στο νοτιοανατολικό άκρο της Issyk-Kul. Παρόλο που ξυπνάμε νωρίς δεν καταφέρνουμε να φύγουμε στις 8:00 που είχαμε στο πρόγραμμα μας. Ετοιμαζόμαστε, γράφουμε στο blog, φτιάχνουμε πρωϊνό με αυγά και πιπεριές που μας έχουν περισσέψει μαζί με τυράκι, κάνουμε το βίντεο στο Tik Tok για το που είμαστε σήμερα και καταφέρνουμε να φύγουμε στις 9:20. Πρώτη μας στάση είναι το φαράγγι Chon-Ak-Suu, καμία 50αριά χιλιόμετρα μακριά. Η κίνηση στο δρόμο έχει πέσει αισθητά. Μάλλον μέχρι εδώ ήταν. Ο δρόμος είναι καλός. Σε λίγη ώρα φτάνουμε στη διασταύρωση και στρίβουμε. Ένα μεγάλο STOP υπάρχει και στο βάθος βλέπουμε έργα. Πλησιάζουμε προς τα εκεί και ένας εργάτης μας ενημερώνει ότι ο δρόμος δεν περνάει. Πρέπει να πάμε πιο κάτω για να μπορέσουμε να βρούμε το δρόμο για το φαράγγι. Γυρίζουμε στον κεντρικό δρόμο και ψάχνουμε να βρούμε τον εναλλακτικό. Δεν φαίνεται κάτι στο χάρτη, ούτε εμείς βρίσκουμε τίποτα, έτσι αποφασίζουμε να παρακάμψουμε το φαράγγι και να συνεχίσουμε. Οδηγούμε ανατολικά με τον ήλιο απέναντι μας. Στην πόλη Τιούπ θα αλλάξουμε κατεύθυνση και θα οδηγήσουμε νότια. Από την πόλη αυτή αν κάποιος συνεχίσει ανατολικά θα φτάσει μετά από 77 χιλιόμετρα στην Κίνα!
Ο δρόμος που οδηγούμε είναι καινούργιος, όμως δεν έχει ολοκληρωθεί. Έτσι οι ταμπέλες δείχνουν όριο τα 40 χιλιόμετρα. Κανένας δεν δείχνει να το ακολουθεί. Όλοι τρέχουν κανονικά. Το ίδιο κάνουμε και εμείς, αφού δεν υπάρχουν κάμερες ή αστυνομικοί εδώ. Λίγο πριν την πόλη Τιούπ βλέπουμε ένα καφέ που μοιάζει περισσότερο με τα δυτικά καφέ που ξέρουμε. Η λέξη Καφέ που βλέπουμε στις ταμπέλες σημαίνει εστιατόριο που σερβίρουν και καφέ. Δεν υπάρχουν τα κλασσικά καφέ. Παραγγέλνουμε 2 εσπρέσο και την ώρα εκείνη βρίσκεται και ο ιδιοκτήτης εκεί. Του λέμε ότι είμαστε από την Ελλάδα και πιάνουμε την κουβέντα. Παλιά υπήρχε μεγάλη Ελληνική κοινότητα. Σήμερα οι περισσότεροι έχουν γυρίσει στην Ελλάδα, αλλά αρκετοί ξαναγυρίζουν. Κατάγεται από ένα χωριό του Καρακόλ και είναι επιχειρηματίας. Έχει άλλα 4 καφέ. Πίνουμε τον καφέ μας και συνεχίζουμε το δρόμο μας. Δεν είναι πολλά ακόμα τα χιλιόμετρα, έτσι μετά από λίγη ώρα φτάνουμε στο Καρακόλ, την πιο ατμοσφαιρική πόλη της ανατολικής πλευράς της λίμνης, γνωστή για τον πολυπολιτισμικό της χαρακτήρα, όπου συναντώνται ρωσικές, ντουνγκανικές και κιργιζικές επιρροές. Αρκετός κόσμος την επισκέπτεται ως βάση για εκδρομές στα βουνά Tian Shan.
Πρώτη μας στάση στην πόλη είναι το Dungan Mosque ένα μοναδικό ξύλινο τζαμί χτισμένο το 1910 από ντουγκάνους - μουσουλμάνους κινεζικής καταγωγής. Παρκάρουμε απ' έξω, πληρώνουμε 0,50€ ως είσοδο και η Λίνα φοράει ένα από τα μαντήλια, που κρέμονται στην είσοδο, στο κεφάλι της. Το τζαμί είμαι πραγματικά πολύ όμορφο! Είναι πολύχρωμο ενώ η αρχιτεκτονική του θυμίζει περισσότερο κινεζική παγόδα παρά ισλαμικό τέμενος. Εντύπωση μας κάνει το γεγονός ότι κατασκευάστηκε χωρίς τη χρήση ούτε ενός καρφιού! Για λίγη ώρα περπατάμε μέσα στους εξωτερικούς χώρους, αφού μέσα δεν επιτρέπεται να μπούμε και φωτογραφίζουμε. Μέσα βρίσκεται μόνο ένα πιστός που προσεύχεται. Συνεχίζουμε για το κέντρο της πόλης.
