Ημέρα 20η: Επιστροφή στην Ελλάδα

Σήμερα είμαστε πιο χαλαροί. Έχουμε ετοιμάσει τις βαλίτσες από χθες και η Aegean που πετάμε μας ενημέρωσε ότι θα καθυστερήσει λίγο την πτήση της. Πετάμε στις 11:15 και το αεροδρόμιο είναι 6 στάσεις μακριά από εδώ. Η γειτονιά που μένουμε είναι αρκετά όμορφη, με χαμηλά σπιτάκια και κήπους και βολική αν πετάς με αεροπλάνο. Το κέντρο από εδώ είναι γύρω στα 30' με το λεωφορείο. Καθόλου άσχημα. Ίσως επειδή έχουμε συνηθίσει να βιαζόμαστε, είμαστε έτοιμοι από τις 8:15 και περπατάμε για τη στάση του λεωφορείου. Το λεωφορείο έρχεται στην ώρα του και γρήγορα φτάνουμε. Προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τον αυτόματο τρόπο παράδοσης των αποσκευών μας, όμως το πράγμα "κολλάει" στη Λίνα που δεν εκτυπώνεται το αυτοκόλλητο της αποσκευής της. Περίεργο. Αναγκαστικά περιμένουμε στην ουρά για να λύσουμε το πρόβλημα. Ευτυχώς έχουμε έρθει νωρίς και έχουμε χρόνο. Όλα πάνε καλά και περνάμε τον έλεγχο για τις πύλες. Χανόμαστε για λίγα λεπτά όμως βρισκόμαστε ξανά μετά τον έλεγχο. Έχουμε χρόνο και μετρητά για να ψωνίσουμε μερικά πραγματάκια, αλλά και να φάμε πρωϊνό. Όλα καλά!

Ημέρα 19η: Μια μέρα με άγχος και αναποδιές!

Σήμερα πρέπει να ξυπνήσουμε νωρίς αφού πρέπει να φύγουμε για το αεροδρόμιο, να παραδώσουμε το αυτοκίνητο και να πετάξουμε για την Κοπεγχάγη. Το βράδυ δεν ήταν τόσο ήσυχο, αφού σηκωθήκαμε πολλές φορές για να δούμε έξω τον ουρανό, μήπως και δούμε επιτέλους το Βόρειο Σέλας. Η εφαρμογή μας έδωσε απο χθες μεγάλες πιθανότητες να το δούμε, όμως η συννεφιά του ουρανού δεν φεύγει παρά μόνο το πρωί που σηκωνόμαστε... Δεν πειράζει, θα επιστρέψουμε. Στις 8:00 είμαστε έτοιμοι να φύγουμε. Αφήνουμε ένα ευχαριστήριο σημείωμα στους οικοδεσπότες μας και φεύγουμε. Πάνω στο δρόμο μας είναι ένα αρτοποιείο για το πρωϊνό μας. Κάνουμε μία παράκαμψη για να το βρούμε, όμως το GPS μας μπερδεύει λίγο και χάνουμε λίγη ώρα. Συνεχίζουμε. Υπάρχει κίνηση στο δρόμο, όμως οδηγούμε με σταθερό ρυθμό. Στο ραδιόφωνο ακούμε Samantha Fox, στον σταθμό 80s Back που έχουμε συντονιστεί από χθες. Πλησιάζουμε και βγαίνουμε από τον αυτοκινητόδρομο 41 για να βρούμε ένα βενζινάδικο να γεμίσουμε το ντεπόζιτο. Το GPS μας καθοδηγεί πάλι σε λάθος σημείο. Εκεί που μας στέλνει δεν υπάρχει πρατήριο... Πάλι χάνουμε χρόνο. Βάζουμε ένα επόμενο πρατήριο και ευτυχώς τώρα το βρίσκουμε. Όπως τα περισσότερα είναι Serf Service. Στην αντλία που σταματάμε πάλι χάνουμε χρόνο αφού το μηχάνημα δεν δέχεται την κάρτα μας και μετακινούμαστε στη δεύτερη αντλία. Γεμάτοι με βενζίνη οδηγούμε τα τελευταία 5 χιλιόμετρα και στις 8:30, 30' μετά από την ώρα που είχαμε υπολογίσει, παραδίδουμε τα κλειδιά του αυτοκινήτου στο γραφείο.

