Ημέρα 27η: Καλώς Ήρθατε στην Ελλάδα!

Σήμερα, τελευταία μέρα του ταξιδιού μας, ξυπνάμε γύρω στις 5:30, όμως μέχρι να καταφέρουμε να φύγουμε η ώρα πηγαίνει 7:30. Βγαίνουμε προς τον αυτοκινητόδρομο και από λάθος παίρνουμε για λίγα χιλιόμετρα την παράπλευρη οδό. Κάνουμε πλάκα και η Νάγια θυμάται τις καλύτερες στιγμές του Κωστή στο ταξίδι και τον μιμείται... Γελάμε όλοι πολύ! Μπαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο. Μέχρι τα σύνορα είναι λίγα χιλιόμετρα. Φτάνουμε. Παρόλο που δεν είναι αργά βρίσκουμε μεγάλη ουρά. Μετά από 1 περίπου ώρα αναμονής ευτυχώς περνάμε. Το Κουμάνοβο είναι αμέσως μετά, εκεί που γεμίζουμε πάντα αέριο για να μας κρατήσει για όλη τη διαδρομή μέσα στα Σκόπια. Όλος πλέον αυτός ο δρόμος έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, έτσι τα περίπου 160 χιλιόμετρα μέχρι τα Ελληνικά σύνορα είναι εύκολα. Γεμίζουμε στο τελευταίο βενζινάδικο και αντικρίζουμε την κατάσταση μπροστά μας! Τεράστια ουρά! Προχωράμε στα Σκοπιανά σύνορα όμως από μακριά βλέπουμε τι μας περιμένει στα Ελληνικά... 

Ημέρα 26η: Τελευταία στάση, Βράνιε

Ξημερώνει και είναι υπέροχο που μας ξυπνάνε τα πουλιά με το δυνατό τους κελάηδισμα! Ετοιμαζόμαστε για να φύγουμε. Η επόμενη στάση για σήμερα είναι το Βράνιε στο τέλος της Σερβίας,όμως στο μυαλό όλων μας τριγυρνάει και η σκέψη μήπως καταφέρουμε και φτάσουμε στη Λάρισα. Χωρίς να βιαζόμαστε ιδιαίτερα λίγο μετά τις 8:30 φεύγουμε από το κάμπινγκ. Οδηγούμε μέχρι το χωριό που έχει αναπτυχθεί από την άλλη όχθη του Σάβα απέναντι από τη Sremska Mitrovica. Παρατηρούμε την πρωινή ζωή του χωριού και τους ανθρώπους. Ο κόσμος εδώ αγοράζει φρέσκο γάλα κατευθείαν από την αγελάδα. Σταματάμε για να βγάλουμε φωτογραφίες αλλά και να πάρουμε λίγα πράγματα για το δρόμο από το κεντρικό αρτοποιείο. Μέσα στο αρτοποιείο βλέπουμε μία μεγάλη φωτογραφία με ένα παλιό ελληνικό ζαχαροπλαστείο, με την επωνυμία Γιώργος - Κατερίνα , όμως δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε για να καταλάβουμε την προέλευση της. Λίγο μετά τις 9:00 ξεκινάμε για το δρόμο μας. Ο δρόμος από εδώ μέχρι την Ελλάδα είναι γενικά πολύ καλός με πολύ λίγα σημεία που δεν είναι αυτοκινητόδρομος. 

Ημέρα 25η: Στάση στη σέρβικη πόλη Sremska Mitrovica

Το ξημέρωμα δίπλα στο ποτάμι είναι υπέροχο! Η ομίχλη που έχει πέσει έχει δημιουργήσει ένα πολύ όμορφο σκηνικό! Ο Κωστής ξυπνάει όπως κάθε μέρα στις 5:00 για να γράψει στο blog. Οι υπόλοιποι ξυπνούν σιγά σιγά.  Ετοιμαζόμαστε για να φύγουμε νωρίς. Είδαμε  την ουρά χθες στα σύνορα και θέλουμε να είμαστε εκεί όσο το δυνατόν πιο νωρίς. Εξάλλου σήμερα εκτός από τα σύνορα Βοσνίας Ερζεγοβίνης - Κροατίας έχουμε να περάσουμε και τα πιο δύσκολα σύνορα Κροατίας - Σερβίας, αφού έχουν ήδη ξεκινήσει οι Τούρκοι να κατεβαίνουν από τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης στη χώρα τους. Θυμόμαστε πριν από 14 χρόνια στα ίδια σύνορα που βρήκαμε σταματημένη ουρά 30 χιλιομέτρων και αναγκαστήκαμε να κάνουμε αναστροφή για να βρούμε τελικά άλλα σύνορα να περάσουμε...  Τότε βέβαια ήταν φρέσκος ο πόλεμος και οι έλεγχοι πιο σφιχτοί. Στις 7:30 είναι όλα έτοιμα. Από μέρες έχουμε εντοπίσει ένα πρόβλημα με την όπισθεν και σήμερα το βλέπουμε πάλι, όμως σε 2 μέρες θα είμαστε στην Ελλάδα και θα το φτιάξουμε εκεί. Πατάμε γκάζι και ξεκινάμε. Ο δρόμος μέχρι τα πρώτα σύνορα είναι σύντομος. Φτάνουμε και ευτυχώς η ουρά είναι μικρή. Περνάμε το φυσικό σύνορο των δύο χωρών, τον ποταμό Σάβα, ο οποίος τώρα θέριεψε σε σχέση με το πως τον συναντήσαμε στην αρχή του, στη Σλοβενία. Δεν καθυστερούμε πολύ ούτε στους Κροάτες και έτσι φεύγουμε μετά από 30' λεπτά συνολική καθυστέρηση. 

