Ημέρα 3η: 2 μέρες είναι τελικά λίγες!

Σήμερα ξυπνάμε νωρίτερα από χθες. Έχουμε να δούμε αρκετά πράγματα σήμερα και να οδηγήσουμε γύρω στα 570 χιλιόμετρα, μέχρι το βράδυ που θα φτάσουμε στη Λάρισα. Η πόλη του Peje που είμαστε μας άρεσε πολύ χθες το βράδυ και σκεφτήκαμε ότι σίγουρα θα πρέπει να την δούμε και με το φως της ημέρας. Σηκωνόμαστε, ετοιμαζόμαστε και κατεβαίνουμε κάτω στην τραπεζαρία για πρωϊνό. Η κοπέλα που διαχειρίζεται την πανσιόν έχει ετοιμάσει αρκετά πράγματα. Είναι καλή η τιμή των 35€ που πληρώσαμε για το δωμάτιο και το πρωϊνό. Τρώμε καλά, μαζεύουμε τα πράγματα μας και μπαίνουμε στο αυτοκίνητο μας. Οδηγούμε μέχρι το κέντρο, όπου η κίνηση είναι πολύ μεγάλη. Ευτυχώς βρίσκουμε ένα πάρκινγκ, κοντά στην αγορά που χθες ήταν κλειστή. Για κανένα μισάωρο κάνουμε μία βόλτα στα μαγαζιά. Αρκετά είναι κλειστά. Μάλλον μετά τις 10:00 θα ανοίξουν. Ο χρόνος μας είναι περιορισμένος, έτσι παρόλο που θα θέλαμε να πιούμε ένα τούρκικο καφέ σε ένα από τα πολλά παραδοσιακά καφενεία που βρίσκουμε, αποφασίζουμε να φύγουμε για την επόμενη πόλη το Prizren.

Ημέρα 2η: Το Κόσοβο δεν είναι πια Βαλκάνια!

Σήμερα η ώρα έχει αλλάξει. Έχουμε πάει μία ώρα πίσω. Σε συνδυασμό ότι το Κόσοβο είναι ακόμα μία ώρα πίσω σε σχέση με την Ελλάδα, έχουμε πολύ χρόνο το πρωί να ξυπνήσουμε και να ξεκινήαουμε το ταξίδι μας προς την Πρίστινα. Με την άνεση μας ετοιμαζόμαστε και γύρω στις 8:00 αφήνουμε το πολύ ωραίο σπίτι που μας φιλοξένησε. Ο δρόμος συνεχίζει να είναι πολύ καλός. Κάνουμε μία μικρή παράκαμψη στο Πέτροβετς για να βρούμε ένα αρτοποιείο, αλλά δυστυχώς παρόλο που είχαμε την πληροφορία ότι είναι ανοιχτό το βρίσκουμε κλειστό. Συνεχίζουμε. Παρακάμπτουμε τα Σκόπια μέσω του Α2 και παίρνουμε τον Ε65 με κατεύθυνση το συνοριακό σταθμό Blace. Φτάνουμε. Δεν υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα, έτσι πολύ γρήγορα περνάμε στην πλευρά του Κοσόβου. Κι εδώ περνάμε γρήγορα, αφού πρώτα πληρώνουμε 10€ για να ασφαλίσουμε το αυτοκίνητο για 15 μέρες, που είναι και η ελάχιστη διάρκεια. Εδώ στο Κόσοβο δεν ισχύει η πράσινη κάρτα. 

Ημέρα 1η: Διήμερο στο Κόσοβο

Είναι καιρός που θέλουμε να επισκεφτούμε το Κόσοβο και πάντα γίνεται κάτι και το αναβάλλουμε. Αυτό το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου είναι μία ωραία ευκαιρία να το επιχειρήσουμε. Το Κόσοβο από το 2008 είναι ένα μερικώς αναγνωρισμένο κράτος, στο νότιο μέρος της Σερβίας. Συνολικά 98 κράτη αναγνωρίζουν τη χώρα, ενώ άλλα 99 όχι ή δεν έχουν πάρει θέση. Η Ελλάδα είναι σε αυτά που δεν την αναγνωρίζουν. Οι περισσότεροι κάτοικοι της Δημοκρατίας του Κοσόβου είναι Αλβανοί και η συντριπτική πλειοψηφία Μουσουλμάνοι. Παρόλα αυτά το σύνταγμα του κράτους είναι ουδέτερο σε θέματα θρησκευτικών πεποιθήσεων. Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Πρίστινα. Σίγουρα είναι λίγες οι μέρες που έχουμε για να εξερευνήσουμε τη χώρα, όμως θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. Ξεκινούμε αργά το απόγευμα του Σαββάτου, αφού δουλεύουμε μέχρι τότε. Έχουμε κανονίσει να διανυκτερεύσουμε κοντά στο Veles, σε ένα σπίτι κοντά στη λίμνη Mladost, δίπλα στον αυτοκινητόδρομο. 

Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και στις 17:45 ξεκινάμε. Ο δρόμος έχει αρκετή κίνηση μέχρι τα σύνορα. Έχουμε κανονίσει να μας φτάσει η βενζίνη μέχρι να μπούμε στα Σκόπια και να φουλάρουμε εκεί, αφού η τιμή της είναι αρκετά φθηνότερη. Στα σύνορα ευτυχώς η κατάσταση είναι πολύ καλή. Έχει λίγα αυτοκίνητα και περνάμε γρήγορα. Αλλάζουμε 100€ σε 6100 δηνάρια και συνεχίζουμε το δρόμο μας. Έχει ήδη νυχτώσει. Σταματάμε για ανεφοδιασμό πετρελαίου σε ένα πρατήριο Gulf, αλυσίδα που πρώτη φορά βλέπουμε στη χώρα. Δίπλα μας σταματάει και ένα λεωφορείο με ντόπιους, οι οποίοι κατεβαίνουν και πιάνουν το χορό στο πάρκινγκ του πρατηρίου. Συνεχίζουμε λίγα χιλιόμετρα ακόμα μέχρι τη διασταύρωση για το σπίτι μας. Στις 20:10, τοπική ώρα, είμαστε μπροστά στο σπίτι. Το σπίτι είναι διώροφο. Εμείς μένουμε στον επάνω όροφο, ενώ στο κάτω όροφο μένει μία ηλικιωμένη, η οποία δεν γνωρίζει Αγγλικά. Ο ιδιοκτήτης μας έχει ενημερώσει ότι η πόρτα του σπιτιού μας θα μας περιμένει ανοιχτή.

Παρκάρουμε και ανεβαίνουμε. Το σπίτι είναι κουκλίστικο και καθαρό και σίγουρα είναι καλά τα 40€ τη βραδιά που στοιχίζει. Τακτοποιούμαστε, ανοίγουμε το air-condition για να ζεστάνουμε το χώρο και αποφασίζουμε να μείνουμε εδώ. Κανένας μας δεν θέλει να βγει έξω. Ευτυχώς έχουμε κάνει κουμάντο για το βραδινό μας και έχουμε πάρει εφόδια για να το φτιάξουμε. Το ετοιμάζουμε και καθόμαστε μπροστά στην τηλεόραση για να δούμε το Voice. Ο Βασίλης συνέδεσε το κινητό του με την τηλεόραση και παρόλο που η εκπομπή δεν επιτρέπεται να μεταδίδεται στο εξωτερικό, με μαγικό τρόπο τα καταφέρνει. Όλα καλά! Βλέπουμε μέχρι αργά και κοιμόμαστε κουρασμένοι από την όλη ημέρα. Αύριο θα μπούμε στο Κόσοβο.