Ημέρα 18η: Blue Lagoon & Reykjavík

Σήμερα πρέπει να ετοιμαστούμε νωρίς για να φύγουμε για το αεροδρόμιο Keflavik και να παραδώσουμε το βανάκι. Αμέσως μετά θα νοικιάσουμε για μία ημέρα ένα αυτοκίνητο, έτσι ώστε να έχουμε την ευκολία να μετακινηθούμε στην περιοχή και στο Reykjavík και να επιστρέψουμε στο αεροδρόμιο για να φύγουμε από την Ισλανδία. Το κόστος ενοικίασης είναι 180€, αρκετά φθηνότερο αν επιλέγαμε 2 άτομα να κάνουμε τις μετακινήσεις που θέλουμε με τα λεωφορεία! Παρά το γεγονός ότι τακτοποιήσαμε και χθες κάποια πράγματα καταφέρνουμε να φύγουμε γύρω στις 8:15. Ευτυχώς δεν έχει και πολύ κίνηση, έτσι γύρω στις 9:30 φτάνουμε στα γραφεία της Rent.is.  Η παράδοση του βαν είναι πολύ γρήγορη. Τέλεια! Μας μεταφέρουν με το λεωφορείο της εταιρείας στο αεροδρόμιο και από εκεί περπατάμε μέχρι τα γραφεία της επόμενης εταιρίας ενοικίασης αυτοκινήτων Blue. Εκεί μας ενημερώνουν ότι με την απλή ασφάλεια που έχουμε διαλέξει, όποια ζημιά και να γίνει στο αυτοκίνητο, ακόμα και η πιο μικρή, θα έχει χρέωση αρχικά 1000€ και στη συνέχεια θα πρέπει να έρθουμε σε συνεννόηση με την εξυπηρέτηση πελατών για να επιστραφούν τυχόν χρήματα! Ο Κωστής ζητάει αμέσως την πλήρη ασφάλιση και πληρώνουμε ένα 65άρι παραπάνω για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Παίρνουμε το αυτοκίνητο και φεύγουμε για το Blue Lagoon, το πιο διάσημο spa με γεωθερμικά νερά στην Ισλανδία, και έναν από τους πιο εμβληματικούς προορισμούς της χώρας. 

Ημέρα 17η: Άμα δεις τα παιδιά πες ένα γεια!

Σήμερα έχουμε να μεταφέρουμε τα χαιρετίσματα σε δύο παιδιά από την Ελλάδα που δουλεύουν στο νότο της Ισλανδίας, από τους δικούς τους. Όταν ξεκινήσαμε το ταξίδι αυτό κάναμε μία ανάρτηση στην ομάδα Συνταξιδιώτες του Facebook σχετικά με το ταξίδι. Στην ανάρτηση βρέθηκαν αρκετοί που έχουν τα παιδιά τους στην Ισλανδία και το έγραψαν στα σχόλια τους. Κάποιοι από αυτούς μας έδωσαν περισσότερα στοιχεία, έτσι μαρκάραμε στο χάρτη μας τις τοποθεσίες που δουλεύουν και σήμερα θα δούμε δύο παιδιά, ένα κορίτσι την Αφροδίτη και ένα αγόρι, τον Δημήτρη που τους στέλνουν χαιρετίσματα ο μπαμπάς και η μαμά τους αντίστοιχα. Ξυπνάμε σε ένα ονειρικό τοπίο. Ο ήλιος βγαίνει και αρχίζει να φωτίζει τις κορυφές των βουνών που είναι γύρω μας. Σηκωνόμαστε και τελειώνουμε το μεσημεριανό φαγητό μας που ξεκινήσαμε χθες το βράδυ. Ετοιμάζουμε τσίλι κον κάρνε και το ζεσταίνουμε προσθέτοντας κόκκινα φασόλια. Αμέσως μετά ετοιμάζουμε το πρωϊνό μας που είναι ό,τι αυγά μας περίσσεψαν. Ευτυχώς η μποτίλια από το γκάζι ίσα-ίσα που φτάνει για να τελειώσουμε το φαγητό. Τρώμε και λίγο πριν τις 8:30 ξεκινάμε για το Vik, ώστε να βρούμε ένα μέρος για να ανεβάσουμε στο μπλογκ την ανάρτηση της χθεσινής μας μέρας. Στο κάμπινγκ δεν έχει ούτε internet, ούτε σήμα για το κινητό μας.

Ημέρα 16η: Περπατώντας στον παγετώνα Vatnajökull και το μαγικό Mosskogar camping

Σήμερα το πρωί είναι που θα περπατήσουμε πάνω στον παγετώνα Vatnajökull, σε ένα σημείο που φυσικά επιτρέπεται, αφού είναι τμήμα του ομώνυμου Εθνικού πάρκου και μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Αυτή τη φορά ο καιρός είναι μαζί μας. Έχει μία υπέροχη λιακάδα και η θερμοκρασία είναι καλή. Ετοιμαζόμαστε και περπατάμε μέχρι το σημείο συνάντησης με τα γραφεία της εταιρείας που επιλέξαμε να κάνουμε τη δραστηριότητα. Ευτυχώς είναι αμέσως μετά το κάμπινγκ, κοντά στο κέντρο πληροφόρησης του Skaftafell. Λίγο μετά τις 8:30 είμαστε εκεί. Ο Κωστής με 10€ νοικιάζει ένα ζευγάρι παπούτσια, αφού τα δικά του τα μποτάκια που αγόρασε στην Ινδία το 2014 είναι πλέον για πέταμα. Είναι αρκετοί αυτοί που μαζί με μας θα συμμετέχουν στο γκρουπ των 8:40, από διάφορες χώρες. Η ξεναγός που θα είναι μαζί μας, η Νταιάνα, μας μαζεύει όλους μαζί και μας δίνει οδηγίες για τον εξοπλισμό. Θα έχουμε μαζί μας κράνος, αξίνα, μποντριέ και κραμπόν. Επειδή έχει πολύ ζέστη αφήνουμε τα μπουφάν μας εδώ, παραλαμβάνουμε τον εξοπλισμό μας, ενώ υπογράφουμε και μία δήλωση αποποίησης ευθυνών για κάθε ενδεχόμενο.