Ημέρα 24η: Μπάνια Λούκα, μία φευγαλέα ματιά!

Σήμερα πρακτικά ξεκινάει η επιστροφή μας προς το νότο και την Ελλάδα. Αυτό θα γίνει με 3 ακόμα διανυκτερεύσεις, αφού δεν θέλουμε να κάνουμε πολλά χιλιόμετρα, καμία από τις υπόλοιπες μέρες. Ακόμα άλλωστε δεν τελείωσε το ταξίδι μας! Πρώτη στάση είναι η Μπάνια Λούκα, στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη. Ξυπνάμε πολύ νωρίς, έτσι ώστε να έχουμε χρόνο να την επισκεφτούμε. Η διαδρομή είναι πάνω από 300 χιλιόμετρα και έχουμε να διασχίσουμε 2 διαφορετικά σύνορα. Ευτυχώς το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου είναι καλός αυτοκινητόδρομος. Στις 6:45 πατάμε το γκάζι και αποχαιρετάμε αυτό το υπέροχο κάμπινγκ που μας φιλοξένησε. Τα σύνορα Σλοβενίας - Κροατίας  τα περνάμε γρήγορα,όταν όμως πλησιάζουμε στο Ζάγκρεμπ η κίνηση μεγαλώνει υπερβολικά. Αναγκαζόμαστε να κάνουμε αρκετές προσπεράσεις φορτηγών που κινούνται με 80 χλμ./ώρα. Όταν πια αφήνουμε την πρωτεύουσα της Κροατίας μακριά, η κίνηση επανέρχεται στα φυσιολογικά της. Στη διασταύρωση για Novi Varos στρίβουμε για την Βοσνία Ερζεγοβίνη. Ο δρόμος μέχρι τα σύνορα δεν είναι πολύ καλός. Στα σύνορα, καθυστερούμε αρκετά, πάνω από 45'... Τα περισσότερα από τα υπόλοιπα 65 χιλιόμετρα μέχρι το κάμπινγκ μας τα οδηγούμε σε καλό αυτοκινητόδρομο. Προσπερνάμε τη Μπάνια Λούκα και μετά από 10 χιλιόμετρα βρίσκουμε το Camp San, ένα κάμπινγκ στην αυλή ενός σπιτιού, δίπλα στο Βέρμπα ποταμό. Ο ιδιοκτήτης είναι πολύ ευγενικός και  εξυπηρετικός! Στήνουμε το τροχόσπιτο μας, ετοιμαζόμαστε και φεύγουμε για την Μπάνια Λούκα!

Ημέρα 23η: Το Μάριμπορ, τελευταία μέρα στη Σλοβενία

Σήμερα η μέρα έχει Μάριμπορ. Θα επισκεφτούμε την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, από την οποία διέρχεται ο ποταμός Drava. Παρόλο που τριγύρω από το Μάριμπορ υπάρχουν πολλά βουνά η πόλη είναι επίπεδη, χωρίς ανηφόρες - κατηφόρες. Ξεκινάμε σχετικά αργά για τις συνήθειες μας και οδηγούμε μέχρι το  Europark Maribor, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο και το πάρκινγκ εκεί είναι δωρεάν. Παρκάρουμε και περπατάμε μέχρι τον πύργο Vodni stolp, δίπλα στο ποτάμι, για να πιούμε ένα γρήγορο καφεδάκι. Η πόλη, η οποία σχεδόν ισοπεδώθηκε κατά τη διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αναγεννήθηκε και κατάφερε να είναι σήμερα ένα σημαντικό βιομηχανικό και οικονομικό κέντρο. Το 2012 μάλιστα ανακηρύχθηκε πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Η πόλη διαθέτει ένα όμορφο ιστορικό κέντρο, το οποίο σκοπεύουμε σήμερα να επισκεφτούμε. Καθόμαστε στο όμορφο καφέ του πύργου και απολαμβάνουμε τον καφέ δίπλα στο ποτάμι. Η πόλη δείχνει πραγματικά πολύ ήρεμη. 

Ημέρα 22η: Ένα ωραίο κάμπινγκ, φτιάχνει πάντα τη διάθεση των διακοπών σου!

Ξημέρωσε μία υπέροχη μέρα με καταγάλανο ουρανό, τα νέα όμως από την Ελλάδα δεν είναι καθόλου καλά. Οι πυρκαγιές που ξεκίνησαν χθες το βράδυ άφησαν πίσω τους πολλούς νεκρούς. Διαβάζουμε τα νέα από τα διάφορα sites και δεν μπορούμε να πιστέψουμε αυτά που διαβάζουμε... Είναι τόσο κρίμα... Αισθανόμαστε πόνο και οργή... Ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για να φύγουμε. Σήμερα θα πάμε στο Μάριμπορ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας, στις όχθες του ποταμού Ντράβα, στα βόρεια της χώρας. Τα παιδιά και η Λίνα κάνουν το τελευταίο τους μπάνιο στην πισίνα και ο Κωστής βρίσκει ευκαιρία να πεταχτεί μέχρι το ταχυδρομείο για να δει αν μπορεί να πληρώσει το πρόστιμο, από το παρκάρισμα του Μπλεντ. Η κοπέλα στο γκισέ με το που βλέπει το χαρτάκι καταλαβαίνει, αφού μάλλον αρκετοί έρχονται εδώ για τον ίδιο λόγο. Το πρόστιμο προσαυξάνεται πολύ λίγο, αφού έχει κρατήσεις και το ταχυδρομείο, όμως ποιος νοιάζεται, η δουλειά έγινε γρήγορα και εύκολα! Λίγο πριν τις 12:00 είναι όλα έτοιμα και πατάμε γκάζι για το Μάριμπορ. Ο δρόμος είναι πολύ εύκολος, αφού το μεγαλύτερος μέρος είναι αυτοκινητόδρομος. Αρχικά ο Α2 και στη συνέχεια ο Α1. Οδηγούμε και βλέπουμε ότι το τοπίο αλλάζει. Φεύγουμε από τα βουνά, όμως το πράσινο συνεχίζει να κυριαρχεί παντού. Φτάνουμε στο κάμπινγκ λίγο μετά τις 14:00. Από το check in καταλαβαίνουμε ότι είναι από τα καλύτερα κάμπινγκ που έχουμε επισκεφθεί!

Ημέρα 21η: Το μονοπάτι Soča στο Εθνικό Πάρκο Triglav

Το Εθνικό πάρκο Triglav είναι το μοναδικό Εθνικό πάρκο της Σλοβενίας. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρος και καλύπτει 880 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκταση. Τη χθεσινή ημέρα είδαμε το βόρειο μέρος του και σήμερα θα οδηγήσουμε γύρω του, ακολουθώντας αρχικά το μονοπάτι Soča, μήκους σχεδόν 25 χλμ., το οποίο ακολουθεί τον ποταμό Soča από την πηγή του μέχρι το Bovec. Η συνολική διαδρομή που θα κάνουμε είναι αρκετά μεγάλη και έτσι αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε αρκετά νωρίς. Ετοιμάζουμε τα πράγματα μας και ξεκινάμε στις 7:15 με κατεύθυνση την Kranjska Gora, που ήμασταν χθες. Φτάνουμε και βρίσκουμε ένα φούρνο να αγοράσουμε ψωμί και μικρές λιχουδιές. Λίγο πιο κάτω θα σταματήσουμε στη λίμνη Jasna για να φάμε το πρωινό μας. Η λίμνη αυτή είναι μια εκπληκτική αλπική λίμνη η οποία διαμορφώθηκε το 2015 και αποτελεί σήμερα ένα δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Είναι ένα ιδανικό μέρος για περιπάτους, για πικ νικ, για να χαλαρώσει κανείς και να θαυμάσει το τοπίο, να κολυμπήσει το καλοκαίρι ή να κάνει ηλιοθεραπεία. Πραγματικά μετά από μόλις 2 χιλιόμετρα φτάνουμε και παρκάρουμε. Οι πάπιες της λίμνης αμέσως αντιλαμβάνονται την παρουσία μας και μας πλησιάζουν από διάφορα σημεία. Η Νάγια και ο Βασίλης φυσικά τις ταΐζουν με ένα μπαγιάτικο ψωμί που έχουμε. Η λίμνη είναι υπέροχη! Βλέπουμε στο τέλος μίας από τις ξύλινες προβλήτες έναν τύπο ο οποίος τώρα ξυπνάει μαζί με το σκύλο του. Όλο το βράδυ κοιμήθηκαν εδώ, σε αυτό το μοναδικό τοπίο! Καθόμαστε και τρώμε το πρωινό μας μαγεμένοι!

Ημέρα 20η: Η κοιλάδα Planica και οι μεγάλες ανηφοριές!

Σήμερα θα επισκεφτούμε το βόρειο μέρος του Εθνικού πάρκου Triglav στις Ιουλιανές Άλπεις. Θα ξεκινήσουμε αρχικά από το Planica Nordic Centre, όπου θα παρκάρουμε, και στη συνέχεια θα περπατήσουμε την κοιλάδα Planica σε μία εύκολη διαδρομή μέσα στο δάσος. Ξεκινάμε νωρίς το πρωί, οδηγώντας για λίγο στον αυτοκινητόδρομο Ε61, το οποίον αφήνουμε για τον επαρχιακό δρόμο 201, αφού μετά από λίγα χιλιόμετρα ο Ε61 μπαίνει στην Αυστρία. Οδηγούμε στα βόρεια της χώρας και πολύ κοντά στα σύνορα με την Αυστρία και την Ιταλία. Στο Podkoren αφήνουμε πάλι τον 201, ο οποίος συνεχίζει για την Αυστρία και το Villach και παίρνουμε τον 202 για λίγα ακόμα χιλιόμετρα πριν τον αφήσουμε και αυτόν ακολουθώντας τις ταμπέλες για το Planica Nordic Centre. Ο 202 συνεχίζει για την Ιταλία. Εδώ όλα είναι πολύ κοντά! Το Planica Nordic Centre είναι ένα αλπικό κέντρο για σκι με μία πίστα ski flying, επτά πίστες ski jumping (στον πρώτο οι αθλητές κάνουν μεγαλύτερες αποστάσεις στον αέρα) και πίστες για σκι αντοχής. Είναι το μοναδικό κέντρο στον κόσμο με οκτώ πίστες και το μοναδικό αυτού του είδους με πίστες όλων των μεγεθών. Πληρώνουμε το πάρκινγκ των 2,50€ και παρκάρουμε. Στις πίστες ski jumping υπάρχουν αθλητές που προπονούνται και ας μην έχει χιόνι. Για να μπορεί να γίνεται αυτό έχουν επενδύσει τις πίστες με ένα ειδικό πράσινο πλαστικό σαν σκούπα, το οποίο καταβρέχουν κάθε λίγο και λιγάκι, και έτσι οι αθλητές γλιστρούν πάνω σ' αυτό όπως στο χιόνι. Καθόμαστε και τους χαζεύουμε, αφού στην Ελλάδα δεν μπορούμε να δούμε αυτό το θέαμα.

Ημέρα 19η: Η λίμνη Bled και τα πάρκινγκ...

Ξυπνάμε όπως κάθε μέρα νωρίς και ετοιμαζόμαστε για να φύγουμε. Πριν φύγουμε όμως από αυτό το κάμπινγκ πρέπει πρώτα να πάμε μέχρι τη Λουμπλιάνα και να βρούμε το μαγαζί με τα τροχόσπιτα Caravan Center, που σημειώσαμε χθες στην αναζήτησή μας για να βρούμε το καπάκι του εξαερισμού της τουαλέτας που χάσαμε. Φεύγουμε για εκεί γύρω στις 9:30 και γρήγορα φτάνουμε. Παρκάρουμε και μπαίνουμε μέσα. Δεν πιστεύουμε στα μάτια μας! Υπάρχει ότι μπορείς να φανταστείς για  τροχόσπιτα. Ακριβώς μπροστά μας βλέπουμε και αυτό που ψάχνουμε! Τέλεια! Φυσικά καθόμαστε και ψάχνουμε όλο το μαγαζί για άλλα πράγματα που έχουμε ανάγκη. Κάνουμε έναν ωραίο λογαριασμό  των 65 ευρώ και γυρίζουμε πίσω στο κάμπινγκ. Η ώρα έχει πάει 11:00. Πληρώνουμε λίγο παραπάνω από αυτό που υπολογίσαμε, σε ένα κάμπινγκ που δεν ήταν τόσο περιποιημένο και  καθαρό. Κοτσάρουμε, βάζουμε 1η ταχύτητα και παίρνουμε μία μεγάλη ανάσα για την μεγάλη ανηφόρα μπροστά μας. Το αυτοκίνητο την καταφέρνει τέλεια! Μπράβο μας! Φεύγουμε για την  Radovljica, δίπλα στην περίφημη λίμνη Bled από τον αυτοκινητόδρομο Ε61 και μετά από μόνο 30 χιλιόμετρα φτάνουμε. Κάνουμε check-in και στηνόμαστε μπροστά στις πισίνες που αυτό το κάμπινγκ διαθέτει! Ο Βασίλης με τη Λίνα αμέσως φεύγουν για εκεί, και ο Κωστής με τη Νάγια επισκευάζουν το καπάκι της οροφής.

Ημέρα 18η: "Ζωντανά" από την πανέμορφη Λουμπλιάνα!

Σήμερα είναι η μέρα της Λουμπλιάνα. Έχουμε διαβάσει ότι είναι από τις πιο όμορφες, νεανικές και ατμοσφαιρικές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και περιμένουμε να το δούμε με τα μάτια μας. Η πόλη των 350 χιλιάδων κατοίκων διαθέτει 542 τ.μ. πράσινου δημόσιου χώρου ανά κάτοικο, έχει ένα εκτεταμένο δίκτυο πεζοδρομίων και ποδηλατοδρόμων, συνολικού μήκους 220χλμ., ενώ περηφανεύεται για το ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης των απορριμάτων της. Από το κάμπινγκ μέχρι εκεί είναι γύρω στα 15 χιλιόμετρα. Γύρω στις 9:00 είμαστε έτοιμοι και φεύγουμε. Καθώς πλησιάζουμε μας τηλεφωνεί από την Ελλάδα ο φίλος μας ο Μάνος, με τον οποίο είχαμε μιλήσει τις προηγούμενες μέρες για να κάνουμε μία σύνδεση μέσω skype με μία εκπομπή του Ε και να μιλήσουμε για το ταξίδι μας. Σήμερα λοιπόν είναι η μέρα. Παρκάρουμε στο αρκετά φθηνό και πολύ κεντρικό πάρκινγκ Tivoli I, ρυθμίζουμε τα ηλεκτρονικά  μας ώστε να είμαστε έτοιμοι να συνδεθούμε και περπατάμε μέχρι την πρώτη μας στάση την εκκλησία των Αγίων Κύριλλου και Μεθόδιου. Συνεχίζουμε. Ήδη η πόλη αρχίζει να μας δείχνει την ομορφιά της! Προσέχουμε τα καλαίσθητα μαγαζιά, την καθαριότητα που έχει, τους διαφορετικούς κάδους σκουπιδιών για κάθε περίπτωση, τους εργαζόμενους που κυκλοφορούν με πατίνια και κουστούμι στους δρόμους της. Περπατάμε μέχρι την πλατεία Prešeren, όπου βρίσκεται η τριπλή γέφυρα, η οποία χωρίζει την παλιά με τη νέα πόλη. Ο Κωστής μας εξηγεί τι θα δούμε σήμερα, σε μία μικρογραφία της πόλης που βρίσκεται εκεί. 

Ημέρα 17η: Αλλαγή σχεδίων και το κάμπινγκ των γυμνιστών

Το πρόγραμμα που έχουμε σήμερα είναι να οδηγήσουμε μέχρι τη Ριέκα, να παρκάρουμε στο κεντρικό Delta Parking, το οποίο διαβάσαμε ότι δέχεται τροχόσπιτα και τροχοκινούμενα και να εξερευνήσουμε την πόλη μέχρι αργά το μεσημέρι. Από εκεί, στη συνέχεια, να οδηγήσουμε μέχρι τη Σλοβενία και το κάμπινγκ Smlednik, δίπλα στη Λουμπλιάνα. Ξυπνάμε νωρίς και ετοιμαζόμαστε. Στις 8:15   έχουμε κοτσάρει και με αναμμένη τη μηχανή κοιτάμε το χάρτη μπροστά στην είσοδο του κάμπινγκ. Ο Κωστής ρωτάει: "Θέλετε να μην πάμε στη Ριέκα και να φύγουμε κατευθείαν για το Smlednik;". Όλοι αμέσως συμφωνούν και αλλάζουμε πολύ γρήγορα τα αρχικά μας σχέδια. Η αλήθεια είναι ότι η Κροατία και η θάλασσα μας έχει γεμίσει, ενώ η ζέστη και η πολυκοσμία μας έχουν κουράσει αρκετά. Σίγουρα θα ήταν διαφορετικά αν δεν ήταν καλοκαίρι και Ιούλιος μήνας... Όλοι θέλουμε τα βουνά! Πατάμε γκάζι και ξεκινάμε. Το GPS μας συμβουλεύει να ακολουθήσουμε τον επαρχιακό δρόμο 6 προς τα βόρεια, μέχρι να συναντήσουμε τον αυτοκινητόδρομο Α2 στη Σλοβενία. Συμβουλευόμαστε το χάρτη και δεν βλέπουμε κάποιο πρόβλημα σε αυτό. Οδηγούμε σχετικά καλά μέχρι τα σύνορα. Ο Σλοβένος υπάλληλος μας κοιτάει με αρκετή καχυποψία και είναι ο πρώτος μετά το Μαυροβούνιο που μας ζητάει να του ανοίξουμε το τροχόσπιτο. Μας κοιτάει από κοντά έναν - έναν! Περνάμε χωρίς πρόβλημα.

Ημέρα 16η: Ζάγκρεμπ, μία πόλη όνειρο!

Σήμερα έχουμε να επισκεφτούμε το Ζάγκρεμπ. Το έχουμε προσπεράσει αρκετές φορές στο παρελθόν, αφού πάντα αλλού πηγαίναμε... Σήμερα ήρθε η ώρα του. Ξεκινάμε σχετικά νωρίς και η Λίνα αναλαμβάνει να οδηγήσει τουλάχιστον μέχρι λίγο πριν μπούμε σε αυτό. Μπαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο Ε65 και η Λίνα για πρώτη φορά βάζει την 5η ταχύτητα και πιάνει τα 130 χλμ. την ώρα! Είναι καλό που οδηγεί και σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας. Γύρω στις 10:30 φτάνουμε στο πάρκινγκ Langov Trg Garage, το οποίο είναι πολύ κοντά στο κέντρο και έχει την καλύτερη τιμή. 0,50€ / ώρα. Περπατάμε με τα πόδια μέχρι την κεντρική πλατεία Ban Josip Jelačić. Στο δρόμο μας πέφτουμε πάνω σε ένα όμορφο καφέ, το Good Food, στο οποίο πίνουμε ένα αναζωογονητικό εσπρέσο. Αλλάζουμε χρήματα με καλή ισοτιμία και φτάνουμε στην πολύ κοντινή πλατεία. Εκεί έχουμε διαβάσει ότι θα υπάρχει μία παράσταση παραδοσιακών χορών. Τη στιγμή που φτάνουμε χορεύει το συγκρότημα από την Κολομβία, το οποίο καθόμαστε και το παρακολουθούμε. Προσέχουμε τριγύρω.  Στα περισσότερα κτίρια έχουν κρεμάσει σημαίες και πανό με συγχαρητήρια για τη είσοδο της Εθνικής ομάδας της χώρας στον τελικό του Μουντιάλ. Ακόμα και στο άγαλμα του Jelačić έχουν τοποθετήσει μία μεγάλη σημαία για μπέρτα.