Στο κέντρο βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδας. Φτάνουμε και βρίσκουμε εύκολα να παρκάρουμε. Το καλό είναι ότι εδώ βρίσκεται και η λαϊκή αγορά που θέλουμε να επισκεφτούμε μετά. Περπατάμε μέχρι το ναό. Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδας είναι μια εντυπωσιακή ξύλινη ρωσική ορθόδοξη εκκλησία του 19ου αιώνα, χτισμένη εξ ολοκλήρου από ξύλο και με χαρακτηριστικούς χρυσούς τρούλους. Στον περίβολο βλέπουμε αρκετούς παπάδες, κάποιοι πουλάνε μέλι, ενώ μέσα υπάρχει λειτουργία. Μπαίνουμε. Το εσωτερικό του είναι απλό, αλλά εξίσου ενδιαφέρον. Παρακουλουθούμε τη λειτουργία και φωτογραφίζουμε.
Σειρά έχει η λαϊκή αγορά. Είναι λίγο πιο κάτω. Φτάνουμε και στην αρχή μπερδευόμαστε λίγο. Είναι ένας σκεπαστός διάδρομος με μαγαζάκια δεξιά και αριστερά, τα περισσότερα των οποίων αφορούν περιποίηση νυχιών και γενικά υπηρεσίες ομορφιάς και μικρά εστιατόρια γεμάτα με κόσμο. Στο τέλος αυτού του διαδρόμου βλέπουμε ότι υπάρχουν και άλλοι παράλληλοι διάδρομοι με άλλα μαγαζάκια. Τους περπατάμε όλους. Στον τρίτο διάδρομο πουλάνε χρυσαφικά. Βλέπουμε τις τιμές. Δαχτυλίδια με 350-600€, αλλά και ακριβότερα. Μας κάνει εντύπωση που υπάρχει αρκετός κόσμος που αγοράζει. Χαζεύουμε για λίγη ώρα ακόμα και επιστρέφουμε στον πρώτο διάδρομο, όπου έχουμε δει ένα ωραίο εστιατόριο για μεσημεριανό. Αυτό που προσφέρει είναι η κλασσική σούπα ashlan-fu, πιροσκί και τσάι. Παραγγέλνουμε και καθόμαστε. Η Ashlan-fu είναι το πιο διάσημο τοπικό πιάτο της πόλης. Είναι κρύα, πικάντικη σούπα με νουντλς, ζελέ από άμυλο, και φρέσκα μυρωδικά και είναι πεντανόστιμη! Γυρίζουμε στο αυτοκίνητο. Στην ευθεία είναι το δωμάτιο που θα κοιμηθούμε σήμερα. Το βρίσκουμε εύκολα, τακτοποιούμαστε. Ευτυχώς έχουμε 2 ώρες για να ξεκουστούμε πριν βγούμε έξω ξανά. Ο Κωστής κοιτάει το κινητό του και βλέπει ένα μήνυμα από την αεροπορική εταιρία TezJet. Η πτήση μας από το Bishkek στο Osh, στις 14 του μηνός ακυρώθηκε! Αυτό δεν είναι καλό... Δεν υπάρχει μάλιστα και καμία εναλλακτική. Προσπαθούμε ψύχραιμα να δούμε το θα κάνουμε. Μετά από διάφορες αναζητήσεις αποφασίζουμε να ακυρώσουμε το ταξίδι μας στο Αλμάτι και το Καζακστάν και να πετάξουμε 2 μέρες νωρίτερα για το Osh. Αρχίζουμε να κλείνουμε εισιτήρια και να ακυρώνουμε κρατήσεις. Όλο αυτό μας παίρνει 2 ώρες αλλά ευτυχώς τα καταφέρνουμε. Πάει η ξεκούραση, αλλά όλα καλά! Σκεφτόμαστε ότι ίσως και να είναι καλύτερα τελικά. Κάθε εμπόδιο για καλό.