Ημέρα 15η: Από την Ανατολή στο Νότο

Σήμερα ξυπνάμε με έναν ήλιο φανταστικό και επιτέλους βλέπουμε γαλάζιο ουρανό, μετά από πολύ καιρό! Η θερμοκρασία πλησιάζει τους 20 βαθμούς, αφού ο ζεστός νοτιάς που φυσάει από το βράδυ δεν έχει σταματήσει. Τα παπάκια έχουν βγει στην ακτή και λιάζονται. Χαρά Θεού! Σήμερα θα οδηγήσουμε 380 χιλιόμετρα στην ανατολική πλευρά της Ισλανδίας, για να καταλήξουμε στο νότο. Λίγο μετά τις 8:30 είμαστε έτοιμοι για αναχώρηση. Αποχαιρετούμε το κάμπινγκ που λόγω και του καιρού το κατατάξαμε πρώτο στις προτιμήσεις μας. Οδηγούμε γύρω από το φιόρδ που είμαστε για το χωριό Fáskrúðsfjörður, λίγα χιλιόμετρα μακριά από εδώ. Φτάνουμε. Το χωριό είναι όμορφο, όμως δεν κατεβαίνουμε από το βανάκι. Είναι αρκετά απλωμένο και θέλουμε να το γυρίσουμε. Εδώ έρχονταν πολλοί Γάλλοι ψαράδες για να ψαρέψουν στον Ατλαντικό, έτσι υπάρχει έντονα το Γαλλικό στοιχείο. Στους δρόμους βλέπουμε διπλές πινακίδες, στα ισλανδικά και στα γαλλικά, κάτι μοναδικό στην Ισλανδία. Φωτογραφίζουμε και συνεχίζουμε το δρόμο μας.

Ημέρα 14η: Ημέρα χαλάρωσης, καλή Παναγιά!

Σήμερα είναι Δεκαπενταύγουστος! Χρόνια πολλά στη Νάγια μας και στη γιαγιά της Παναγιώτα που της έδωσε το όνομα της. Όταν γεννήθηκε η Νάγια, αν και θέλαμε πολύ να της δώσουμε το όνομα της μαμάς του Κωστή, όλοι μας σκοντάφταμε στο ότι δεν μας άρεσε να την φωνάζουμε έτσι. Ένα βραδάκι λοιπόν στο Πήλιο, καθώς τα πίναμε με τους θείους του Κωστή, τη Φιλιώ και το Θάνο προσπαθούσαμε όλοι μαζί να βρούμε μία λύση. Λέγαμε λοιπόν διάσπαρτες λέξεις σε συνδυασμό με το Παναγιώτα. Κάποια στιγμή θυμηθήκαμε τον μπαμπά της μικρής Παναγιώτας που την φώναζε Πανάγιω. Έξαφνα η Φιλιώ πετάγεται και λέει: "Νάγια θα την πούμε!". Τέλειο. Όλοι συμφωνήσαμε. Μας έμοιαζε λατινογενές και μας άρεσε. Μετά από μερικές μέρες ψάξαμε τυχαία στο λεξικό για το όνομα αυτό και ανακαλύψαμε ότι το Νάγια είναι ένα από τα πιο δηλητηριώδη φίδια της Νοτιοανατολικής Ασίας, μάλιστα στην αρχαία Αίγυπτο θεωρούνταν ιερό ζώο. Παράλληλα λατρεύεται σε διάφορες θρησκείες της Ασίας ως θεότητα των νερών και πιστεύεται ότι μπορεί να είναι ευεργετικό, φέρνοντας βροχή και πλούτο, αλλά και επικίνδυνο, αν οι άνθρωποι δεν το σεβαστούν. Αυτή είναι η ιστορία του ονόματος της κόρης μας που λέγεται σήμερα Νάγια Φαρμάκη. Με τη σκέψη σε όλους τους αγαπημένους μας που γιορτάζουν σήμερα ξυπνήσαμε και αρχίσαμε να ετοιμαζόμαστε. 

Ημέρα 13η: Μία μέρα που τα είχε όλα

Στις 2:00 το βράδυ η Λίνα ξυπνάει για να δει το Βόρειο Σέλας. Περιμένει μέχρι τις 2:30 αλλά και αυτή τη νύχτα τα σύννεφα δεν λένε να φύγουν... Ίσως με την τρίτη να είμαστε πιο τυχεροί. Ξυπνάμε πάλι με βροχή... Δεν λέει να μας αφήσει. Ετοιμαζόμαστε, αποχαιρετούμε τα παιδιά από την Ελλάδα και ξεκινάμε για τον πρώτο στόχο. Είναι ο καταρράκτης Goðafoss 25 χιλιόμετρα πιο μακριά από εδώ. Ο καταρράκτης των Θεών, όπως μεταφράζεται είναι από από τους πιο ξακουστούς και εντυπωσιακούς καταρράκτες της Ισλανδίας. Φτάνουμε γρήγορα και η βροχή που μας ακολουθούσε απότομα εδώ σταματάει. Περίεργο. Παρκάρουμε, φοράμε τα αδιάβροχα παντελόνια πάνω από αυτά που φοράμε, παίρνουμε και τα αδιάβροχα μαζί μας και περπατάμε μέχρι να φτάσουμε κοντά του. Είναι αρκετά πλατύς και το νερό πέφτει από διάφορα σημεία. Φωτογραφίζουμε από πολλές μεριές, μέχρι που βλέπουμε να έρχονται ορδές τουριστών προς τα εδώ. Μάλλον άρχισαν να φτάνουν τα πρώτα λεωφορεία. Γυρίζουμε προς το αυτοκίνητο. Ο Κωστής με μια απότομη κίνηση σκίζει στον καβάλο το αδιάβροχο παντελόνι. Με 10€ που το αγοράσαμε δεν περιμέναμε να είναι και τόσο αντοχής...

Ημέρα 12η: Αναζήτηση φαλαινών και το υπέροχο Akureyri

Όπως κάθε μέρα και σήμερα σηκωνόμαστε νωρίς. Ο καιρός είναι καλός και ετοιμαζόμαστε για να φύγουμε. Αν είχαμε λίγο περισσότερο χρόνο σίγουρα θα χαλαρώναμε λιγάκι στην πισίνα με νερό από θερμές πηγές. Έχουμε όμως πολλά πράγματα να κάνουμε και σήμερα. Φεύγουμε για το χωριό Hólmavík που περάσαμε χθες. Εκεί, στις 10:00, θα συμμετέχουμε σε ένα tour παρακολούθησης φαλαινών, κάτι που δεν έχουμε κάνει ποτέ άλλη φορά. Φτάνουμε στην ώρα μας, παρκάρουμε στο λιμάνι και περπατάμε μέχρι το σκάφος που βλέπουμε να μαζεύεται κόσμος. Μας δίνουν ειδικές ζεστές και αδιάβροχες φόρμες να φορέσουμε πάνω από τα ρούχα μας και στις 10:00 ακριβώς επιβιβαζόμαστε στο σκάφος. Είμαστε καμιά 30αριά από διάφορες χώρες. Αρχικά η ξεναγός μας εξηγεί τους κανόνες ασφαλείας για τη δραστηριότητα αυτή και στη συνέχεια μας μιλάει για τις φάλαινες που μπορεί να δούμε στη διαδρομή. 

Ημέρα 11η: Γεύμα στο δυτικότερο σημείο της Ευρώπης

Σήμερα ξυπνάμε πάλι με βροχή. Η Λίνα γκρινιάζει. Είναι δύσκολο να είσαι περιορισμένος σε ένα βανάκι με βροχή. Η γκρίνια ευτυχώς κρατάει λίγο :) Ετοιμαζόμαστε για να αναχωρήσουμε νωρίς. Σήμερα θα περιηγηθούμε στην περιοχή Westfjords (Δυτικά Φιόρδ), από τις πιο απομονωμένες και άγριες περιοχές της χώρας. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Ισλανδίας και φτάνει μέχρι το Látrabjarg, το δυτικότερο σημείο της Ευρώπης. Βέβαια οι Αζόρες που ανήκουν πολιτικά στην Ευρώπη είναι δυτικότερα όλων. Γεωγραφικά όμως βρίσκονται στη μέση του Ατλαντικού Ωκεανού και κάθονται πάνω στην σύγκλιση τριών τεκτονικών πλακών (ευρασιακής, βορειοαμερικανικής και αφρικανικής). Εμείς πάντως έχουμε σκοπό να φτάσουμε σήμερα μέχρι το Látrabjarg! Φεύγουμε από το κάμπινγκ και οδηγούμε αρχικά για τον καταρράκτη Dynjandi, περίπου στο κέντρο της περιοχής που είμαστε. Η φύση στα Westfjords είναι από τις πιο ανεπηρέαστες σε όλη την Ισλανδία, γιατί η περιοχή παραμένει αραιοκατοικημένη και δύσκολα προσβάσιμη.

Ημέρα 10η: Ισλανδία

Σήμερα ξυπνάμε για έναν μυστήριο λόγο, γύρω στις 3:00, από ανησυχία. Ο Κωστής κοιτάει όπως πάντα το κινητό του και βλέπει ότι η εφαρμογή για το Βόρειο Σέλας ενημερώνει, ότι υπάρχει 13% πιθανότητα να το δούμε τώρα. Βλέπουμε το χάρτη και τα νησιά Φερόε είναι μέσα στη ζώνη της πιθανής θέασης. Είμαστε ενθουσιασμένοι, αλλά συγκρατημένοι. Δεν είναι τόσο μεγάλη η πιθανότητα. Ένα μεγάλο μέρος του ουρανού δεν έχει σύννεφα, έτσι επικεντρωνόμαστε εκεί. Περιμένουμε μέχρι της 3:30. Δυστυχώς δεν μας κάνει το χατήρι, όμως δίνουμε ραντεβού για ένα επόμενο βράδυ. Νωρίς το πρωί ξυπνάμε από τα χαμό που γίνεται απέναντι από το μπαλκόνι μας, όπου υπάρχει μία μεγάλη στοίβα με σκουπίδια και καμιά 50αριά γλάροι μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος θα προλάβει να πάρει μεζέ. Έχει πολύ πλάκα! Κοιτάμε τον ουρανό και είναι πεντακάθαρος. Είναι η πρώτη μέρα που ξυπναμε με καθαρό ουρανό και είναι η μέρα που φεύγουμε... Κρίμα... Από την άλλη πάλι καλά μας πήγε. Καταφέραμε και είδαμε σχεδόν ό,τι είχαμε σημειώσει σε μία χώρα που 300 ημέρες το χρόνο έχει βροχή. Ετοιμαζόμαστε, τρώμε το εξαιρετικό πρωϊνό του Jorgen, τον αποχαιρετούμε και φορτώνουμε το αυτοκίνητο με τις βαλίτσες μας. Στις 7:45 φεύγουμε για το αεροδρόμιο. Η διαδρομή είναι 45 λεπτά. Στο δρόμο γεμίζουμε το ντεπόζιτο βενζίνη, με 11,59DKK/λίτρο (1,56€). 

Ημέρα 9η: Οι βράχοι της Vestmanna και ηρεμία στο Tórshavn

Σήμερα έχουμε αρκετά πράγματα να κάνουμε. Πρώτα απ' όλα όμως έχουμε να φάμε πρωϊνό στο κατάλυμα που μένουμε, ένα από τα δύο πρωϊνά όλου του ταξιδιού. Ετοιμαζόμαστε από νωρίς και γύρω στις 7:30 ανεβαίνουμε στον 3ο όροφο, όπου ο Jorgen και η γυναίκα του έχουν ετοιμάσει και του πουλιού το γάλα! Τέλεια! Τρώμε βασιλικά και ξεκινάμε όμορφα την ημέρα μας. Ο καιρός βέβαια δεν λέει να ησυχάσει. Πάλι βροχή... Σαν να μην έφτανε αυτό, διαβάζουμε στο site των πλοίων,  ότι και σήμερα ακυρώνονται όλα τα δρομολόγια για Mykines, λόγω θαλασσοταραχής... Τι κρίμα. Δεν ήταν γραφτό να επισκεφτούμε το νησί και να θαυμάσουμε τα συμπαθητικά πουλάκια πάφιν. Δεν πειράζει. Ίσως έχουμε έναν λόγο να επιστρέψουμε κάποια στιγμή εδώ. Είμαστε αισιόδοξοι ότι η βροχή θα σταματήσει όταν φτάσουμε στον προορισμό μας. Σήμερα θα ανεβούμε σε ένα καραβάκι και θα θαυμάσουμε τους βράχους της Vestmanna μέσα από τη θάλασσα. Το καραβάκι φεύγει στις 9:00 και εμείς βλέπουμε στο GPS ότι θα φτάσουμε 10 λεπτά νωρίτερα. Ακολουθούμε ένα αυτοκίνητο που μάλλον πηγαίνει και αυτό εκεί. Όσο προχωράμε βλέπουμε στο βάθος ένα κομμάτι ουρανού με ήλιο. Όταν φτάνουμε στη Vestmanna καταλαβαίνουμε ότι το κομμάτι ήλιου είναι εδώ! Κάτι είναι κι αυτό. Μπαίνουμε γρήγορα στο καραβάκι που έχει ήδη κόσμο. Ο καπετάνιος μας ενημερώνει ότι δεν θα κάνει όλο το δρομολόγιο, λόγω της θαλασσοταραχής.

Ημέρα 8η: Το υπέροχο Saksun!

Σήμερα ξυπνάμε με πολύ βροχή... Γίνεται χαμός έξω! Είναι πολύ κρίμα αφού σήμερα έχουμε την 4ωρη επίσκεψη στο νησί Mykines για να κάνουμε πεζοπορία και να παρατηρήσουμε πουλιά. Είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος στα νησιά Φερόε. Ετοιμάζουμε τα πράγματα μας, προετοιμάζουμε το μεσημεριανό μας γεύμα και φορτώνουμε το αυτοκίνητο. Γύρω στις 9:30 είμαστε έτοιμοι να φύγουμε. Αφήνουμε ένα σημείωμα για να ευχαριστήσουμε τους οικοδεσπότες μας και ξεκινάμε. Δυστυχώς βρέχει συνεχώς... Ή πρώτη μας στάση είναι το χωριό Saksun, που δεν μπορέσαμε να δούμε την πρώτη μέρα, λόγω βροχής. Ελπίζουμε σήμερα κάτι να γίνει και να αλλάξει η κατάσταση. Βάζουμε βενζίνη στο αυτοκίνητο και συνεχίζουμε το δρόμο μας. Περίπου στα μισά της διαδρομής συναντάμε ένα τούνελ. Το περνάμε και ως δια μαγείας αλλάζει ο καιρός! Τέλος η βροχή! Βλέπουμε ήλιο. Όσο οδηγούμε προς το Saksun τα πράγματα γίνονται όλο και καλύτερα. Είναι πραγματικά ένα θαύμα! Φτάνουμε. Βρισκόμαστε σε ένα μαγευτικό τοπίο, το οποίο μοιάζει να έχει βγει από καρτ ποστάλ. Δίκαια είναι από τα πιο φωτογραφημένα της χώρας. Τo χωριό είναι χωρισμένο στα δύο με πολύ λίγα σπίτια. Με το αυτοκίνητο οδηγούμε μέχρι τα δύο πάρκινγκ που επιτρέπεται να παρκάρουμε και φωτογραφίζουμε. 

Ημέρα 7η: Βροχή, αλλά τι να το κάνεις όταν είσαι στον παράδεισο!

Σήμερα δυστυχώς ξυπνάμε με βροχή... Όλο το βράδυ έβρεχε και δεν έχει σταματήσει. Έχουμε να κάνουμε αρκετά πράγματα τη σημερινή μέρα και ανάλογα με τη βροχή θα προσαρμοστούμε. Ετοιμαζόμαστε και γύρω στις 9:00 ξεκινάμε. Οδηγούμε μέχρι το πιο ανατολικό νησί που πηγαίνει δρόμος, το Viðoy. Εκεί και στο χωριό Viðareiði ξεκινάει μία πολύ ωραία περιπατητική διαδρομή, διάρκειας περίπου 3,5 ωρών. Φτάνουμε μέχρι την αρχή της, στο τέλος του χωριού. Μία ταμπέλα ενημερώνει ότι το μονοπάτι είναι σηματοδοτημένο και ότι χρειάζεται να πληρώσουμε 200DKK για να βοηθήσουμε στη συντήρηση του. Δυστυχώς ακόμα ψιχαλίζει και ο καιρός δε δείχνει να καλυτερεύει... Παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής και από ψηλά φωτογραφίζουμε το χωριό. Βλέπουμε μία εκκλησία στο βάθος και γυρίζουμε να την εξερευνήσουμε. Είναι κλειστή, όμως περπατάμε και φωτογραφίζουμε  στη γύρω περιοχή. Είναι υπέροχα! Συνεχίζουμε, Αφήνουμε το νησί Viðoy και μπαίνουμε στο νησί Borðoy. Εδώ βρίσκεται η πόλη Klaksvik, όπου πρέπει να είμαστε εκεί το μεσημέρι. 

Ημέρα 6η: Μουσκίδι για την απόλυτη φωτογραφία!

Σήμερα φεύγουμε από την Κοπεγχάγη. Πετάμε στις 11:10, έτσι ξυπνάμε νωρίς, γύρω στις 5:00, για να ετοιμαστούμε. Στις 8:15 κλείνουμε την πόρτα και αφήνοντας ένα ευχαριστήριο σημείωμα στην Άννα φεύγουμε. Στη γωνία έχει ένα ωραίο καφέ, το Bagerdygtigt, με πολύ φυσιολογικές τιμές. Έχουμε λίγο χρόνο έτσι πίνουμε ένα γρήγορο καφεδάκι και τρώμε και κάτι. Γύρω μας μαζεύονται αρκετά πουλιά που περιμένουν να τσιμπήσουν και αυτά κάτι. Συζητάμε για τα παράθυρα που δεν έχουν κουρτίνες και παντζούρια, κάτι που συνηθίζεται στις Σκανδιναβικές χώρες. Για τις συνήθειες μας είναι περίεργο. Συνεχίζουμε το δρόμο μας με το μετρό, μέχρι το αεροδρόμιο.  Φτάνουμε στο χώρο παράδοσης των αποσκευών, όπου κυριαρχείται από μηχανισμούς αυτοεξυπηρέτησης. Έτσι βρίσκουμε ένα πρώτο μηχάνημα, το οποίο, αφού σκανάρει το εισιτήριο μας, εκτυπώνει το ταμπελάκι για τη βαλίτσα που θα παραδώσουμε. Στη συνέχεια κατευθυνόμαστε σε ένα επόμενο μηχάνημα το οποίο ζυγίζει τη βαλίτσα και την καθοδηγεί στον ιμάντα για να φτάσει τελικά στο αεροπλάνο μας. Ωραία πράγματα! Ξεμπερδεύουμε πολύ γρήγορα και περνάμε τον έλεγχο. Παραλαμβάνουμε τα 4 κρασιά που έχουμε παραγγείλει ηλεκτρονικά και πάλι έχουμε αρκετό χρόνο να χαζέψουμε στα μαγαζιά. 

Ημέρα 5η: Τελευταία μέρα στην Κοπεγχάγη

Σήμερα είναι η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Είναι λοιπόν μία καλή ευκαιρία να ανεβούμε τον πύργο του ναού του Σωτήρος, έτσι ώστε να απολαύσουμε τη θέα από ψηλά. Είναι από τα πράγματα που αξίζει να κάνει κανείς στην πόλη. Χθες προσπαθήσαμε να ανεβούμε όμως δεν υπήρχε διαθέσιμο εισιτήριο. Έτσι σήμερα πρωί πρωί μπαίνουμε και κλείνουμε εισιτήριο για τις 10:00. Η Λίνα αποφασίζει ότι δεν θέλει να ανεβεί τα 400+ σκαλοπάτια και προτιμάει να περιμένει τον Κωστή πίνοντας καφέ. Ετοιμαζόμαστε και φτάνουμε στο ναό λίγο μετά τις 9:30.  Ο Κωστής πίνει ένα γρήγορο εσπρέσο και ξεκινάει. Στις 10:00 ακριβώς μαζί με καμιά 15αριά άλλους ξεκινάει την ανάβαση. Τα πρώτα και περισσότερα σκαλοπάτια είναι εσωτερικά. Τα τελευταία 150 περίπου είναι εξωτερικά, στην εντυπωσιακή σπειροειδή σκάλα που τυλίγεται γύρω από τον πύργο. Ο Κωστής φτάνει στο ψηλότερο σημείο φτάνεις περίπου στα 90 μέτρα πάνω από το έδαφος, με πανοραμική θέα όλης της Κοπεγχάγης. Η ανάβαση είναι λίγο ζόρικη αν έχεις υψοφοβία, ενώ ο αέρος που φυσάει νομίζεις θα σε πάρει και θα σε σηκώσει. Όμως αξίζει τον κόπο! Ο Κωστής βγάζει φωτογραφίες και κατεβαίνει. Η Λίνα τον περιμένει από κάτω.

Ημέρα 4η: Χαλάσαμε την κλειδαριά;

Σήμερα έχουμε αρκετά πράγματα να κάνουμε. Σηκωνόμαστε νωρίς, όμως τελικά καταφέρνουμε να φύγουμε από το σπίτι λίγο πριν τις 10:00, σχεδόν 2 ώρες μετά από αυτό που είχαμε κανονίσει. Πρώτη στάση για πρωϊνό πόριτζ, μία στάση του μετρό πιο μακριά. Το μαγαζί ανήκει σε μία αλυσίδα καταστημάτων με όνομα Grød τα οποία προσφέρουν χυλό βρώμης (πόριτζ). Παραγγέλνουμε ένα μεγάλο μπολ με τρία πρόσθετα της επιλογής μας, το οποίο στοιχίζει 158 DKK και για τους δυο μας, περίπου 10€ το μπολ. Είναι πολύ νόστιμο, όμως η Λίνα γράφει στα παιδιά μας ότι ο Κωστής το κάνει καλύτερα. Είναι αυτό που λένε "άμα δεν παινέψεις το σπίτι σου ...". Συνεχίζουμε με τα πόδια για να επισκεφτούμε την Βασιλική Βιβλιοθήκη της πόλης, ένα μοντέρνο κτίριο, χτισμένο δίπλα στο παλιό. Σήμερα έχει αρκετό αέρα, όμως  δεν προβλέπεται βροχή. Ευτυχώς! Περνάμε τη γέφυρα Knippelsbro και βλέπουμε από μακριά το εντυπωσιακό κτίριο. Περπατάμε με γοργό ρυθμό για να μειώσουμε λίγο τη χασούρα του χρόνου.

Ημέρα 3η: Πρώτη μέρα στην Κοπεγχάγη

Σήμερα ξυπνάμε πολύ νωρίς. Ευτυχώς έχουμε ετοιμάσει από το βράδυ τα περισσότερα πράγματα. Γύρω στις 5:15 αφήνουμε το σπίτι, μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και οδηγούμε μέχρι το πάρκινγκ που θα αφήσουμε το αυτοκίνητο. Είναι μόνο 15 λεπτά μακριά. Φτάνουμε και πολύ γρήγορα με βανάκι φτάνουμε στο αεροδρόμιο. Είμαστε λίγο δυσκίνητοι με τόσες βαλίτσες, όμως τα καταφέρνουμε. Ευτυχώς η Aegean έχει διαφορετικά γκισέ παράδοσης των αποσκευών για όσους έχουν κάνει μόνοι τους check-in. Έτσι δεν περιμένουμε σχεδόν καθόλου. Παραδίδουμε τις βαλίτσες μας που είναι ευτυχώς όλες σε επιτρεπτά όρια βάρους και περνάμε τους ελέγχους για να φτάσουμε μέχρι την πύλη αναχώρησης. Η πτήση μας παρόλο που είναι προγραμματισμένη για τις 7:45 αναχωρεί τελικά με αρκετή καθυστέρηση στις 8:30. Καθόμαστε στην προτελευταία σειρά. Αυτό έχει το καλό του, αφού σύμφωνα με μελέτες, σε περίπτωση ατυχήματος οι θέσεις στις  πίσω θέσεις του αεροπλάνου έχουν ποσοστό επιβίωσης 69%, ενώ οι μπροστινές μόνο 49%. Το αρνητικό βέβαια είναι ότι το φαγητό που μας έχει σπάσει τα ρουθούνια έρχεται στο τέλος σ' εμάς... Δεν είναι βέβαια και κάτι σπουδαίο, όμως το καταφέρνουμε όλο. Τελικά ο πιλότος το πατάει και φτάνουμε στην Κοπεγχάγη με μόνο 5 λεπτά καθυστέρηση, έτσι στις 10:15, τοπική ώρα, προσγειωνόμαστε στο αεροδρόμιο CPH. 

Ημέρα 2η: 1 μέρα πριν το ταξίδι

Σήμερα είμαστε χαλαροί. Αποφασίσαμε να ξυπνήσουμε με την ησυχία μας και να οδηγήσουμε μέχρι το πολύ γνωστό Πόρτο Γερμενό για το οποίο έχουμε ακούσει και διαβάσει τόσα, όμως δεν έχουμε επισκεφτεί ποτέ. Πολλές αναφορές μάλιστα γίνονται για την παραλία Προσήλι, στο τέλος της ακτογραμμής στο Πόρτο Γερμενό, την οποία επιβάλλεται να επισκεφτούμε. Ετοιμαζόμαστε και φεύγουμε λίγο πριν τις 10:00. Σήμερα είναι Κυριακή και η  Λειβαδιά δείχνει άδεια. Οδηγούμε με τον ήλιο μπροστά μας. Ψάχνουμε ένα πρατήριο βενζίνης για να γεμίσουμε το ντεπόζιτο. Προσπερνάμε αρκετά ψάχνοντας να βρούμε το πετρέλαιο σε καλή τιμή. Τελικά μπαίνουμε σε ένα με καλή τιμή. Γεμίζουμε, πληρώνουμε για 25 λίτρα και φεύγουμε. Ο Κωστής παραξενεύεται, αφού είναι αρκετά τα 25 λίτρα που γέμισε. Υπολογίζουμε και καταλαβαίνουμε ότι η αντλία του μας χρέωσε 7-8€ παραπάνω! Ευτυχώς το τραγουδάκι "Τόσα καλοκαίρια" με τον Δάκη που ακούμε στο ραδιόφωνο μας αλλάζει τη διάθεση.  Πριν τις 11:30 φτάνουμε στην παραλία. Υπάρχει αρκετός κόσμος και αυτοκίνητα, όμως βρίσκουμε μία θεσούλα να παρκάρουμε. Η παραλία είναι πολύ όμορφη. Λεπτό βότσαλο και άμμος, σε συνδυασμό με το τυρκουάζ χρώμα της θάλασσας. Τέλεια! Βρίσκουμε μία σκιά αφήνουμε τα πράγματα και βουτάμε κατευθείαν. Για κανένα μισάωρο απολαμβάνουμε τη θάλασσα.

Ημέρα 1η: 2 μέρες πριν το ταξίδι

Φέτος είναι η πρώτη φορά που κάνουμε μικρές διακοπές πριν το ταξίδι μας! Επειδή το φετινό ταξίδι λόγω κόστους μας βγήκε 18 μέρες και αφού το αεροπλάνο για την Κοπεγχάγη πετάει από την Αθήνα τη Δευτέρα το πρωί αποφασίσαμε να μην αφήσουμε το Σαββατοκύριακο να πάει χαμένο :) Έτσι φεύγουμε σήμερα Σάββατο για τη Λειβαδιά, αφού λίγα χιλιόμετρα βορειότερα διεξάγεται το 12ο Μουσικό Φεστιβάλ Ελάτειας με σημερινούς καλλιτέχνες τους Χατζηφραγκέτα, το Σωκράτη Μάλαμα, την Ιουλία Καραπατάκη και τους Γκιντίκι. Ευκαιρία για μας λοιπόν να επισκεφτούμε μετά από αρκετά χρόνια την περιοχή της Λειβαδιάς και να τους δούμε. Ξυπνάμε νωρίς το πρωί. Οι βαλίτσες μας είναι σχεδόν έτοιμες. Φέτος για πρώτη φορά επίσης παίρνουμε τόσες βαλίτσες σε ταξίδι. Ο λόγος είναι καθαρά οικονομικός, αφού έχουμε φροντίσει να πάρουμε και τα σύνεργα της μαγειρικής, όπως και βασικά υλικά, έτσι ώστε να μαγειρεύουμε στα καταλύματα που θα μένουμε. Οι χώρες που θα επισκεφτούμε είναι πολύ ακριβές για να έχουμε την πολυτέλεια να τρώμε έξω. Ίσως βέβαια μερικές φορές να το κάνουμε. Στις 10:30 ξεκινάμε. Πρώτος μας στόχος η ονομαστή ταβέρνα του Νώντα, έξω από τη Λειβαδιά για αρνίσια παιδάκια! Το GPS μας δίνει ώρα άφιξης  τις 13:10. Οδηγούμε από την καινούργια εθνική οδό Ε65 αφού είναι ένας καινούργιος δρόμος και χωρίς πολύ κίνηση. Γύρω στις 13:00 φτάνουμε και παραγγέλνουμε 750γρ. παιδάκια και μερικά συνοδευτικά. Τα φαγητά έρχονται πολύ γρήγορα και είναι όλα πεντανόστιμα! Τα παιδάκια λιώνουν στο στόμα! Δίκαια είναι ονομαστή η ταβέρνα.