Ημέρα 15η: Ηρεμία και ξεκούραση στο Κάρλοβατς

Σήμερα δεν έχουμε να κάνουμε πολλά πράγματα. Θα μετακινηθούμε μόνο 100 χιλιόμετρα βορειότερα, κοντά στο Κάρλοβατς, στο καλύτερο και ακριβότερο από τα κάμπινγκ όλου του ταξιδιού, με σκοπό να δούμε αύριο την πρωτεύουσα της Κροατίας, Ζάγκρεμπ και να αναχωρήσουμε μεθαύριο για την Σλοβενία, με ενδιάμεση στάση τη Ριέκα. Ξυπνάμε χωρίς βιασύνη και ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για να φύγουμε. Το κάμπινγκ μας είναι αρκετά δημοφιλές και συνεχώς βλέπουμε νέους γείτονες. Το μόνο που δεν μας αρέσει σε αυτό το κάμπινγκ είναι ότι κάποιες υπηρεσίες τις χρεώνουν υπερβολικά ακριβά. Για παράδειγμα οι τιμές στο σούπερ μάρκετ είναι 40%-50% ακριβότερες, ενώ μία πλύση στο πλυντήριο στοιχίζει 80 κούνα (11 ευρώ) για τα λευκά! Το ίδιο γίνεται και όταν πληρώνουμε με ευρώ και βλέπουμε ότι η ισοτιμία που μας τα αλλάζουν είναι 6,8, ενώ κανονικά είναι 7,3... Τέλος πάντων, όλα τα υπόλοιπα μας έκαναν να βάλουμε στην καρδιά μας αυτό το κάμπινγκ. Αναχωρούμε γύρω στις 9:30.

Ημέρα 14η: Πάρκο Πλίτβιτσε. Τόση ομορφιά!

Ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το πιο σημαντικό, αφού στην Κροατία υπάρχουν συνολικά οκτώ εθνικά πάρκα, είναι οι Λίμνες Πλίτβιτσε (Plitvička jezera). Πρόκειται για ένα τεράστιο εθνικό πάρκο, όπου σίγουρα χρειάζεται να αφιερώσει κανείς τουλάχιστον μία ημέρα για να δει, το πιο όμορφο κομμάτι του, αυτό των λιμνών. Οι λίμνες στο σύνολο τους είναι δεκαέξι. Το εντυπωσιακό όμως δεν είναι ο αριθμός τους, άλλα το γεγονός ότι βρίσκονται σχεδόν όλες σε διαφορετικά επίπεδα, ενώ επικοινωνούν μεταξύ τους είτε υπόγεια είτε με καταρράκτες, δημιουργώντας έτσι μια "σκάλα" λιμνών, σε ένα φυσικό τοπίο με πολύ πλούσια βλάστηση και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πανίδα και χλωρίδα. Στο πάρκο υπάρχουν αυστηρά μέτρα προστασίας και αρκετές απαγορεύσεις. Έτσι δεν επιτρέπεται το μπάνιο, το ψάρεμα, αλλά και το κόψιμο λουλουδιών.Σε κάθε περίπτωση το τοπίο είναι μαγευτικό και σίγουρα οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν την φυσική ομορφιά.

Ημέρα 13η: Η μέρα του τελικού!

Σήμερα είναι Κυριακή και ξημέρωσε η μέρα του τελικού! Γαλλία - Κροατία! Έχουμε από χθες φορέσει στους καθρέφτες του αυτοκινήτου τα προστατευτικά με τη σημαία της Κροατίας. Ξυπνάμε νωρίς, αφού πρέπει να ετοιμαστούμε για αναχώρηση. Φεύγουμε από το πάρκο του Κρκα για να πάμε κοντά στο πιο γνωστό και τουριστικό πάρκο της Κροατίας αυτό του Πλίτβιτσε. Αναχωρούμε γύρω στις 9:00 και αποχαιρετούμε άλλο ένα κάμπινγκ που μας έμεινε στην καρδιά. Μπαίνουμε στον αυτοκινητόδρομο και οδηγούμε βόρεια προς το Ζαντάρ. Διαβάζουμε ότι στο Ζαντάρ ένα τεράστιο πανό που φέρει τις φωτογραφίες του Μόντριτς, του γκολκίπερ Ντάνιελ Σούμπασιτς, του Σίμε Βρσάλικο και του αναπληρωματικού τερματοφύλακα Ντόμινικ Λιβάκοβιτς, όλοι τους προερχόμενοι από την πόλη, είναι κρεμασμένο στην είσοδο της παλαιάς πόλης,  Δυστυχώς είναι η μόνη πόλη που δεν θα επισκεφτούμε... Την προσπερνάμε και συνεχίζουμε. Ο δρόμος έχει γίνει ανηφορικός και ανεβαίνουμε τα βουνά. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετά τούνελ με μεγαλύτερο το τούνελ Sveti Rok των σχεδόν 6 χιλιομέτρων, το οποίο διαπερνά τα πολύ εντυπωσιακά βουνά Velebit. Στην διασταύρωση 13  αφήνουμε τον αυτοκινητόδρομο και παίρνουμε τον επαρχιακό δρόμο D522.

Ημέρα 12η: Το Σπλιτ, η πόλη του Διοκλητιανού και το Sibenik

Σήμερα έχουμε να επισκεφτούμε το Σπλιτ. Οι αναφορές που έχουμε πάρει μέχρι τώρα μιλάνε για μία πόλη που τα έχει όλα. Την παλιά πόλη, η οποία σήμερα κατοικείται, και μέσα στην οποία έφτιαξε ο Διοκλητιανός το παλάτι του, για να περάσει άνετα και όμορφα τα γεράματα του,  (είναι ο μόνος Ρωμαίος αυτοκράτορας που πέθανε από φυσικά αίτια),  την νέα πόλη, με το λιμάνι και το κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, τις παλιές γειτονιές σκαρφαλωμένες πάνω στο λόφο, τα σκουροπράσινα παντζούρια με τα περίτεχνα μπαλκόνια, τις ηλιόλουστες παραλίες, τη χαλαρή ζωή και τις γαλάζιες θάλασσες.  Ξυπνάμε σχετικά νωρίς και γύρω στις 8:30 ξεκινάμε για να οδηγήσουμε τα περίπου 90 χιλιόμετρα. Παίρνουμε τον γρήγορο αυτοκινητόδρομο όμως όταν πλησιάζουμε στην πόλη η κίνηση γίνεται αφόρητη. Πέφτουμε σε μποτιλιάρισμα και καθυστερούμε αρκετά μέχρι το πάρκινγκ, πολύ κοντά στο κέντρο. Φτάνουμε. Η χρέωση είναι 7 kuna (1 €) την ώρα. Ούτε πολλά, ούτε λίγα... Από εκεί περπατάμε και σε 10' λεπτά φτάνουμε στην αγορά δίπλα στην ασημένια πύλη. Χαζεύουμε καθώς περπατάμε μέσα από αυτή. Προσέχουμε έναν χώρο που μπορείς να αφήσεις τις βαλίτσες σου έτσι ώστε να μπορείς να περπατήσεις άνετα μέσα στην πόλη. Περνάμε την ασημένια πύλη.

Ημέρα 11η: Το Εθνικό Πάρκο Κρκα και η πόλη έκπληξη Skradin

Σήμερα όπως όλες τις μέρες ξυπνάμε νωρίς. Έχουμε να κάνουμε λίγο πάνω από 200 χιλιόμετρα, μέχρι το Εθνικό Κρκα, στην Κροατία.  Αφήνουμε αυτήν την υπέροχη χώρα, τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, η οποία μας χάρισε μοναδικές εικόνες. Αφήνουμε επίσης και το εξαιρετικό αυτό κάμπινγκ, το Autocamp Green Park, δίπλα στο Νερέτβα, που το συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε όποιον επισκεφθεί την περιοχή. Χθες το βράδυ η ιδιοκτήτρια μας αγκάλιασε έναν - έναν και μας χάρισε και ένα αναμνηστικό από την πόλη του Μόσταρ. Στις 7:30 πατάμε το γκάζι και αναχωρούμε. Επιλέγουμε να περάσουμε μέσα από την πόλη Capljina, όπου ο δρόμος φαίνεται καλύτερος και στη συνέχεια να βρούμε τον αυτοκινητόδρομο Α1, ο οποίος θα μας οδηγήσει μέχρι το τελικό προορισμό μας. Όλα πηγαίνουν καλά, περνάμε πολύ γρήγορα τα σύνορα, μπαίνουμε ξανά στην Κροατία, και οδηγούμε πλέον όπως και για όλο το υπόλοιπο ταξίδι, σε καλούς αυτοκινητοδρόμους. Γύρω στις 10:30 φτάνουμε στο κάμπινγκ μας, το Autocamp Krka, 2 χιλιόμετρα από το ομώνυμο πάρκο. Φαίνεται αρκετά καλό και οργανωμένο, με χαλίκι και πολλά πεύκα που δημιουργούν μπόλικη σκιά, όμως το μεγάλο του προτέρημα είναι  η πισίνα. Στήνουμε το τροχόσπιτο και πάμε όλοι για μία ή περισσότερες βουτιές. 

Ημέρα 10η: Πικ νικ στους καταρράκτες Kravica

Σήμερα έχουμε μια χαλαρή μέρα. Θα γυρίσουμε σε αξιοθέατα κοντινά, ενώ έχουμε υπολογίσει να κάνουμε πικ νικ στους περίφημους καταρράκτες Kravica. Πίνουμε τον καφέ μας μπροστά στο ποτάμι, ενώ η διπλανή οικογένεια από την Ολλανδία κάνουν πρωινό μπάνιο στα κρύα νερά του. Κάνουμε τις ετοιμασίες μας και ξεκινάμε γύρω στις 10:00 με κατεύθυνση το Blagaj Tekke, έναν άλλοτε σημαντικό χώρο συνάντησης σουφιστών, που θεωρείται ένα από τα πιο μυστικιστικά μέρη σε όλη τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ο σουφισμός είναι η εσωτερική μυστικιστική διάσταση του Ισλάμ, κάτι σαν τους δικούς μας μοναχούς. Παράλληλα το Tekke είναι χτισμένο στη βάση ενός τοίχου δίπλα σε μια σπηλιά, μέσα στο οποίο βρίσκεται η πηγή που δημιουργεί τον ποταμό Buna.

Ημέρα 9η: Το υπέροχο Σαράγιεβο!

Σήμερα έχουμε να επισκεφτούμε την πρωτεύουσα της χώρας το Σαράγιεβο. Έχουμε ακούσει τόσα πράγματα για αυτήν την πόλη που έχουμε μεγάλη επιθυμία να την δούμε! Ξεκινάμε γύρω στις 8:00 και οδηγούμε βορειοανατολικά. Η πόλη βρίσκεται 146 χιλιόμετρα από εδώ και θα χρειαστούμε πάνω από 2 ώρες. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού κουβεντιάζουμε για τον πόλεμο της Βοσνίας. Η Βοσνία είναι η πατρίδα τριών συστατικών εθνοτήτων: των Βοσνίων, των Σέρβων και των Κροατών. Αυτό θρησκευτικά σημαίνει ότι υπάρχουν μουσουλμάνοι, ορθόδοξοι και καθολικοί. Μετά τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας οι τρεις αυτές διαφορετικές εθνότητες προσπάθησαν να κερδίσουν το μεγαλύτερο κομμάτι που μπορούσαν. Ο πόλεμος της Βοσνίας ήταν η τρίτη κατά διαδοχική σειρά πολεμική σύρραξη στα πλαίσια του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου και ακολούθησε τον πόλεμο της Σλοβενίας και της Κροατίας, και έλαβε χώρα από το Μάρτιο του 1992 μέχρι το Δεκέμβριο του 1995. Δυστυχώς και εδώ, όπως σε όλους τους πολέμους, έγιναν φρικαλεότητες που μόνο θλίψη μπορούν να προσφέρουν. Για παράδειγμα το Mostar, που ήμασταν χθες, δέχθηκε σφοδρότατο χτύπημα, με πάνω από 2.000 νεκρούς, πολλοί από αυτούς άμαχοι, πάνω από 90.000 ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, και πολλά κτίρια και μνημεία τα οποία δέχθηκαν μεγάλες καταστροφές, με πιο σημαντική αυτή της περίφημης γέφυρας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που και σήμερα στο δρόμο μας βλέπουμε τόσα πολλά και μεγάλα νεκροταφεία...

Ημέρα 8η: Μόσταρ, η πόλη του πρίγκιπα του Νερέτβα

Σήμερα θα περάσουμε 3 φορές τα σύνορα μέσα σε λίγα χιλιόμετρα. Θα βγούμε από την Κροατία και θα μπούμε στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, θα βγούμε από τη Βοσνία - Ερζεγοβίνη και θα μπούμε στην Κροατία, θα βγούμε από την Κροατία και θα μπούμε στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη! Δεν μας έχει ξανασυμβεί αυτό. Ξυπνάμε νωρίς ώστε να ξεκινήσουμε όσο το δυνατό πιο γρήγορα, αφού δεν ξέρουμε πόσο θα μας καθυστερήσουν τα σύνορα. Παρόλα αυτά καταφέρνουμε να φύγουμε λίγο μετά τις 8:00. Ο δρόμος είναι παραλιακός, στενός, όμως καλός. Μετά από 45 χιλιόμετρα φτάνουμε στα πρώτα σύνορα, όμως ευτυχώς δεν σταματάμε καθόλου. Προσπερνάμε το φύλακα που μας κάνει νόημα να συνεχίσουμε. Συναντούμε τη μοναδική λουτρόπολη της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, Neum. Η χώρα έχει μόνο 7,5 χιλιόμετρα γη που βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα. Μυστήρια πράγματα... Πολύ γρήγορα φτάνουμε και στα επόμενα σύνορα, όπου και αυτά τα περνάμε πολύ γρήγορα. Στην Podgradina στρίβουμε ανατολικά, στον δρόμο Ε73, ο οποίος θα μας οδηγήσει, δίπλα από τον ποταμό Νερέτβα, μέχρι το κάμπινγκ μας. Περνάμε γρήγορα και τα τελευταία σύνορα και λίγο μετά τις 10:00 είμαστε στο Autocamp Green Park, το οποίο μάλλον το αδικεί το site που έχει, αφού είναι φανταστικό! Πιάνουμε μία θέση δίπλα στο Νερέτβα, κάτω από έναν ίσκιο και είμαστε στον παράδεισο!