Βγαίνουμε προς τα έξω. Μετά από όλο αυτό το άγχος που περάσαμε η επόμενη δραστηριότητα που είχαμε στο πρόγραμμα ταιριάζει απόλυτα. Θα επισκεφτούμε τα θερμά λουτρά Ak-Suu, 16 χιλιόμετρα έξω από την πόλη, στα βούνα. Οδηγούμε μέχρι εκεί σε δρόμο που και πάλι είναι με έργα! Φτάνουμε και βλέπουμε ότι είναι γεμάτο αυτοκίνητα, ακόμα και ένα εκδρομικό λεωφορείο είναι σταθμευμένο απ' έξω. Πάμε και μεις. Η είσοδος είναι 4€ για μία ώρα. Στους βοηθητικούς χώρους υπάρχουν αποδυτήρια και ντουλαπάκια για να αφήσουμε τα πράγματα μας. Κάνουμε ένα υποχρεωτικό ντους πριν μπούμε και πάμε για τις πισίνες που είναι εξωτερικές. Υπάρχουν 4 πισίνες για ενήλικες και μία για παιδιά. Οι πισίνες έχουν διαβαθμισμένη θερμότητα, ξεκινώντας από την πιο θερμή και καταλήγοντας στην κρύα. Υπάρχει βέβαια και η δυνατότητα για τους πιο τολμηρούς να κάνουν μπάνιο στο ορμητικό ποτάμι που τρέχει ακριβώς δίπλα και το νερό είναι παγωμένο. Μπαίνουμε στην 2η πιο θερμή. Στην πρώτη δεν τολμάει να μπει κανείς! Είναι υπέροχα. Συνεχίζουμε στις υπόλοιπες πισίνες. Χαλαρώνουμε πολύ. Οι ταμπέλες στο χώρο προειδοποιούν ότι η συνιστώμενη διάρκεια είναι γύρω στο 20 λεπτο, έτσι βγαίνουμε, κάνουμε ένα μπάνιο και ντυνόμαστε.
Ήρεμοι παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής για την πόλη και το καφέ Duet. Στο δρόμο μας παρενοχλούν και πάλι αγελάδες που έχουν κάνει κατάληψη το δρόμο. Με αρκετή προσπάθεια τις προσπερνάμε. Καθώς γυρίζουμε βλέπουμε πόσο όμορφα είναι τα βουνά εδώ. Είναι λογικό να έρχονται τόσοι εδώ για πεζοπορία. Απ' ότι διαβάζουμε συνήθως οι διαδρομές είναι πολυήμερες και υπάρχουν πολλές διαφορετικές. Φτάνουμε στο καφέ. Παίρνουμε ένα καφεδάκι και γλυκό. Το τελευταίο, ίσως και το μπάνιο, μάλλον μας ανοίγει την όρεξη και μετά το καφέ πάμε για φαγητό στο διπλανό Ашлянфу. Το μαγαζί έχει αρκετό κόσμο. Καθόμαστε και αμέσως τα κορίτσια που εξυπηρετούν μας παίρνουν παραγγελία. Παραγγέλνουμε ένα πιάτο της περιοχής French meat, langman που έχουμε ξαναδοκιμάσει και πιροσκί. Συνοδεύουμε με τσάι. Όλα είναι πολύ νόστιμα και πληρώνουμε 7,70€ για όλα. Τέλεια! Πριν καταλήξουμε στο ξενοδοχείο μας κάνουμε μία μεγάλη βόλτα στην πόλη με το αυτοκίνητο. Η πόλη είναι πολύ μεγάλη. Θαυμάζουμε τα εξαιρετικά παράθυρα που έχουν τα σπίτια και σκεφτόμαστε ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα άλμπουμ μόνο με αυτά. Μας κάνει εντύπωση που πάνω από τον κεντρικό δρόμο είναι σπίτια και κάτω από αυτόν είναι συνεργεία, καταστήματα χονδρικής και γενικά μαγαζιά επαγγελματιών. Φτάνουμε μέχρι το γήπεδο της πόλης, όπου οι προβολείς είναι αναμμένοι και γίνεται μέσα προπόνηση. Πιο δίπλα βρίσκεται ένα πάρκο με μεγάλη παιδική χαρά όπου οι γονείς φέρνουν τα παιδιά τους. Η πόλη μας αρέσει πολύ και αξίζει να την επισκεφτεί κανείς.
Γυρίζουμε στο ξενοδοχείο μας και πριν πάμε στο δωμάτιο πίνουμε μία μπίρα στο πολύ γνωστό μπαρ The Hut που βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Το μαγαζί είναι γεμάτο τουρίστες και παίζει φανταστική μουσική. Μέσα μάλιστα βλέπουμε και μία ελληνική σημαία ζωγραφισμένη στον τοίχο! Μία γάτα που μάλλον μένει εδώ μπαίνει στο μπαρ και στρογγυλοκάθεται στο σκαμπό! Είναι πολύ ωραία αλλά δεν αντέχουμε να πιούμε και δεύτερη μπίρα.Γυρίζουμε στο δωμάτιο και κουρασμένοι πέφτουμε για ύπνο. Αύριο συνεχίζουμε στο νότιο μέρος της λίμνης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου